Çalkantılı Orta Doğu ve katı sınır politikası: Trump'ın ikinci döneminin durdurulamaz gidişatı > haberler

Hürmüz Boğazı'nda ABD askeri Apache helikopterinin düşürülmesi askeri bir kazadan daha fazlasıydı; ABD ile İran arasındaki kırılgan ateşkesi teste tabi tuttu. Başkan Trump, İran'ın saldırısını açık bir provokasyon olarak tanımlayarak misillemenin meşruiyetini güvence altına alırken, İran rejimini savaş sonu müzakerelerini kasıtlı olarak geciktirdiği için de sert bir şekilde eleştirdi. Trump özellikle Obama yönetiminin nükleer anlaşmasını eleştiriyor ve anlaşmasının Ortadoğu'ya istikrar getirecek tek alternatif olduğunu iddia ediyor. İran, nükleer silahlara sahip olma isteğini kırıp imza masasına oturması yönünde baskı altındayken, ABD, İran'ın enerji santralleri ve köprüler gibi temel altyapısını vuracağı uyarısında bulunarak askeri üstünlüğünü gösteriyor. Sonuçta bu olay, iki ülke arasındaki müzakere masasının aslında uçuruma doğru gittiğini açıkça gösteriyor.

Orta Doğu'daki savaşla eş zamanlı olarak, Trump'ın temel taahhüdü olan göçmenlik karşıtı politika, Amerika Birleşik Devletleri'nde güçlü bir hukuki ivme kazandı. Federal Kongre tarafından kabul edilen 106 trilyon wonluk göçmenlik uygulama bütçesi tasarısı, Göçmenlik ve Gümrük Muhafaza ile Sınır Devriyesinin Trump'ın görev süresinin sonuna kadar her şeye gücü yeten uygulama yetkilerine sahip olacağını garanti ediyor. Demokrat Parti, bu bütçeyi vatandaşların vergilerini boşa harcadığı ve geniş çaplı sınırdışı operasyonları için bir araca dönüştürdüğü için şiddetle eleştiriyor, ancak Cumhuriyetçi Parti kendisini bu bütçe planı aracılığıyla göç politikasında liderliği tamamen güvence altına almış olarak değerlendiriyor. Sonuç olarak, yasadışı göçmenlere karşı sıkı önlemler almak amacıyla gözaltı merkezlerinin genişletilmesi ve sınır dışı etme operasyonlarının önümüzdeki üç yıl boyunca aksamadan devam etmesi bekleniyor. Bu durumun Trump yönetiminin siyasi muhaliflerin müdahalesini önleme ve yönetim felsefesini görev süresi sonuna kadar sürdürme yönündeki güçlü iradesinin bir örneği olduğu söylenebilir.

Amerikan siyasi dünyası şu anda Trump'ın güçlü etkisi altında yeniden düzenleniyor ve bu, son ön seçim sonuçlarında da açıkça görülüyor. Trump'ın desteğini alan adaylar parti ön seçimlerinde avantaj elde ederek Trump'ın siyasi hakimiyetinin hâlâ sağlam olduğunu kanıtladı. Öte yandan geçmişte Trump'la çatışması olan veya ana akım olmayan olarak sınıflandırılan isimler ön süreçte büyük zorluklarla karşı karşıya kalıyor ve siyasi duruşları daralacak gibi görünüyor. Aynı zamanda Demokrat Parti ve ilerici kamp, ​​Sanders gibi büyük siyasetçilerin desteklediği yeni yüzleri öne çıkararak Trump rejimine karşı çıkmaya çalışıyor ancak Cumhuriyetçi Parti içindeki birleştirici birlik karşısında nispeten zorlanıyorlar. Bu siyasi yapı, yaklaşan ara seçimlerin basit bir politika çatışmasının ötesine geçerek Trump'ın ülkeyi yönetme biçimine dair bir güven oylamasına dönüşme ihtimalini akla getiriyor.

Karmaşık hukuki ve ekonomik çıkarlar, dış askeri baskı ve katı iç politikaların arkasında da iç içe geçmiş durumda. Trump yönetiminin mahkeme kararına rağmen tarife iadelerini reddetme stratejisini sürdürmesi, hükümetin mali egemenliğini ve ticaret politikasının devamlılığını koruma niyeti olarak yorumlanabilir. Bu, birçok ithalatçıya büyük bir maliyet yükü getirse de, hükümet bireysel davalar açarak geri ödemelerin toplam boyutunu azaltmanın hesaplarını yapıyor. Hukuk camiası, hükümetin ısrarının Yüksek Mahkeme'nin mevcut kararının amacıyla çelişmesine rağmen hükümetin kazanma ihtimalinin yüksek olduğunu analiz ediyor. Bu şekilde Trump yönetimi, idari prosedürler ve davaları geciktirme taktikleri yoluyla yargının denetimlerini bile aşarak ekonomik ve siyasi hedeflerine ulaşmak için her türlü çabayı gösteriyor.