Demokrasinin temeli sarsılıyor: Siyasi dünyada 'oy pusulası krizi'nin tetiklediği bir felaket > haberler

Bu durumun özü, seçimin çok kötü yönetilmesinde yatmaktadır. Ülke genelinde 67 yerde oy verme işleminin zamanında gelmemesi nedeniyle oy verme işleminin ertelenmesi veya durdurulması gibi benzeri görülmemiş bir olay yaşandı ve bu durum, belirli bir siyasi partinin hakim olduğu bölgelerde yoğunlaşması nedeniyle siyasi etki yarattı. Halkın Gücü Partisi buna şiddetle karşı çıkıyor ve bunu basit bir hata olarak değil, seçim sonuçlarını bile sarsabilecek ciddi bir oy kullanma hakkı ihlali olarak nitelendiriyor. Öte yandan Kore Demokrat Partisi de bu olayın gerçek yüzünü araştırmak için tutumunu açıkladı ancak hükümet soruşturmasında kimin öncülük edeceği konusunda kıyasıya bir mücadele sürüyor. İki taraf da hükümet soruşturması için farklı yollarla talepte bulundu ancak perde arkasında karşı tarafı sorumlu tutmak ve kendi siyasi meşruiyetini kanıtlamak için karmaşık hesaplamalar yapıldı.

Halkın İktidarı Partisi bir adım daha ileri giderek güçlü bir 'yeniden seçilme' çağrısı yaptı. Temsilci Jang Dong-hyuk'un da aralarında bulunduğu liderler, oy pusulası eksikliğinin sonuçlar üzerinde belirleyici bir etkiye sahip olabileceği olasılığını gündeme getiriyor ve kirli seçim sonuçlarının kabul edilemeyeceğini savunuyor. Özellikle, Park Byeong'un savaş alanındaki oy verme gecikmesinin kamuoyunu çarpıttığı kararı nedeniyle, hükümet soruşturması yerine özel bir savcının görevlendirilmesi ve tam yeniden seçimlere öncelik verilmesi yönünde çağrıda bulunan sesler giderek artıyor. Bunun sadece bir seçim yönetimi meselesi olmadığını, aynı zamanda oy haklarının anayasal değerini yeniden tesis etmek için asgari önlem olduğunu savunuyorlar. Hatta bazıları bu olayın ulusal seçim sonuçlarını tamamen sarsabilecek bir tetikleyici olabileceğinden endişe ediyor.

Siyasi dünyadaki bu mücadelenin ortasında, Ulusal Seçim Komisyonu'nun 'büyük bir ameliyatın' kaçınılmaz olduğu konusunda giderek büyüyen bir fikir birliği var. 15 Mart 1960'taki hileli seçimden sonra kendisini bağımsız bir anayasal kurum olarak kuran Ulusal Seçim Komisyonu, dış gözetimden uzak bir 'rüzgarsız bölge'de varlığını sürdürdü. Ancak bu olay nedeniyle bağımsızlığın koruyucu kalkanının gevşek iç disipline ve gevşek yönetime yol açtığı yönünde eleştirilerle karşılaştı. Bir zamanlar bir sığınak olarak görülen Milli Seçim Komisyonu'nun statüsü, bir Yargıtay yargıcının aynı zamanda geçici başkan olarak aynı zamanda başkan olarak görev yaptığı yapı, Denetleme ve Denetleme Kurulu'nun denetim görevlerinden uzaklaştırılması da dahil olmak üzere, bloke edilmiş, iktidar ve muhalefet partileri ne olursa olsun Milli Seçim Komisyonu'nun hesap verebilirliğini ve şeffaflığını güçlendirecek bir yasama savaşı başlatılmıştı.

Yasama organının hamleleri çok yönlü ve spesifik. İktidar ve muhalefet partilerinden milletvekilleri, kalıcı seçim komitesi üyeleri oluşturmayı, dışarıdan üyelerden oluşan bir denetim komitesi kurmayı ve personel duruşmalarını zorunlu kılmayı amaçlayan yasa teklifini sunmak için acele ediyor. Özellikle Temsilci Han Dong-hoon'un da aralarında bulunduğu siyasi figürler, Ulusal Seçim Komisyonu Başkanını kalıcı bir pozisyona getirerek sorumlu yönetimi güçlendirmeye ve Denetim ve Teftiş Kurulu tarafından yapılan denetimleri düzenli hale getirerek dış kontrolü güçlendirmeye yönelik bir plan önerdi. Bu, böyle bir durumun bir daha yaşanmaması için Milli Seçim Komisyonu adı verilen teşkilatın temelden yeniden düzenlenmesi yönündeki güçlü irademizin bir ifadesidir. Siyaset dünyasının seçimler bittikten sonra bile yasa için baskı yapmaya devam etmesinin nedeni, halkın bu olaya duyduğu öfkenin gelecek seçimlerdeki onay oranları üzerinde önemli bir etki yaratacağını hissetmeleri.

Realmeter'in son kamuoyu yoklaması sonuçları, bu siyasi durumun onay oranları üzerindeki etkisini açıkça gösteriyor. Demokrat Parti ile Halkın İktidarı Partisi arasındaki onay farkının 0,7 puana kadar daralması, her iki partinin sandık meselesine yönelik tutumunun ve bunun sonucunda ortaya çıkan kamuoyu duyarlılığının yansıması olarak yorumlanıyor. Her iki taraf da hata payı dahilinde yakın bir yarışa girerken, küçük bir siyasi sorunun genel onay oranını sarsabileceği ince buz üzerinde bir oyun gelişiyor. Anavatan Reform Partisi ve Yeni Reform Partisi gibi üçüncü bölge siyasi partileri de bu boşlukta varlıklarını hissettirmeye çalışıyor ancak sonuçta siyasi durumdaki liderlik, oy pusulası sıkıntısı durumuyla ilgili gerçeği kimin daha net belirleyebileceğine ve kimin sorumlu olduğuna bağlı.