Ebeveyn izninin manzarası değişti: 'baba memurların' ilerlemesi ve kamu hizmeti toplumunun yeni manzarası > haberler

Bu istatistiklerin en dikkat çekici yönü, erkek memurların doğum iznini kullanma oranlarındaki keskin artıştır. Geçen yıl doğum iznini kullanan 19.105 kamu görevlisinin 10.704'ü, yani %56'sı erkeklerin oranıydı ve çoğunluğun oldukça üzerindeydi. 2016 gibi yakın bir tarihte, yani 10 yıl önce, çocuk bakımı izni alan erkeklerin oranı yalnızca %18,9'du, ancak şimdi bu oran kadınlarınkini geride bıraktı ve gururla çocuk bakımının ana itici gücü haline geldi. Sayısal olarak bu, 10 yıl öncesine kıyasla neredeyse yedi kat bir artış; 'dikkatli' olan ve izin alma konusunda endişelenen erkeklerin geçmişinin ortadan kaybolduğunu ve kurumsal destek ve artan farkındalıkla birleşen doğal bir organizasyon kültürü haline geldiğini kanıtlıyor.

Kamu hizmetindeki cinsiyet yapısı da özellikle üst düzey pozisyonlarda dikkate değer değişiklikler gösteriyor. Tüm ulusal memurlar arasında kadınların oranı %49'a ulaşarak %50'ye yaklaşıyor ve niceliksel büyüme devam ediyor. Yüksek rütbeli devlet memurlarına geçiş kapısı olan üçüncü düzey kamu hizmeti pozisyonlarında kadınların ilerlemesi özellikle dikkate değerdir. Tüm üçüncü kademe memurlar arasında kadın sayısı ilk kez 200'ü aşarak yüzde 22,5'i oluştururken, büro müdürleri de dahil olmak üzere üst düzey memurlarda kadın oranı yüzde 14,3 olarak iki yıl üst üste 200 aralığını korudu. Bu, kadın çalışan sayısındaki basit bir artışın ötesine geçiyor ve kadınların karar alma pozisyonlarında ilerlemesine yönelik 'cam tavanın' yavaş yavaş kaldırıldığını gösteriyor.

Bu arada kamu görevlilerinin kademeleri demografik değişimlere ve insanların geçim taleplerine göre dinamik bir şekilde yeniden düzenleniyor. Kamu güvenliği ve güvenliğini güçlendirmek amacıyla, okul çağındaki nüfustaki düşüşten doğrudan etkilenen eğitim memurlarının sayısı 1.449 azalırken, polis ve itfaiye memurlarının sayısı 905, genel memur sayısı ise 1.447 arttı. Genel olarak, çalışan sayısı 872 arttı ve mevcut çalışan sayısı 764.336'da kaldı; bu da hükümetin sosyal ihtiyaçları karşılamak için personeli esnek bir şekilde görevlendirdiğini gösteriyor. Bu personel ayarlaması, kamu hizmetinin çağın ihtiyaçlarına cevap verme konusunda ne kadar çevik olduğunu doğruluyor.

Kamu görevinden ayrılanların sayısının azalması da bu istatistiklerde dikkat edilmesi gereken olumlu bir işaret. Geçtiğimiz yıl kendi isteğiyle emekli olan memur sayısı bir önceki yıla göre 3 bin 641 azalarak 13 bin 651 oldu. Düşük kıdeme sahip memurların yüksek emeklilik oranı, kamu hizmeti camiasında bir endişe kaynağı olmuştur ancak bu gösterge, iş-yaşam dengesine değer veren bir kültürü yayma ve tedaviyi iyileştirme çabalarının bazı sonuçlara ulaştığını göstermektedir. Bu sonuç dolaylı olarak üyelerin örgütten memnuniyetinin, temel ücret ve ödeneklerdeki artışlar ile hükümetin kamu hizmeti kültürünü yenileme çabalarının bir araya gelmesiyle iyileşme sürecine girdiğini kanıtlıyor.