Koreli büyük lig oyuncuları için sevinç ve üzüntü dolu bir gece: Lee Jeong-hoo'nun yeni rekoru ve Song Seong-moon'un mücadeleleri > haberler

'Rüzgarın Torunu' Lee Jeong-hoo'nun koşusu artık rekorlar aleminin ötesine geçerek efsaneler mertebesine ulaşıyor. San Francisco Giants'tan Jeong-hoo Lee, Washington Nationals'a karşı oynanan maçta 5 vuruşta 2 vuruş ve 2 RBI ile muhteşem bir performans kaydetti ve art arda 17 vuruşluk oyun rekoru kırdı. Bu, daha önce Choo Shin-soo ve Kim Ha-seong'un elinde tuttuğu Koreli bir smaçörün arka arkaya 16 maçlık rekorunu anında kıran bir başarıdır. Özellikle, basit vuruşlar üretmenin ötesinde, takımın 0-3 geride olduğu 5. vuruşun sonunda çok önemli, zamanında bir double vurarak problem çözücü olarak içgüdülerini gösterdi. Şu anda, sezondaki vuruş ortalaması 0,335'e yükseldi ve tüm büyük ligdeki vuruş ortalamasında ikinci sırayı sağlam bir şekilde koruyarak hem isim hem de gerçekte ligin en iyi smaçörü olarak kendini kanıtlıyor.

Öte yandan, San Diego Padres'li Song Seong-moon için bu, unutmak istediği ancak büyüyebilmesi için geçmesi gereken acı dolu bir geceydi. Üç gün sonra başlangıç ​​kadrosuna dönen Song Seong-moon, Cincinnati Reds'e karşı dokuzuncu smaçör ve stoper olarak oynadı ve 5 vuruşta 1 vuruş kaydetti. Song Seong-moon'un oyunun başındaki görünüşü biraz ağırdı. 3., 5. ve 7. vuruşlarda arka arkaya üç vuruşta önde gelen smaçör olarak görünmesine rağmen, vuruş ritmini bulamadığını gösteren bir vuruş ve vuruşu kaçırarak emekli oldu. Takımın 2-2 berabere kaldığı bir durumda Song Seong-moon'un erken çöküşü, takımın vuruş çizgisinin akışını kesintiye uğratan bir faktör haline geldi ve bu, San Diego'nun oyunun ikinci yarısına kadar devam eden hücum gücü eksikliğiyle ilgisiz değildi.

9. vuruşun sonunda, sarkacın neredeyse devrileceği sırada Song Seong-moon değerini bir kez daha kanıtlama şansı buldu. Biri dışarıdayken ve üssünde hiçbir koşucu yokken, saatte 96 mil hızla topa vurdu ve bir atıcının saha içi vuruşunu yaptı, bu da San Diego'nun uzaklaşma fırsatını açan fitil oldu. Daha sonra takım arkadaşları ardı ardına vuruşlar yaptı ve hatta üsleri doldurdu, ancak güvenilir ana vuruşçular Manny Machado ve Gavin Sheets arka arkaya vuruş yaparak altın bir gol fırsatını çöpe attı. Song Seong-moon'un geri dönüş fırsatının takımın zaferine yol açmaması kendisi ve takım için acı verici bir sonuçtu ve uzatmaya giden yolda belirleyici bir dönüm noktası oldu.

Maç uzatmalara gitti ve San Diego adına acımasız bir sonla sonuçlandı. 10. vuruşun sonunda skoru eşitlediler ve azimli bir kovalamaca sürdürdüler, ancak Japon atıcı Yuki Matsui, 11. vuruşun zirvesinde Sal Stewart'a 2 turluk bir home run yaparak Cincinnati'ye galibiyet verdi. Finale vuruşla giren Song Seong-moon da ilk kaleden uçan topla oyun dışı kaldığı için takımın 3-5 kaybetmesini engelleyemedi. Bu arada, aynı gün Ha-seong Kim, takımının White Sox'a karşı oynadığı maçta yoktu ve yedek kulübesinde oturmak zorunda kaldı. Ha-Seong Kim'in son zamanlarda tekrar tekrar görünmesi ve yokluğu, San Diego'nun iç sahasındaki şiddetli rekabeti ve değişen takım taktiklerini kanıtlıyor ve Koreli oyuncular için Major League'de yer almanın kolay olmadığını bir kez daha doğruluyor.

Bu oyun sayesinde, Koreli oyuncuların Major League Baseball adlı devasa sahnede yaşadığı keskin sıcaklık farkını görebildik. Lee Jeong-hoo, vuruş mekanizmasını mükemmel bir şekilde anladığını ve lige mükemmel bir şekilde uyum sağladığını rakamlarla kanıtlarken, Song Seong-moon'un dalgalı performansını tamamlayarak takımdaki konumunu güçlendirme konusunda net bir görevi var. Bu, her oyuncunun hayatta kalmasının, tek bir vuruştaki farktan ziyade doğrudan takım içindeki rolüne ve oyundaki konsantrasyonuna bağlı olduğu acımasız bir alandır. Çöküşün üstesinden gelen ve 9. vuruşta belirleyici bir vuruş yapan Song Seong-moon'da toparlanma olasılığını gördük ve tutarlılığa dayalı olarak tarihi yeniden yazan Lee Jeong-hoo'da Kore beyzbolunun geleceğine dair bir fikir edindik.