3 Haziran yerel seçimlerinde yaşanan oy pusulası sıkıntısı, halkın demokrasinin çiçeği olan seçim sistemine olan güvenini büyük ölçüde sarstı. Uzun süredir oy vermek için bekleyen seçmenlerin, kağıt eksikliği nedeniyle geri dönmek zorunda kalması, oy kullanma haklarının ihlali konusunda tartışmalara yol açtı ve birçok vatandaş, anayasa dilekçesi aracılığıyla devleti sorumlu tuttu. Ancak Anayasa Mahkemesi sıradan bir vatandaşın açtığı ilk davayı kesin olarak reddetti. Anayasa Mahkemesi, anayasa şikayetinin kabul edilmesi için gerekli bir koşul olan 'kendi kendine yeterliliğin' bulunmadığına karar verdi. Başka bir deyişle, sadece genel seçim süreciyle ilgili bir sorun olduğunu iddia etmek yeterli değildir ve davacının, sandıkta oy kullanma hakkını doğrudan kullanamama gibi temel haklarının ihlal edildiğini özellikle kanıtlaması gerekir.

Anayasa Mahkemesi'nin bu kararı, kamu yetkisinin kullanılmasına veya kullanılmamasına itiraz edilen anayasal şikâyetlere ilişkin katı koşulları bir kez daha doğruladı. Anayasa Mahkemesi, başvurucunun ikamet ettiği yerdeki yargı yetkisinden sorumlu Ulusal Seçim Komisyonu'nun yeterli oy pusulası sağlayıp sağlamadığına veya bu nedenle başvurucunun oy verme işleminin fiilen durdurulup durdurulmadığına ilişkin herhangi bir açıklama yapılmadığını belirterek, davanın esasını dinlemeden yargılamayı sonuçlandırmıştır. Bu, yargının, duygusal çağrıların veya genel meseleleri gündeme getirmenin tek başına anayasal koruma sağlayamayacağı yönündeki muhafazakar yaklaşımını gösteriyor. Şu anda, avukat Do Tae-woo liderliğindeki ve yaklaşık 35.000 kişinin katıldığı geniş çaplı bir dava da dahil olmak üzere geri kalan üç anayasa dilekçesi hâlâ ön inceleme aşamasında olduğundan, Anayasa Mahkemesinin gelecekte bu davaları nasıl ele alacağına bağlı olarak seçim yönetimine ilişkin sorumluluk kapsamına ilişkin yeni bir emsal oluşturulması bekleniyor.

Bu arada iddianamede sandık olayından farklı bir anayasa çatışması daha yaşandı. Yüksek Savcılık Teftiş Dairesi Başkanı Kim Seong-dong, Kamu Savcılığı Yasasının yürürlüğe girmesinin ardından görevinden alınmasının anayasaya aykırı olduğunu iddia ederek, anayasaya itirazda bulundu ve kovuşturmanın etkisinin ertelenmesi için ihtiyati tedbir kararı verdi. Savcılık Hizmeti Yasası, mevcut savcılıklardaki savcıların pozisyonlarının değiştirilmesini öngörmektedir, ancak 'atanmış savcılar' için bir istisna getirmektedir. Bu istisnanın aslında sadece teftiş dairesi başkanı gibi belirli kamu görevlilerine yönelik olduğu ileri sürülüyor. Savcı Yardımcısı Kim, Ulusal Meclis'i, yürütme organına ait belirli kamu görevlilerini yasa yoluyla etkili bir şekilde görevden aldığı için güçlü bir şekilde eleştirerek, bunun kuvvetler ayrılığı ilkesini baltaladığını ve görev süresi garantili güvenin korunması ilkesine aykırı olduğunu söyledi.

Başsavcı Kim'in bu yanıtı, kamu görevlilerinin kanun kapsamında statülerini güvence altına almalarına ve özlük haklarını kullanmalarına ne ölçüde izin verilebileceği konusunda önemli soruları gündeme getiriyor. Savcılık Kanunu'nda belirtilen iki yıllık sürenin TBMM'nin yaptığı bir işlem nedeniyle zorla sonlandırılmasının eşitlik hakkının ihlali ve aşırılık yasağı ilkesinin ihlali olduğunu savunuyor. Özellikle, başsavcılık pozisyonunun boş olması durumunda sadece teftiş dairesi başkanının görevden alınmasının makul gerekçe olmaksızın ayrımcılık olduğu vurgulanıyor. Anayasa Mahkemesi bu davayı görürse, asıl mesele yasama yetkisinin takdir yetkisi kapsamı ile kariyer kamu hizmeti sisteminin asli değeri arasında nasıl bir denge bulunacağı olacaktır. Bunun, yalnızca bir kamu görevlisinin geleceği meselesinin ötesine geçen ve her hükümet değişikliğinde veya kanunda revizyon olduğunda tekrarlanabilecek olan, kamu hizmeti camiasındaki statü güvenliği konusunda önemli bir kilometre taşı olması bekleniyor.