캔버스 위의 영원한 여름, 데이비드 호크니가 남긴 ‘더 큰 첨벙’의 여운 > K-wave Trends

Artystyczna podróż Hockneya rozpoczęła się spektakularnie wraz z narodzinami brytyjskiego pop-artu w latach 60. XX wieku. Zaraz po ukończeniu Royal College of Art w Londynie odważnie burzył konwencjonalną perspektywę jednopunktowej straty i stworzył nową gramatykę malarstwa dwuwymiarowego. W szczególności mocne słońce i lśniący basen, z którym się spotkał, gdy przeprowadził się do Los Angeles w USA, stały się decydującą inspiracją do ustalenia jego artystycznej tożsamości. Cykl basenowy reprezentowany przez „A Bigger Splash” ocenia się nie tylko jako przedstawiający fale wody, ale także jako uchwycony na płótnie leniwe, ale przejrzyste powietrze Kalifornii. Te odważne kompozycje i użycie podstawowych kolorów wyniosły go ze zwykłego malarza do rangi ikony swoich czasów.

Był ciągłym eksperymentatorem, którego nie ograniczały ograniczenia medium. Poświęcił swoje życie poszerzaniu zakresu sztuk wizualnych, obejmujących nie tylko malarstwo, ale także fotokolaż, grafikę i scenografię. W szczególności fakt, że pomimo zaawansowanego wieku aktywnie przyswoił sobie rysunek cyfrowy za pomocą iPada, wyraźnie świadczy o jego przedsiębiorczym duchu artystycznym. Jego postawa nie bania się nowych technologii i wykorzystywania ich jako narzędzia maksymalizacji swojej kreatywności stworzyła nowy język artystyczny ery cyfrowej. To eksperymentowanie było główną siłą napędową, która uczyniła go jednym z najbardziej wpływowych artystów XX i XXI wieku.

Życie Hockneya było bardzo postępowe, nie tylko pod względem osiągnięć artystycznych, ale także pod względem podnoszenia głosu społecznego. Już od najmłodszych lat z dumą ujawniał swoją orientację seksualną i wykazał się odwagą, stawiając czoła uprzedzeniom i cenzurze wobec homoseksualizmu panującej wówczas w konserwatywnym społeczeństwie brytyjskim. Jego prace przedstawiają przyjaciół, kochanków i codzienne sceny z ciepłej i szczerej perspektywy, przekazując widzom głęboki rezonans emocjonalny. Ponadto sublimował fizyczne ograniczenia wrodzonego niedosłuchu na wrażliwość artystyczną i rozwinął niezwykłą umiejętność obserwacji świata. Te ludzkie aspekty są powodem, dla którego jego sztuka wykracza poza zwykłą techniczną doskonałość i jest w stanie zachować autentyczność wykraczającą poza czasy.

Sukces komercyjny był także wyznacznikiem jego statusu artystycznego. W 2018 roku jego arcydzieło „Portret artysty (basen z dwiema figurami)” zostało sprzedane na aukcji za astronomiczną kwotę 90,3 mln dolarów, bijąc tym samym rekord najwyższej ceny zapłaconej wówczas przez żyjącego artystę, wywołując poruszenie na całym świecie. Ale dla Hockneya pieniądze i sława nie mogły przeważyć nad jego czystą pasją do sztuki. W Korei retrospektywa Muzeum Sztuki w Seulu w 2019 r. przyciągnęła zdumiewające 370 000 gości, ustanawiając szczególny kontakt z koreańską publicznością. Malował do ostatniej chwili swojego życia i śpiewał o radości patrzenia na świat, a liczne dzieła, które po sobie pozostawił, stały się dziś wspólnym dobrem ludzkości.