5 milyon alkış, Kore filmleri yeniden "gişe rekorları kıran sezona" dönecek mi? > haberler

Yönetmen Yeon Sang-ho'nun yeni filmi 'Colony'nin gişe başarısı gerçekten çok büyük. Yayınlandıktan sadece 24 gün sonra 5 milyon izleyiciyi aşarak geçen yılın en çok hasılat yapan hiti 'Zombie Daughter' rekorunu iki gün geride bırakması anlamlı. Basit zombilerin tür özelliklerinin ötesine geçerek, kolektif zekanın orijinal ortamını sunarak onu mevcut enfeksiyonlardan ayırmaya çalışma stratejisi etkili oldu. Jeon Ji-hyun ve Koo Kyo-hwan gibi başrol oyuncularının güçlü oyunculuk becerileri ve Cannes Uluslararası Film Festivali'nin Gece Yarısı Gösterimine davet edilmenin yarattığı hale etkisi ile ağızdan ağza pazarlama daha da güçlendi. Özellikle N'inci derecedeki izleme çılgınlığının ve SNS üzerinden yayılan 'Reels' ve 'Shorts' gibi ikincil içerik tüketim kültürünün, filmleri basit izlemenin ötesinde bir oyun kültürü biçimine yükseltmesinin ana başarı faktörünü oluşturduğu analiz edilmiştir.

Ancak 'Colony'nin muhteşem karnesinin arkasında bu yıl tiyatro dünyasındaki kutuplaşmanın acı bir gerçeği var. 'Kralla Yaşayan Adam' 16 milyon izleyici çekmesine ve tüm zamanların en yüksek ikinci gişe hasılatı rekorunu kırmasına rağmen, film endüstrisinde bunu bir bütün olarak endüstri için bir iyileşme olarak görmenin zor olduğunu söyleyen kendini beğenmiş sesler var. Sermayenin ve beyazperdenin gişe başarısı garantili yalnızca birkaç başyapıta odaklandığı 'kazanan her şeyi alır' yapısı sağlamlaştıkça, iyi yapılmış bağımsız filmlerin ve sanat filmlerinin alanı giderek daralıyor. Hatta pek çok küçük ve orta ölçekli filmin vizyona girdiği ilk aşamada doğru düzgün bir tanıtım fırsatı bile yakalanamadan beyazperdeden çekilmesi trajik durumu tekrarlanıyor.

Kârlılık açısından bakıldığında izleyici sayısının her şey olmadığı açıktır. 16 milyon izleyici çeken 'Kralla Yaşayan Adam'ın %1.550 gibi şaşırtıcı bir geri dönüş oranı kaydettiği doğrudur ancak korku filmi 'Salmogji' 3.23 milyon izleyici gibi nispeten az bir sayıda bile %1.100 gibi inanılmaz bir verim elde ettiğini kanıtladı. Bu, üretim maliyeti 17 milyar won olan ve %300 aralığında kalan 'Grup'un getiri oranıyla tezat oluşturuyor ve piyasaya büyük sermaye yatırımı içeren gişe rekorları kıran filmlerin tek cevap olmadığı mesajını veriyor. Tıpkı 'Kızların Lisesi Hayalet Hikayesi'nin IMF döneminde düşük bütçeli Kore korku filmlerine yeni bir ufuk açması gibi, izleyiciler de artık temel eğlence ve pratik anlatımları gösterişli CG'den daha keskin bir bakışla değerlendiriyor.

Kore film endüstrisi şu anda hayatta kalabilmek için çeşitli kişisel kurtarma önlemleri arıyor. Hükümet ve film endüstrisi, sinema salonu indirim kuponları dağıtarak, abonelik geçiş kartları sunarak ve OTT'nin yayınlanma süresini geciktiren bir 'engel' sistemi kurarak sinema salonlarının değerini geri kazanmaya çalışıyor. Aynı zamanda, Kore Telif Hakkı Komisyonu'nun ev sahipliği yaptığı 'Telif Hakkı Kültür Günü' gibi, film izlemeyi basit tüketim yerine eğitim ve deneyimi birleştiren kültürel bir deneyime genişletme girişimleri de dikkat çekiyor. Seyirciler artık tiyatrolara sırf vakit öldürmek için gitmiyor. Bunun nedeni, tükettikleri içeriğin değerini ve film aracılığıyla hangi deneyimleri paylaşabileceklerini dikkatle düşünen 'akıllı izleyiciler' haline gelmiş olmalarıdır.