12 yaşındaki bir çocuğun hayali, dünya sinema tarihinin haritasını yeniden çiziyor: Bong Joon-ho ve 'Parazit'in Cannes'ı fethi > haberler

Altın Palmiye'yi kazanmak kesinlikle bir tesadüf değil, yazar Bong Joon-ho'nun yoğun sinema denemelerinin meyvesiydi. Yarışan kategoriler Quentin Tarantino gibi büyük sanatçıların yeni eserleriyle doluydu ve ödül töreninden hemen önce bile güçlü adaylar öngörülemeyen bir rekabet içinde yarışıyordu. Ancak jüri, Bong Joon-ho'nun 'Parasite' hakkındaki orijinal dünya görüşüne tam destek verdi. Özellikle tüm jüri üyelerinin oybirliğiyle Altın Palmiye'yi seçmesi, filmin sanatsal mükemmelliğinin ve toplumsal anlayışının sınırları aştığının evrensel düzeyde ne kadar sempatik olduğunu kanıtlıyor. Yönetmen Bong, ödülü aldıktan hemen sonra meslektaşlarına teşekkür ederek alçakgönüllülük gösterdi ve bu filmin birlikte çalışan birçok sanatçı ve personelin sıkı çalışması sayesinde mümkün olduğunu söyledi.

Bu ödülün bir diğer kazananı da kesinlikle aktör Song Kang-ho oldu. Yönetmen Bong'un sahnede ilk anmak istediği yol arkadaşı ve 'Parasite' filminin kalbi Song Kang-ho, kabul konuşması boyunca yaşadığı yoğun duyguyu gizleyemedi. Onurunu Kore'deki tüm oyunculara adamak istediğini söyledi ve ona öğrettikleri sabır ve tutkunun onu bugünkü haline getirdiğini itiraf etti. Yönetmen Bong da Song Kang-ho'ya olan sonsuz güvenini dile getirerek, o olmasaydı filmin tek bir sahnesinin bile tamamlanmayacağını vurguladı. İkisi arasındaki derin bağ, dünyanın dört bir yanındaki Cannes sahnesini izleyen film yapımcıları arasında derin yankı uyandırdı ve oyuncularla yönetmenlerin yarattığı yaratıcı sinerjinin ne kadar güçlü olduğunu bir kez daha doğruladı.

Cannes Film Festivali bu ödülle yalnızca yeni bir ustanın doğuşunu resmileştirmekle kalmadı, aynı zamanda film endüstrisindeki çeşitliliğe yönelik değişim isteğini de açıkça ortaya koydu. Cannes, Büyük Jüri Ödülü için Cannes tarihinde ilk kez siyahi kadın yönetmen Mati Diop'un 'Atlantique' filmini seçerek sinema ufkunu genişletti. Ayrıca En İyi Yönetmen ve En İyi Erkek Oyuncu kategorilerinde hem ustalara hem de yeni gelenlere eşit önem verildi. Özellikle kadın yönetmenlerin yükselişinin dikkat çektiği bir yıl oldu; yönetmen Céline Sciamma'nın 'Parasite'e güçlü bir rakip olan 'Portrait of a Lady on Fire' filmi En İyi Özgün Senaryo ödülünü kazandı. Böylelikle bu yılki Cannes Film Festivali geçmişteki itibarına yaslanmadı, yeni gramer ve sesleri aktif olarak benimseyerek bir film festivali olarak otoritesini daha da sağlamlaştırdı.

Yönetmen Bong Joon-ho'nun ödül konuşması başlı başına bir film gibiydi. Film yönetmeni olmayı hayal eden çekingen ve olgunlaşmamış bir çocuğun, 12 yaşındayken dünyanın en büyük ödülünü alacağını hiç hayal etmediğini itiraf etmesi, birçok izleyicinin kalbine dokundu. Yerel film yapımcılarına duyduğu saygıyı ifade ederek Fransız filmlerinden aldığı ilhamdan bahsetti ve Lumière Büyük Tiyatro'nun ikinci katından izleyen ailesine parlak bir şekilde gülümsedi. Kupayı dikkatle okşarken hissettiği duygu ifadesinde, bir ustanın ağırlığından ziyade, sinemayı gerçekten seven bir sanatçının saf tutkusunu okuyabiliyorduk. Bu, başarıya koşan modern insana, hayallerini sonuna kadar sürdürmenin ne kadar değerli olduğunu bir kez daha hatırlattı.