3 Haziran seçim kaosu, 'oy sıkıntısı' durumunun siyaset dünyasında yarattığı bir felaket > haberler

Realmeter'in son kamuoyu anketi sonuçları, bu oy eksikliğinin kamuoyunun duyarlılığı üzerinde ne kadar önemli bir etki yarattığını açıkça gösteriyor. Kore Demokrat Partisi'nin onay notu düşerken Halkın Gücü Partisi yükselişte ve iki parti arasındaki fark keskin bir şekilde daralarak hata payı sınırına kadar daraldı. Bu sadece onay oranlarındaki geçici bir dalgalanma değil, aynı zamanda seçmenlerin seçim yönetimi konusundaki hayal kırıklıklarının anında siyasi ortamda değişikliklere dönüştüğü anlamına da geliyor. Özellikle oy pusulası sıkıntısının Halkın İktidarı Partisi'ne desteğin güçlü olduğu bölgelerde yoğunlaşması, durumun siyasi hassasiyetini son derece artırmakta ve iktidar partisi Halkın İktidarı Partisi'nin bu konuyu aktif olarak duyurmasına ve saldırının dizginlerini çekmesine zemin oluşturmaktadır.

İktidar ve muhalefet partileri, oy pusulası sıkıntısına ilişkin gerçeğin ortaya çıkarılması amacıyla hükümet soruşturması talebini TBMM'ye sunarak harekete geçti. Demokrat Parti, Ulusal Seçim Komisyonu'nun idari hatalarının kapsamlı bir şekilde soruşturulması gerektiğini öne sürerken, Halkın İktidarı Partisi, soruşturma kapsamının, sandık kaldırma sürecinde polis baskısı ve seçim sonuçlarının meşruluğu konusundaki tartışmaları da içermesi gerektiğine karşı çıkıyor. Özellikle Halkın İktidarı Partisi, muhalefet partisinin bu hükümet soruşturmasına başkanlık etmesi gerektiğini savunuyor ve durumun objektif bir şekilde araştırılması için mücadele ediyor. Hem iktidar hem de muhalefet partilerinin hükümet soruşturması yaparak güçlü kartını çekmesi, kamuoyunun seçim yönetimine yönelik öfkesini yatıştırma ve bu durumun kendi partileri açısından siyasi dezavantaja yol açmasını önleme hesabına dayanıyor.

Halkın İktidarı Partisi liderliğini merkeze alan yeniden seçim yapıldığı iddiası, bu durumun basit bir gerçeğin araştırılmasının ötesine geçtiğini ve bizzat seçim sonuçlarını bile sarsabilecek ciddi bir kusur olduğunu öne sürüyor. Aralarında lider Jang Dong-hyuk'un da bulunduğu parti liderleri, oy pusulası transferi ve oylamadaki gecikmenin, çekişmeli yarışta sonuçta durumu çarpıttığı olasılığını güçlü bir şekilde artırıyor. Vatandaşların doğrudan oyların yenilenmesini talep etmesiyle protestolar devam ediyor ve politikacılar halkın öfkesine yanıt verme konusunda baskı altında. Ancak yeniden seçimlerin, seçimin geçerliliğine ilişkin hukuki kararlar ve Ulusal Seçim Komisyonu'nun temyiz süreci de dahil olmak üzere karmaşık hukuki prosedürlerden geçmesi gerektiğinden, yalnızca siyasi çevrelerin iddialarına dayanarak bunların derhal uygulanmasında birçok gerçekçi zorluk bulunmaktadır.

Bu olayın temel nedeninin, 'nihai' bağımsızlığa sahip olan Ulusal Seçim Komisyonu'nun kapalı yapısı olduğu belirtiliyor. 1960'lı yıllardaki seçim yolsuzluklarının bir yansıması olarak kurulan Milli Seçim Komisyonu'nun bağımsız statüsünün dış denetim için kör nokta oluşturduğu ve iç disiplinin bozulmasına yol açtığı yönünde hem akademide hem de siyasi çevrelerde eleştiriler yapılıyor. Yüksek Mahkeme yargıcının yarı zamanlı olarak başkan olarak görev yapması da Ulusal Seçim Komisyonu'nun gevşek işleyişinin ihmal edilmesindeki en büyük suçlu olarak gösteriliyor. Buna göre iktidar ve muhalefet partisi milletvekilleri, Ulusal Seçim Komisyonu'nun yetkilerini azaltacak ve hesap verebilirliğini güçlendirecek, Ulusal Seçim Komisyonu'nun tam zamanlı kadrolara dönüştürülmesi, Denetleme ve Teftiş Kurulu'nun görevlerini denetlemesine izin verilmesi ve dış kontrol mekanizmaları oluşturulması gibi yasa önerileriyle büyük çaplı bir 'büyük ameliyat' öngörüyor.

Ulusal soruşturma ve yasama tartışmalarının yanı sıra, özel savcı getirilmesi tartışması da siyasi durumu kızıştıran önemli bir konu olarak ortaya çıktı. Halkın İktidarı Partisi, özel bir soruşturmanın gerekliliğini güçlü bir şekilde vurguluyor ve hükümet soruşturmasının Ulusal Seçim Komisyonu'nun gerçek mahiyetini ortaya çıkarmak için tek başına yeterli olmadığını ve Demokrat Parti'deki bazı kişilerin de özel bir soruşturmayı kabul etme olasılığını açık bırakmasıyla tartışmaların ivme kazandığını söylüyor. Ancak özel savcının öneri hakkı ve soruşturmanın kapsamı konusunda iktidar ve muhalefet partileri arasında şiddetli bir çekişme bekleniyor ve bu, gelecekte ülkeyi yönetmede liderliği ele almanın bir başlangıcı olacak gibi görünüyor. Ulusal Seçim Komisyonu'nun kendi kendini arındırma yeteneğini kaybettiğine dair yaygın bir algı olduğundan, her türlü zorunlu dış soruşturma ve reform kaçınılmaz bir süreç gibi görünüyor.