500만의 함성, 한국 영화는 다시 '블록버스터의 계절'로 회귀하는가 > 뉴스

Sukces kasowy nowego filmu reżysera Yeona Sang-ho „Kolonia” jest naprawdę przytłaczający. Znaczące jest to, że w zaledwie 24 dni od premiery przekroczył 5 milionów widzów, pobijając o dwa dni rekord „Córki Zombie”, najbardziej dochodowego hitu ubiegłego roku. Strategia wyjścia poza gatunkową charakterystykę zwykłych zombie i próba odróżnienia ich od istniejących infekcji poprzez wprowadzenie oryginalnego ustawienia inteligencji zbiorowej okazała się skuteczna. Poczta pantoflowa stała się jeszcze silniejsza dzięki doskonałym umiejętnościom aktorskim czołowych aktorów, takich jak Jeon Ji-hyun i Koo Kyo-hwan, oraz efektowi aureoli wywołanemu zaproszeniem na Midnight Screening na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes. W szczególności analizowano, że głównym czynnikiem sukcesu jest to, że szał oglądalności N-tego stopnia oraz kultura konsumpcji treści drugorzędnych, taka jak „Reels” i „Shorts”, rozprzestrzeniająca się za pośrednictwem SNS, wyniosły filmy do rangi kultury zabawy wykraczającej poza zwykłe oglądanie.

Jednak za błyskotliwą metryką „Kolonii” kryje się gorzka rzeczywistość polaryzacji tegorocznego świata teatralnego. Chociaż „Człowiek, który żył z królem” przyciągnął 16 milionów widzów i ustanowił rekord, będąc drugim co do wielkości hitem kasowym wszechczasów, w branży filmowej pojawiają się samodeprecjonujące głosy, które mówią, że trudno postrzegać to jako ożywienie branży jako całości. W miarę umacniania się struktury „zwycięzca bierze wszystko”, w której kapitał i ekrany skupiają się jedynie na kilku arcydziełach gwarantujących sukces kasowy, przestrzeń dla dobrze zrealizowanych filmów niezależnych i artystycznych stopniowo się zawęża. W rzeczywistości powtarza się tragiczna sytuacja, w której wiele małych i średnich filmów jest wypychanych z ekranów bez zapewnienia nawet odpowiedniej możliwości promocji na wczesnych etapach premiery.

Z punktu widzenia rentowności jasne jest, że liczba widzów to nie wszystko. Co prawda „Człowiek, który żył z królem”, który przyciągnął 16 milionów widzów, zanotował zdumiewającą stopę zwrotu na poziomie 1550%, ale horror „Salmogji” wykazał niesamowitą skuteczność na poziomie 1100% nawet przy stosunkowo niewielkiej liczbie 3,23 miliona widzów. Kontrastuje to ze stopą zwrotu „Grupy”, której koszt produkcji wyniósł 17 miliardów wonów, utrzymując się w przedziale 300%, i stanowi sygnał dla rynku, że hity kinowe z ogromnymi inwestycjami kapitałowymi nie są jedyną odpowiedzią. Tak jak „Girls' High School Ghost Story” otworzyło nowe horyzonty dla koreańskich horrorów o niskim budżecie w erze MFW, tak teraz widzowie oceniają istotne zabawne i praktyczne narracje ostrzejszym spojrzeniem niż krzykliwe CG.

Koreański przemysł filmowy poszukuje obecnie różnych środków samoratowania, aby przetrwać. Rząd i przemysł filmowy próbują przywrócić wartość kin, dystrybuując kupony rabatowe do kin, wprowadzając karnety i ustanawiając system „wstrzymania”, który opóźnia okres premiery OTT. Jednocześnie zauważalne są również próby rozszerzenia oglądania filmów na doświadczenie kulturalne, które łączy w sobie edukację i doświadczenie, a nie zwykłą konsumpcję, jak na przykład „Dzień Kultury Prawa Autorskiego” organizowany przez Koreańską Komisję ds. Praw Autorskich. Widzowie nie chodzą już do teatrów tylko dla zabicia czasu. Dzieje się tak dlatego, że wyewoluowali w „inteligentnych odbiorców”, którzy dokładnie rozważają wartość treści, które konsumują i jakie doświadczenia mogą podzielić się w filmie.