Yapay zeka tarafından başlatılan 'elektrik gücü büyük patlaması' çağında Kore, hayatta kalmak için bir dönüm noktasında duruyor. > haberler

Dünyanın dört bir yanındaki veri merkezlerinde güç tüketimi katlanarak artıyor. Gartner'ın analizine göre 2030 yılına kadar veri merkezleri tarafından tüketilen enerjinin 1.200 TWh'yi, yani mevcut miktarın neredeyse üç katını aşması bekleniyor. Bu rakam, Kore Cumhuriyeti'nin bir yılda kullandığı toplam elektrik miktarının iki katından fazla ve yapay zeka sunucularının ürettiği muazzam hesaplama yükü, altyapının sınırlarını zorluyor. Bu patlayıcı talebi karşılamak için büyük teknoloji şirketleri, karbon nötr kalırken sabit baz yük sağlayan nükleer ve LNG enerji üretimine yöneliyor. Aslında şirketlerin gücü güvence altına almaya yönelik eylemleri, Elon Musk'un xAI'nin enerji şebekesi düzenlemelerini atlatmak için veri merkezlerinin yanına acil LNG enerji santralleri inşa etmesi gibi, daha cesur ve doğrudan hale gelecek şekilde gelişiyor.

Enerji güvenliği ulusal bir mesele olarak ortaya çıkarken, şirketlerimiz de küresel pazarda ayakta kalma yolunda hızla ilerliyor. Samsung, enerji işletmesi TF'yi yeniden etkinleştiriyor ve veri merkezi güç verimliliğini iyileştirmek ve enerji değer zincirini güvence altına almak için her türlü çabayı gösteriyor; Hyosung Heavy Industries ise Amerika Birleşik Devletleri'nde ultra yüksek gerilim devre kesici üretim üssü kurmak için Kuzey Amerika'nın en büyük EPC şirketi Quanta ile el ele verdi. Bu, basit deniz aşırı genişlemenin ötesine geçerek yapay zeka veri merkezleri ve yaşlanan enerji şebekelerinin modernizasyonuyla dolu olan ABD pazarında kendisini "toplam çözüm sağlayıcısı" olarak konumlandırmaya yönelik stratejik bir hamledir. Aynı zamanda hükümet düzeyinde, Suudi Arabistan ile enerji kaynakları işbirliğini güçlendiriyor, ham petrol ve gaz için istikrarlı bir tedarik zinciri sağlıyor ve uzun vadede maden kaynaklarının ve ileri endüstriyel teknolojilerin değişimi için tam döngülü bir işbirliği modeli oluşturuyoruz.

Ancak bu devasa endüstrilerin ihtişamının arkasında, enerji refahı konusunda hâlâ derin kör noktalar var. Her yıl enerji kuponu sistemiyle hassas grupların soğutma ve ısınma giderlerinin yükünü hafifletmeye çalışan hükümet, özellikle bu yıldan itibaren elektrik faturalarının aylık kiralarına dahil olması nedeniyle ödemede zorluk yaşayan hanelere nakit desteği sağlayan yeni bir 'Peşin İstisna Ödeme' sistemi kurdu. Ayrıca briket kazanlarını çevre dostu kazanlarla değiştiren hanelere yakıt maliyeti desteği sağlamak gibi sıkı bir şekilde uyarlanmış bir refah ağı oluşturuyoruz. Sosyal hizmet uzmanlarının ve posta çalışanlarının krizdeki haneleri doğrudan ziyaret ettiği hizmetler de genişliyor, ancak teknolojik gelişmenin hızı refah dağıtım sistemini geride bıraktıkça, daha karmaşık politika tasarımına ihtiyaç duyuluyor.

Bu arada, bu ulusal enerji politikasının desteklenmesi sürecinde hükümet ile sivil toplum arasındaki çatışma da bir başka görev olmaya devam ediyor. Çevre grupları, mevcut enerji politikasını, asıl amaç olan iklim krizine yanıt vermekten ziyade, endüstriyel rekabeti ve kalkınma mantığını güvence altına almaya yönelik önyargılı olmakla eleştiriyor. Özellikle, yeni nükleer enerji santrallerinin inşası veya SMR'nin uygulamaya konması gibi nükleer enerji merkezli enerji karışımı politikalarının, güvenlik ve radyoaktif atıkların imhası konularında yeterli kamuoyu tartışması yapılmadan teşvik edildiğini belirtmek acı vericidir. Hükümet, bunun karbonsuz enerjiye geçiş için kaçınılmaz bir seçim olduğunu protesto ediyor, ancak sivil toplumun, ekosistemin korunmasına ve endüstriyel kalkınmaya uyumlu bir şekilde liderlik etmesi gereken Çevre Bakanlığı'nın bir kalkınma destek departmanına indirgenmesine ilişkin şüphelerini gidermek, gelecekteki hükümet yönetiminde önemli bir görev olacaktır.