여론의 숫자 뒤에 숨겨진 진실: 권력의 오만과 민심의 파고 > K-wave Trends

Najgorętszym tematem w polityce wewnętrznej jest kwestia przyszłości lidera Partii Władzy Ludowej Jang Dong-hyuka, która pojawiła się po wyborach samorządowych 3 czerwca. Nawet w obliczu obiektywnego faktu porażki wyborczej poseł Jang praktykuje tzw. „politykę selektywnych sondaży”, uzurpując sobie swoją legitymizację poprzez wybiórcze przytaczanie niektórych wskaźników. W szczególności jego odrzucenie nacisków na rezygnację poprzez podkreślenie jedynie tymczasowego wzrostu poparcia partii lub wyników specjalnego sondażu doprowadziło do ostrej krytyki ze strony reformistów w partii i wysokich rangą osobistości w regionie Yeongnam, nazywając go „dziwnym przedstawicielem, który nie potrafi odczytać nastrojów społecznych”. Tak naprawdę w wielu sondażach ponad połowa głosów opowiada się za dymisją posła Janga, a dominująca opinia publiczna obarcza odpowiedzialnością za porażkę wyborczą kierownictwo. Jest to typowe dla izolacji politycznej, która ma miejsce, gdy zapominamy, że dane nie są po prostu narzędziem zapewniającym korzystne dane liczbowe, ale narzędziem, które musi odczytywać ogólny przepływ i kontekst.

Stosunek władz do badań opinii publicznej jest wyraźnie widoczny poza granicami kraju, a także w Rosji. Ponieważ w związku z przedłużającą się wojną na Ukrainie i kryzysem gospodarczym poparcie dla prezydenta Władimira Putina spadło poniżej 30%, władze rosyjskie zdecydowały się na ten krok i przestały ogłaszać wyniki regularnych badań opinii publicznej. Kiedy poparcie dla Putina osiągnęło najniższy poziom w „otwartym” badaniu, w którym respondenci myślą o politykach, którym swobodnie ufają, kanał informacyjny został zablokowany, aby to zatuszować. Z drugiej strony dziwne zjawisko polegające na wciąż wysokich wskaźnikach akceptacji w „zamkniętych” ankietach, w których prosi się o bezpośrednie wsparcie, daje wgląd w rzeczywistość niezdolności ludzi do wyrażania swoich szczerych opinii w warunkach strachu i silnych rządów. Sugeruje to, że wskaźniki poparcia nie gwarantują stabilności władzy, a raczej mogą być iluzją stworzoną w kontrolowanym środowisku i dowodzić, że prawdziwe nastroje społeczne dalej schładzają się w milczeniu.

Tymczasem pokolenie 2030, które będzie odpowiedzialne za przyszłość naszego społeczeństwa, ma chłodne spojrzenie na Koreę Północną, znacząco odmienne od poprzednich pokoleń. Według sondażu przeprowadzonego przez Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną około połowa tego pokolenia definiuje Koreę Północną jako „wrogi cel”, a nie „cel współpracy”, a przeważająca większość woli pokojowe współistnienie lub odrębne stosunki państwowe niż zjednoczenie. Zmiany te interpretuje się jako wynik odzwierciedlenia pragmatycznych wartości pokolenia, które dorastało bezpośrednio będąc świadkiem prowokacji Korei Północnej i napiętych stosunków międzykoreańskich. Ponadto, jeśli spojrzeć na niedobór kart do głosowania, który miał miejsce podczas wyborów lokalnych 3 czerwca, różnica temperatur między pokoleniami jest wyraźna. Ceniące sprawiedliwość pokolenie 2030 zdecydowanie domaga się reelekcji, powołując się na kwestie procesowe. Nie chodzi tu jedynie o niezadowolenie z wyniku wyborów, ale ostrą krytykę naruszenia legitymizacji proceduralnej.

Opinia publiczna w epoce cyfrowej jest obecnie narażona na ryzyko manipulacji. Według niedawnego raportu OpenAI wykryto podejmowane przez siły powiązane z Chinami próby podzielenia opinii publicznej w Stanach Zjednoczonych za pomocą generatywnej sztucznej inteligencji, takiej jak ChatGPT. Próbowali zniekształcić przepływ opinii publicznej, wykorzystując sztuczną inteligencję do masowej produkcji karykatur politycznych lub rozpowszechniania podżegających komunikatów, w których twierdzono, że określone polityki zwiększają cierpienia gospodarcze zwykłych ludzi. W szczególności fakt, że próbowali oni manipulować opinią publiczną, wydając wyszukane polecenia, takie jak „Wyklucz prezydenta Xi Jinpinga z karykatur” dla własnych celów politycznych, ostrzega, że ​​technologia może być bronią zakłócającą opinię publiczną, co jest podstawą demokracji. Chociaż próby te nie przyniosły większego rzeczywistego skutku, musimy uważać na to, jak łatwo można manipulować opinią publiczną w przestrzeni cyfrowej i jakie kryją się za tym niewidzialne intencje strategiczne.