G7 barut fıçısının üzerinde tutuluyor, rahatsız edici gerçekler savaşın sonu tezahüratlarının arkasına saklanıyor > haberler

Bu zirvenin açık ara en sıcak konusu ABD ile İran arasındaki savaşın sona erdirilmesine yönelik anlaşma ve bunun devamı niteliğindeki tedbirler. ABD Başkanı Trump, Hürmüz Boğazı'nın 19'unda tamamen açılacağını duyurarak günü kazanmış gibi görünüyor, ancak gerçekte geçiş ücreti toplama hakkı konusunda İran'la yorum farklılıkları var. İran'ın tutumu, hizmetler için ücret toplamanın doğal olduğu yönünde, ancak Başkan Trump bunu tamamen reddediyor ve 'serbest gidişatı' vurguluyor; bu nedenle, gelecekteki çalışma düzeyindeki müzakereler sırasında ciddi sürtüşmeler bekleniyor. Özellikle Fransa Cumhurbaşkanı Macron, Hürmüz Boğazı'nın istikrarlı bir şekilde açılmasının Avrupa'nın enerji güvenliği için şart olduğunu söyleyerek, Fransız birliklerinin gönderilmesi de dahil olmak üzere aktif müdahale etme isteğini ifade ediyor. Bu durum basit bir boğaz yönetimi meselesinin ötesine geçerek Batılı güçler ile İran arasında Ortadoğu'daki hegemonya üzerindeki güç mücadelesinin yeni bir aşamaya girdiğini gösteriyor.

Bu toplantıyı İran meselesi kadar kızıştıran şey ABD'nin müttefiklerine yönelik 'güvenlik tasarısı'. Başkan Trump, müttefiklerini Hürmüz Boğazı'ndaki mayın temizleme operasyonlarına önemli askeri katkılarda bulunmaya çağırıyor; bu operasyon aynı zamanda Kore de dahil olmak üzere davet edilen ülkeler üzerinde ciddi bir diplomatik baskı oluşturuyor. Hükümetimiz, izole gemilerin güvenliğine ve vatandaşlarının korunmasına öncelik vererek asker gönderip göndermemeyi dikkatlice düşünüyor ancak uluslararası toplumun beklentileri ile iç siyasi yük arasında bir ikilemde kalıyor. Bu arada Ukrayna'daki savaşın da önemli bir konu olması bekleniyor. Plan, Başkan Zelensky ile bir çalışma toplantısı yoluyla barışı tesis etmek için özel müzakere koşulları hazırlamaktır, ancak Rusya'nın şiddetli taarruzunun devam ettiği bir durumda Batı'nın desteğinin sürdürülebilir barışa yol açıp açamayacağı hala belirsizdir.

Zirve salonunun dışındaki manzara, konferans salonunun içindeki diplomatik söylemden oldukça farklı, soğuk bir gerçekliği gösteriyor. Cenevre'de 20.000 kişinin katıldığı şiddetli protesto, halkın kapitalist düzene ve G7'nin izlediği büyük güç merkeziyetçiliğine olan derin güvensizliğini ortaya çıkardı. Protestocular, G7'yi zenginlik yoğunlaşmasının, çevresel yıkımın ve zengin ile fakir arasındaki uçurumun sembolü olarak tanımlayarak yoğun eleştirilerde bulundu. Bu süreçte araç kundaklamaları ve polisle çatışmalar yaşanırken, gergin gerginlik yaşandı. Bu, belirli bir politikaya karşı çıkmanın ötesine geçiyor ve az sayıda güçlü insanın serveti tekeline aldığı mevcut sisteme yönelik yapısal öfkenin kritik bir noktaya ulaştığının bir sinyali. Her ülkenin yetkililerinin sınırlarını kapatması ve zirve için sıkı güvenlik önlemleri alması, paradoksal bir biçimde, bugün dünyanın karşı karşıya olduğu demokratik ve toplumsal çatışmaların bir kesitini gösteriyor.

Güney Kore Devlet Başkanı Lee Jae-myung, bu G7 zirvesi aracılığıyla Kore Yarımadası barış sürecine ivme kazandırma yönündeki adımlarını sürdürüyor. Papa ile Vatikan'da buluşmak, Korelerarası ilişkilerde resmi olarak arabuluculuk talebinde bulunmak ve Kuzey Kore'ye ziyarette bulunmak, Kore Yarımadası'ndaki konulara uluslararası dikkat çekmek için stratejik bir hamle olarak yorumlanıyor. Kuzey Kore'nin yanıt verip vermeyeceği konusunda yüksek bir engel olmasına rağmen, Vatikan'ın desteğini yeniden teyit etmek ve Kore Yarımadası'nda barış planını netleştirmek anlamlı bir başarıdır. Ayrıca G7'ye katılarak Avrupa'nın önde gelen ülkeleriyle ilişkileri güçlendirmek, ekonomik büyüme planlarını tartışmak gibi çok yönlü diplomatik başarılar hedefliyoruz. Başkan Trump ile görüşme olasılığı konusunda temkinli bir duruş sergilememize rağmen, hızla değişen uluslararası durumda Kore'nin diplomatik konumunu güçlendirmek konusunda her zamankinden daha meşgulüz.