'아빠의 육아'가 상식이 된 공직사회, 유리천장을 넘어 변화의 파고를 타다 > K-wave Trends

W zeszłym roku po raz pierwszy w historii liczba mężczyzn w służbie publicznej, którzy skorzystali z urlopu rodzicielskiego, przekroczyła liczbę kobiet i stanowiła ponad połowę. Jeszcze w 2016 r., czyli 10 lat temu, odsetek mężczyzn na urlopie rodzicielskim utrzymywał się na poziomie około 1500, czyli mniej niż 20%, ale w zeszłym roku ponad 10 000 mężczyzn zdecydowało się tymczasowo opuścić miejsce pracy, aby wychowywać dzieci. Jest to wynik niemal siedmiokrotnego wzrostu liczby mężczyzn korzystających z urlopu rodzicielskiego w ciągu ostatnich 10 lat i odzwierciedla zmianę wartości społeczeństwa usług publicznych, która wykracza poza zwykłe korzystanie z systemu i uznaje opiekę nad dziećmi za wspólną odpowiedzialność obojga małżonków. Liczba kobiet na urlopach wychowawczych również stale rośnie, ale tempo wzrostu w przypadku mężczyzn jest naprawdę gwałtowne. Obecnie w sferze publicznej urlop rodzicielski ojców nie jest wydarzeniem szczególnym, ale stał się prawem, z którego każdy powinien korzystać i powszechną częścią życia codziennego.

Zgodnie ze zjawiskiem odwrócenia płci podczas urlopu rodzicielskiego, wpływ kobiet na proces decyzyjny w organizacjach wyraźnie wzrasta. Jest to bardzo symboliczny wskaźnik, że liczba urzędniczek trzeciego stopnia, uznawanych za kandydatki na urzędników wyższego szczebla, po raz pierwszy przekroczyła 200 osób. Odsetek kobiet wśród ogółu urzędników wyższego szczebla również przekroczył 14%, co stanowi pozytywny sygnał, że kobiety-liderki wkraczają w rdzeń kształtowania polityki, odrywając się od dawnej piramidy skupionej na mężczyznach. Fakt, że odsetek kobiet wśród wszystkich urzędników krajowych wynosi blisko 49% i zbliża się do 50%, sugeruje, że społeczność służb publicznych w dalszym ciągu udoskonala swój skład, aby upiec dwie pieczenie na jednym ogniu: zmiany demograficzne i kulturę organizacyjną równą płci. Oczekuje się, że w miarę tworzenia się silnej puli talentów kobiecych, dzięki której kobiety będą mogły awansować na wyższe stanowiska, w przyszłych procesach wdrażania polityki znajdą odzwierciedlenie bardziej zróżnicowane i szczegółowe głosy.

Zmiany w służbie publicznej nie ograniczają się do kwestii płci, ale przynoszą także wyraźny postęp w zadaniach praktycznych, takich jak poprawa zarządzania zasobami ludzkimi i leczenia. W ubiegłym roku liczba urzędników administracji państwowej wzrosła o prawie 900 netto w porównaniu z rokiem poprzednim, co odzwierciedla zapotrzebowanie na siłę roboczą w obszarze życia publicznego i bezpieczeństwa. W szczególności zauważalna była rekrutacja terenowych urzędników publicznych bezpośrednio związanych z bezpieczeństwem publicznym, np. w policji, straży pożarnej i nadzorze BHP, co pokazało, że rząd wzmacnia rozmieszczenie personelu terenowego w celu zwiększenia efektywności służb administracyjnych. Z drugiej strony, zgodnie z nieuniknioną tendencją zmniejszania się populacji w wieku szkolnym, nieuchronnie zmniejszała się liczba urzędników oświatowych. W ten sposób proces elastycznego przemieszczania i reagowania na zmiany społeczne oceniany jest jako niezbędny środek maksymalizacji efektywności administracji krajowej.

Kolejną zauważalną zmianą jest zauważalny spadek liczby osób odchodzących ze służby publicznej. O ponad 3600 osób w porównaniu do roku poprzedniego spadła liczba osób przechodzących na emeryturę dobrowolnie, w tym honorowo, a zjawisko dezercji z funkcji publicznych nieco się uspokoiło. Stanowi to dowód na to, że prowadzona przez rząd polityka dotycząca równowagi między życiem zawodowym a prywatnym (równowaga między życiem zawodowym a prywatnym) oraz podejmowane przez nią wysiłki na rzecz poprawy traktowania urzędników służby cywilnej o niskim stażu pracy i na stanowiskach roboczych poprzez realistyczne zapewnianie wynagrodzeń podstawowych i dodatków spotyka się z pozytywnym odzewem w tej dziedzinie. W miarę jak kultura służby publicznej odchodzi od sztywnych ram z przeszłości i staje się elastyczna i rozsądna, tworzone jest środowisko, w którym młode talenty mogą osiedlić się w służbie publicznej i pracować na dłuższą metę. Tego rodzaju innowacja kadrowa, oparta na obiektywnych danych, podniesie samoocenę poszczególnych funkcjonariuszy publicznych, a w efekcie stanie się podstawą do podniesienia jakości usług administracyjnych społeczeństwa na wyższy poziom.