실패의 잿더미에서 피어난 15년의 신화: 이경규가 증명한 ‘실패의 가치’ > K-wave Trends

Projekt „Gwitturdak”, o którym wspomniał Lee Gyeong-gyu, był naprawdę wymagającą próbą. Pomysł hodowania kurczaków poprzez karmienie ich świerszczami był wówczas nowatorską próbą, ale rzeczywistość była brutalna. W obliczu strukturalnej sprzeczności, w której zakup świerszczy był znacznie droższy niż koszt paszy, a pępek był większy niż brzuch, firma ostatecznie osiadła na mieliźnie i nie była w stanie osiągnąć rentowności. Sytuacja, w której musiał nakarmić pozostałe kurczaki w zoo jako pokarm dla lwów, mogła poważnie zranić jego dumę jako biznesmena, ale Lee Gyeong-gyu nie ukrywał tego i spokojnie przekształcił to w temat rozrywkowy. Ta szczerość sprawiła, że ​​widzowie postrzegali go nie tylko jako odnoszącą sukcesy gwiazdę, ale także jako humanitarnego biznesmena, który popada w frustrację i podnosi się na nowo, tak jak my.

Ale prawdziwa wartość Lee Gyeong-gyu została ujawniona dokładnie w momencie, gdy biznes upadł. Bolesny czas poszukiwania i codziennego jedzenia dań z kurczaka, aby pozbyć się niezliczonej ilości kurczaków pozostawionych w inwentarzu, ponieważ nie zostały sprzedane, paradoksalnie stał się kreatywnym laboratorium do stworzenia monumentalnego produktu o nazwie Kokomyeon. W procesie myślenia i badania różnych przepisów z wykorzystaniem kurczaka zrodził się niekonwencjonalny wówczas pomysł na białą zupę ramen. Można uznać, że jego metoda nie polegająca po prostu na zakończeniu porażki jako straty, ale wykorzystaniu danych i doświadczenia zdobytego w tym procesie jako siły napędowej do następnego kroku, jest doskonałym przykładem „zwrotu” w zakresie zarządzania. Sukces Kkokgo Ramen, który sprzedał się w ponad 100 milionach sztuk, jest efektem desperackich wysiłków tych, którzy do końca trzymali kurczaka, bo nie mogli go wyrzucić.

Tymczasem w tej transmisji uwagę przykuła także komunikacja biznesowa pomiędzy dwoma mistrzami w tej dziedzinie, Lee Kyung-gyu i Yang Jun-hyukiem. Opierając się na głębokich relacjach budowanych od czasów „Kwalifikacji mężczyzny”, Lee Gyeong-gyu pokazał swoją bliskość, nazywając Yang Joon-hyuka swoją „linią Gyu”. W szczególności łączy ich coś: pomimo osiągnięcia szczytów w swoich dziedzinach, nieustannie próbują nowych biznesów i doświadczają porażek. Nawet Park Myung-soo wyraził szacunek dla niekończącego się ducha wyzwań Lee Gyeong-gyu, a jego niepowstrzymany postęp w biznesie stanowi wspaniały przykład dla jego kolegów. Poza tym, że mówi po prostu jako nadawca, jego duch wyzwania, jakim jest ciągłe wyznaczanie pionierskich nowych rynków bez obawy przed porażką, głęboko przemawia do jego młodszych kolegów.

Ponadto w tym odcinku mogliśmy rzucić okiem na zmysł rozrywki Lee Gyeong-gyu i przemyślenia na temat zmiany pokoleniowej. Jego żartobliwa uwaga, że ​​gdyby planował „Kwalifikacje mężczyzny 2”, wykluczyłby Jeona Hyun-moo ze względu na jego zbyt wysoki wzrost, pokazuje jego bystre spojrzenie na aktualne trendy w branży nadawczej. Podkreślając jego współpracę z Yang Joon-hyukiem, pozostała jego wola nie tylko rozpamiętywania przeszłej chwały, ale także ciągłego komunikowania się z ludźmi i tworzenia nowych treści jako aktywny pracownik. W ten sposób Lee Gyeong-gyu nie jest usatysfakcjonowany osiągnięciami gospodarczymi w postaci tantiem napływających od 15 lat i nadal współpracuje z młodszymi osobami w branży telewizyjnej, pokazując, że potrafi sublimować w śmiech nawet własne historie o niepowodzeniach. Sekret długiej kariery Lee Gyeong-gyu, nadawcy z 40-letnim doświadczeniem, tkwi w tej elastyczności i ciągłym samouprzedmiotowianiu.