'마이웨이' 선언한 이재명 정권, 유승민이 쏘아 올린 보수 재건의 신호탄 > K-wave Trends

Punktem, który były poseł Yoo Seung-min najbardziej krytykuje, jest wola prezydenta Lee Jae-myunga do promowania tak zwanej „specjalnej ustawy o prokuratorze o unieważnieniu aktu oskarżenia”. Były poseł Yoo określił to jako wyraźny akt obalenia konstytucji, w którym Prezydent próbował wyeliminować ryzyko sądowe, nadużywając władzy przekazanej przez obywateli do celów osobistych. Pomimo konstytucyjnego nakazu, zgodnie z którym wszyscy obywatele muszą udowodnić swoją niewinność w trzecim procesie, wskazuje się, że wykorzystywanie pozycji prezydenta do próby wyeliminowania samego procesu jest korupcją władzy, która wstrząsa podstawami demokracji. W szczególności były poseł Yoo ostro skrytykował oświadczenie Prezydenta, że ​​„naprawimy zło po poznaniu prawdy”, uznając je za deklarację My Way ignorującą niezależność sądownictwa i stanowiącą arogancką postawę, której w oczach opinii publicznej nigdy nie można tolerować.

Nawet w obszarze polityki gospodarczej krytyka administracji Lee Jae-myunga rozwija się bardzo konkretnie i ostro. Były poseł Yoo zwrócił uwagę, że obecny rząd podążając za niepowodzeniami administracji Roh Moo-hyuna i Moon Jae-ina, po raz kolejny nalega na politykę w zakresie nieruchomości skupioną na regulacjach i podatkach. Z analizy wynika, że ​​próba rozwiązania problemu poprzez podniesienie podatków przy jednoczesnym ignorowaniu realistycznego problemu braku podaży w obszarze metropolitalnym ostatecznie pogorszyła kryzys jeonse i spowodowała niestabilność mieszkaniową zwykłych ludzi. Co więcej, wykorzystywanie emerytury narodowej do podnoszenia cen akcji jest środkiem krótkowzrocznym, gwarantującym przyszłość kraju, co wielokrotnie podkreślało niekompetencję rządu w zadowalaniu się jedynie tymczasowymi wskaźnikami, takimi jak specjalny popyt na półprzewodniki, ignorując realia, w których źródła utrzymania ludzi borykają się z wysoką inflacją i wysokimi stopami procentowymi.

Ocena byłego członka parlamentu Yoo dotycząca bezpieczeństwa, dyplomacji i całej administracji państwowej jest bardzo krytyczna. Ostrzegł, że obecna administracja zagraża bezpieczeństwu narodowemu, utrzymując samozadowolenie z północnokoreańskiej kwestii nuklearnej i skupiając się jedynie na uzasadnieniu przekazania kontroli operacyjnej w czasie wojny. Ponadto nie należy zapominać, że niewyrafinowana działalność prezydenta w mediach społecznościowych promuje niewyrafinowaną politykę i powoduje irytację polityczną wśród obywateli. Wezwał także do dokładnego zbadania niekompetencji administracji, np. braku kart do głosowania Państwowej Komisji Wyborczej, i podkreślił, że cały system administracji państwowej obecnej administracji nie odczytuje właściwie nastrojów społecznych.

Wyrażenie „początek kulawej kaczki”, o którym wspomniał były poseł Yoo Seung-min po wyborach samorządowych, wyraźnie pokazuje kryzysową sytuację obecnej administracji. Porażka Partii Demokratycznej w wyborach na burmistrza Seulu pomimo zapewnienia większości samorządów lokalnych oraz znaczące przetrwanie obozu konserwatywnego w wyborach uzupełniających do Zgromadzenia Narodowego świadczą o nakazie społeczeństwa powstrzymania ekscesów administracji Lee Jae-myunga. Były poseł Yoo podkreślił, że wyniki wyborów nie są po prostu oznaką niezadowolenia z reżimu, ale są zapowiedzią kiepskiej sytuacji, która wyłoniła się zaledwie po roku sprawowania władzy. Jest to sygnał ostrzegawczy, że społeczeństwo wyraziło zamiar zaprzestania tolerowania jednostronnej dominacji rządu i że świat polityczny musi poważnie potraktować to nastroje społeczne.

Krytyka byłego parlamentarzysty Yoo Seung-mina nie kończy się na zwykłym ataku na reżim, ale prowadzi także do głosu bolesnej autorefleksji pod adresem obozu konserwatywnego. Przekonywał, że choć Partia Władzy Ludowej wciąż ma wiele braków, to musi całkowicie przekroczyć „rzekę impeachmentu”, aby mogła spełnić swoją rolę siły kontrolnej przyznanej przez naród. Podkreślił ducha „niezwyciężoności i niezwyciężoności”, który głosi, że nie można rozpocząć nowej ery bez zerwania ze starymi zwyczajami, i nalegał, abyśmy podążali drogą kompetentnych i ciepłych reform i konserwatyzmu. To diagnoza, że ​​aby partia konserwatywna zwyciężyła w kolejnych wyborach powszechnych i odzyskała Zgromadzenie Narodowe, konieczne jest wprowadzenie odważnych, nieskrępowanych dotychczasowymi konwencjami innowacji i alternatyw przywracających zaufanie społeczne.