빚으로 쌓아 올린 ‘레버리지의 함정’… 한국 금융시장이 마주한 두 가지 과제 > K-wave Trends

Jasne jest, dlaczego władze finansowe wyciągnęły miecz w sprawie pożyczek jeonse. Wynika to z obaw, że pożyczka na kaucję czynszową przekroczyła swój pierwotny cel, jakim było wsparcie w zakresie mieszkalnictwa dla rzeczywistych konsumentów, i jest nadużywana jako środek „dźwigni obejściowej” mający faktycznie zachęcać do wzrostu cen mieszkań. Komisja ds. Usług Finansowych ustanowiła politykę mającą na celu dalsze wzmocnienie kontroli kredytów banków poprzez drastyczne zmniejszenie wskaźnika gwarancji kredytów jeonse na obszarze metropolitalnym i obszarach regulowanych z obecnych 80% do 70%. Ponadto nowe pożyczki udzielane przez właścicieli domów jednorodzinnych niemieszkalnych są co do zasady zabronione, a w przypadku drogich jeonse wprowadzono częściowo regulacje dotyczące wskaźnika obsługi zadłużenia (DSR), aby ograniczyć nadmierne zaciąganie pożyczek przez klasę o wysokich dochodach. Jest to strategia mająca na celu wyeliminowanie bańki na rynku nieruchomości bez szkody dla stabilności mieszkaniowej osób o niskich dochodach, niektórzy jednak obawiają się, że próg kredytowy dla osób o niskich dochodach może również wzrosnąć.

Na giełdzie lewarowany fundusz ETF oparty na pojedynczych akcjach Samsung Electronics i SK Hynix, znany jako „Samjeonix”, zrobił furorę na rynku natychmiast po jego notowaniu. W ciągu dwóch tygodni od wprowadzenia na rynek inwestorzy indywidualni wpompowali te produkty w biliony wonów, plasując je na pierwszym miejscu wśród nabywców netto, a spółki papierów wartościowych przeprowadziły agresywny marketing, zapewniając odpowiednią płynność i zarządzanie cenami. Jednakże ta gorączka inwestycyjna ma skutek uboczny w postaci zwiększenia zmienności rynku. Dzieje się tak, ponieważ produkty lewarowane mają strukturę równoważącą, która kupuje, gdy ceny akcji rosną i sprzedają, gdy spadają, powodując transakcje nadrabiające straty, gdy rynek gwałtownie spada, i powodując zjawisko „krótkiej gamma”, które jeszcze bardziej zwiększa zakres spadków cen akcji. W szczególności nadmierna koncentracja środków w wiodących akcjach półprzewodników skutkuje maksymalizacją zmienności całego KOSPI.

Największą obawą inwestorów korzystających z dźwigni jest „negatywny efekt odsetek składanych”. Wielu inwestorów po prostu oczekuje, że kapitał zostanie zwrócony, gdy cena akcji wzrośnie, ale produkty lewarowane mają strukturalną pułapkę polegającą na akumulacji strat większych niż bazowy składnik aktywów w miarę powtarzania się wzlotów i upadków. W rzeczywistości raport ETF, który podczas niedawnego spadku odnotował spadek ponad dwukrotnie większy niż jego akcji, pozostawił surową lekcję dla inwestorów indywidualnych. W procesie wzrostu po spadku, aby odzyskać kwotę główną, potrzebny jest wzrost znacznie większy niż spadek, więc na rynku bocznym lub na rynku z częstymi wahaniami doświadczasz topnienia swoich aktywów. Niemniej jednak władze finansowe są najbardziej zaniepokojone faktem, że zagraniczny popyt inwestycyjny na produkty z „potrójną dźwignią” w dalszym ciągu utrzymuje się oraz że transakcje spekulacyjne mające na celu jedynie krótkoterminowe zyski nie kończą się nawet na rynku krajowym.

Władze finansowe z opóźnieniem są zajęte przygotowywaniem środków zaradczych, takich jak obserwowanie przegrzania produktów lewarowanych i publikowanie ostrzeżeń inwestycyjnych. Ponieważ produkty wprowadzone pierwotnie w związku z powrotem Seohak Ants na krajowy rynek i rewitalizacją rynku kapitałowego okazały się toksyczne, towarzystwom papierów wartościowych nakazano sprawdzenie tendencji inwestorskich i mocne ostrzeżenia o produktach wysokiego ryzyka. Jednak szał inwestycyjny wymknął się spod kontroli do tego stopnia, że ​​prawie 900 000 osób ukończyło już szkolenie z zakresu dźwigni finansowej. Eksperci doradzają, że tymi produktami wysokiego ryzyka należy dokładnie zarządzać z perspektywy krótkoterminowego handlu, a nie inwestycji długoterminowych, ale w rzeczywistości na rynku nadal panuje pogoń za kupnem i autoironiczne głosy nazywające ją „legalnym hazardem”. Ostatecznie wyzwanie, jakim jest znalezienie zdrowej odporności na naszych rynkach, leży pomiędzy przepisami organów finansowych a czujnością inwestorów.