Bir seranın iki yüzü: Geçim kaynağı mı, yoksa ihmal edilen bir kör nokta mı? > haberler

Angang-eup, Gyeongju-si ve Gyeongsangbuk-do'da yakın zamanda meydana gelen bir yangın, seraların fiziksel açıdan savunmasızlığını açıkça ortaya koydu. Yangın anında seraları ve konteynırları sardı ve hatta yakındaki bir kavun çiftliğini de vurarak 40 milyon won'u aşan büyük maddi hasara neden oldu. Şans eseri can kaybı yaşanmadı ancak Hoengseong'da meydana gelen bir başka yangında, meşale kullanırken dikkatsizlikten dolayı birinci derece yanık kazası meydana geldi ve çiftlik tesislerinde yangın riski kritik noktaya ulaştı. Yeşil seralar, yapısal olarak yangına karşı çok hassas olan yanıcı malzemelerle inşa edilir ve elektrikli ekipman ve ısıtma ekipmanlarının bakımı genellikle yetersiz olduğundan, yangınla mücadele yetkililerinin bunları söndürme çabalarına rağmen kaçınılmaz olarak hasarın boyutunu artıran yapısal sınırlamalara sahiptirler.

Çiftçileri geride tutan şey, güvenlik sorunlarının yanı sıra, katı tarım arazisi yasaları ve gerçeklerle bağdaşmayan inşaat düzenlemeleridir. Gwangju Büyükşehir Şehri örneğinde olduğu gibi, tarım için gerekli olan tarımsal malzemelerin depolandığı alanın bile 'yasadışı tesis' olarak damgalanması ve yıkılması emredilmesi, tarım alanının sesi ile kanun arasındaki uçurumu açıkça gösteriyor. Çiftlik kulübelerindeki alan küçük ve tarım makineleri ve malzemelerini barındırmak için yetersiz ve küçük çiftçilerin üzerindeki mali yük, resmi depolar inşa edemeyecek kadar büyük. Çiftçiler sadece çiftçilik için asgari kolaylık istiyor, ancak idari yetkililer yalnızca ilkelere dayalı baskılara odaklanıyor ve bu da çiftçilerin yerleşme isteğinin kırılmasıyla sonuçlanıyor.

Seraların gölgesi sadece çiftçilerin ekonomik sıkıntılarıyla bitmiyor, aynı zamanda toplumumuzun en alt düzeylerinde emeklerini destekleyen göçmen işçilerin hayatlarını da etkiliyor. Romancı Kim Sum'un 'Çilek Teorisi' adlı eserinin aydınlattığı gibi, pek çok göçmen işçi seralarda insani barınma hakları garanti edilmeksizin yalnızca 'iş gücü' olarak tüketiliyor. Pocheon çiftliğinde soğukta ölen göçmen işçinin trajedisi, seraların hem işyerlerine hem de en yoksul konaklama yerlerine indirgenmesiyle ortaya çıkan insan hakları ihlallerinin dehşetini açığa çıkarıyor. Kore toplumundaki düşük doğum oranı ve yaşlanan nüfusu telafi etmek için gerekli olsalar da, sözlü iletişim eksikliği ve adil olmayan muamele nedeniyle hâlâ ayrımcılığın gölgesi altındalar.

Vinil seralar sadece yaşayan insanları değil aynı zamanda tarihimizin izlerini de hapseden depolar haline gelebilir. Chuncheon'daki Legoland bölgesinden çıkarılan değerli tarih öncesi eserlerin yaklaşık 10 yıldır müze yerine serada, siyah bir çadırın altında bırakılması şok edici. Geliştirme projesindeki mali zorluklar nedeniyle, vaat edilen miras parkının oluşturulması süresiz olarak ertelendi ve değerli emanetler, yabani otlarla kaplı boş bir arsada hasar görme riskiyle karşı karşıya. Bu da seraların asıl tarımsal amacının ötesine geçerek toplumumuzun tarihi değerleri ne kadar göz ardı ettiğini ve ihmal ettiğini gösteren sembolik bir mekan haline geldiğini kanıtlıyor.

Seraların fiziksel yangın riski, idari düzenlemelerin gerçekçi engelleri, göçmen işçilerin insan haklarına yabancılaşması, tarihi değerlerin göz ardı edilmesi gibi çok katmanlı sorunları var. Yangını önlemek için yangınla mücadele altyapısını genişletmek acil bir görevdir ancak çiftçilerin karşılaştığı kötü tarım ortamını anlamak için tesislerin iyileştirilmesini zorlamak yerine politika esnekliğine ihtiyaç vardır. Buna ek olarak, göçmen işçilere makineler yerine eşit kişiler olarak muamele edilmesi yönündeki toplumsal farkındalığın geliştirilmesi, ihmal edilen kalıntıların sağlam müzelere taşınması için yerel yönetimlerin sorumlu yönetimiyle el ele gitmelidir. Seralar artık kırsal alanlardaki basit üretim tesislerinin ötesine geçmeli ve toplumumuzun takip etmesi gereken refah, insan hakları ve kültürel sorumluluğun bir ölçüsü haline gelmeli.