12·3 비상계엄의 뇌관, 김명수 전 합참의장 구속영장 청구가 던지는 파장 > K-wave Trends

Istota tego wniosku o wydanie nakazu aresztowania zależy od tego, jak interpretować charakter „zaniechań” i „rozkazów”, które były Przewodniczący Połączonych Szefów Sztabów Kim Myung-soo okazał jako dowództwo wojskowe po ogłoszeniu stanu wojennego. Specjalny zespół prokuratora stanowczo kwestionuje fakt, że pomimo otrzymania kilku raportów od podległych mu pracowników o niezgodności proceduralnej procesu wprowadzenia stanu wojennego i nieuczciwości rozmieszczenia wojsk w Zgromadzeniu Narodowym, były przewodniczący Kim nie zaprzestał tego ani nie zarekomendował Ministrowi Obrony Narodowej wycofania wojsk. W szczególności prokurator specjalny rozumie, że poza zwykłą obserwacją sytuacji wydał fragmentaryczny rozkaz Dowództwu Operacji Specjalnych i Dowództwu Obrony Stolicy „nadania priorytetu sprawom stanu wojennego” na znak, że aktywnie wspierał wprowadzenie stanu wojennego. Ma to stanowić decydującą wskazówkę, czy naczelny dowódca wojska biernie zaniedbał swoje uprawnienia dowodzenia w sytuacji załamania porządku konstytucyjnego, czy też brał czynny udział w nielegalnej działalności.

Były przewodniczący Kim całkowicie zaprzecza tym zarzutom i stanowczo protestuje, twierdząc, że nie miał wówczas realnej władzy decyzyjnej w ramach wojskowego systemu dowodzenia. Zespół obrony argumentuje, że podczas stanu wojennego wprowadzonego 3 grudnia były Minister Obrony Narodowej Kim Yong-hyun bezpośrednio dowodził siłami stanu wojennego i je kontrolował, został całkowicie wykluczony z procesu decyzyjnego i nie mógł sprawować władzy dowodzenia operacyjnego. Ponadto sam były przewodniczący Kim podkreślił swoje wytyczne kontroli bezpieczeństwa dotyczące zapobiegania próżni bezpieczeństwa wobec Korei Północnej i zapobiegania przypadkowym konfliktom, stwierdzając, że ówczesne fragmentaryczne rozkazy ograniczały się do konkretnych jednostek i stanowiły desperacki środek mający zapobiec wciągnięciu innych jednostek w wir stanu wojennego. Jednakże specjalny prokurator zabezpieczył dowody na podstawie oświadczeń urzędników Połączonych Szefów Sztabów, z których wynika, że ​​były przewodniczący Kim wydał bezpośrednie rozkazy w odręcznej notatce lub zignorował sugestię swojego personelu dotyczącą wycofania się, zatem oczekuje się, że roszczenia obu stron będą ze sobą sprzeczne w sądzie.

Fakt, że prokurator specjalny wykluczył z wniosku o wydanie nakazu byłego dyrektora Dowództwa Wsparcia Wojskowego Kanga Dong-gila, byłego dyrektora operacyjnego Ahn Chan-myeonga i byłego dyrektora operacyjnego Lee Seung-oha, pokazuje precyzję śledztwa. To właśnie oni zwrócili uwagę ówczesnemu przewodniczącemu Kimowi na nielegalność stanu wojennego i zasugerowali wycofanie wojsk stacjonujących w Zgromadzeniu Narodowym. Wiadomo, że prokurator specjalny rozważa nie postawienie aktu oskarżenia, wykorzystując swoje działania jako podstawę do odmowy umyślnego udziału w buncie. Z drugiej strony, były zastępca szefa połączonych szefów sztabów Jeong Jin-pal, były dyrektor ds. polityki Dowództwa Armii Kim Heung-jun i były inspektor gotowości wojennej połączonych szefów sztabów generalny Lee Jae-sik, w sprawie którego złożono wniosek o wydanie nakazu, wraz z byłym przewodniczącym Kimem, zostali uznani za odpowiedzialnych za wspieranie działań byłego przewodniczącego Kima podczas tworzenia Dowództwa stanu wojennego lub za przeoczenie rozmieszczenia wojsk. Interpretuje się to jako wolę specjalnego prokuratora, aby ustalić jaśniejszy kierunek śledztwa poprzez rozróżnienie między „odpowiedzialnością kierownictwa” a „oporem personelu na szczeblu roboczym”.

Kolejnym detonatorem incydentu jest sytuacja, jaka wydarzyła się po uchwaleniu przez Zgromadzenie Narodowe uchwały żądającej zniesienia stanu wojennego i reakcji byłego przewodniczącego Kima. Były dyrektor Biura Bezpieczeństwa Narodowego Shin Won-sik oświadczył w przesłuchaniu świadka, że ​​były przewodniczący Kim zwrócił się o szybkie zniesienie ustawy po wniosku Zgromadzenia Narodowego o jej zniesienie, jednak prokurator specjalny nie wyklucza, że ​​oświadczenie to może doprowadzić do obalenia faktu, że były przewodniczący Kim był świadomy stanu wojennego w tamtym czasie. W szczególności w związku z uzyskaniem zeznań o próbie rozmieszczenia dodatkowych wojsk już po złożeniu wniosku o odwołanie Zgromadzenia Narodowego, nowym kluczowym zagadnieniem w śledztwie stały się podejrzenia co do roli byłego przewodniczącego Kima w drugiej próbie wprowadzenia stanu wojennego. Proces wykrycia, w jakim stopniu były przewodniczący Kim ciężko pracował, aby chronić wartości konstytucyjne jako przewodniczący Połączonych Szefów Sztabów z dowództwem wojskowym, lub kiedy zaczął sympatyzować z nielegalnymi działaniami, zadecyduje o powodzeniu lub porażce tego śledztwa.

Śledztwo to stało się istotnym sprawdzianem potwierdzającym neutralność polityczną naszego wojska i wolę ochrony Konstytucji w zakresie, w jakim jest ona traktowana jako „nie”. 1 sprawa o uznanie” wśród trzech postępowań specjalnych. W przeszłości Powstańczy Prokurator Specjalny miał trudności z pociągnięciem byłego Przewodniczącego Kima do odpowiedzialności na tej podstawie, że dowództwo wojskowe zostało przekazane dowódcy stanu wojennego po wprowadzeniu stanu wojennego, natomiast drugi kompleksowy prokurator specjalny stara się odróżnić od poprzedniego prokuratora specjalnego poprzez ugruntowanie osądu prawnego, zgodnie z którym dowództwo wojskowe może zostać powierzone Przewodniczącemu Połączonych Sztabów nawet po wprowadzeniu stanu wojennego. Ta kolizja zasad prawnych prawdopodobnie spowoduje, że w przyszłości podczas przesłuchań podejrzanych przed aresztowaniem (badanie nakazów) będą stosowane rygorystyczne standardy sądu. Po podjęciu decyzji, czy pozyskać nowych rekrutów do dowództwa wojskowego, oczekuje się, że śledztwo mające na celu zbliżenie się do merytorycznej prawdy o nadzwyczajnym stanie wojennym z 3 grudnia nabierze dalszego tempa w kierunku wyższych urzędników Ministerstwa Obrony Narodowej i Dowództwa Stanu Wojennego.