Spraw, aby katastrofy były na porządku dziennym i zapewnij „złoty czas” technologii i administracji. > Wiadomości

Samorządy w całym kraju mobilizują całą swoją władzę administracyjną, aby przygotować się na klęski żywiołowe w nadchodzącym lecie. Wiele samorządów lokalnych, w tym Buan-gun, stosuje system reagowania zapobiegawczego, obejmujący przeprowadzenie kompleksowego badania obiektów narażonych na klęski żywiołowe oraz wzmocnienie działań w zakresie nadzoru w obszarach ryzykownych, takich jak strome zbocza i rzeki. W szczególności obszary, które w zeszłym roku ucierpiały wskutek powodzi, przyspieszają prace naprawcze i koncentrują się na zabezpieczeniu fizycznej sieci bezpieczeństwa w celu zminimalizowania szkód powodziowych, na przykład na ulepszaniu urządzeń odwadniających za pomocą specjalnych podatków dotacyjnych. Można to interpretować jako środek samoratowania mający na celu odejście od dotychczasowej praktyki wydawania recept po katastrofie i przeniesienie uwagi na administrację zapobiegawczą skoncentrowaną na miejscu.

Gorącym tematem, równie gorącym jak reakcja samorządów lokalnych na katastrofy, jest polityka stabilizacji życia zwykłych ludzi cierpiących z powodu wysokich i wysokich cen ropy. Podobnie jak w przypadku miasta Daegu, wprowadzane są praktyczne środki mające na celu odciążenie gospodarstw domowych, takie jak zasiłek na wypadek szkód dla osób o niższych dochodach czy wspieranie zwrotów biletów za przejazdy komunikacją miejską w związku z dodatkowym budżetem rządu. Czasem jednak polityka ta przeplata się z kalkulacjami politycznymi i może stać się iskrą konfliktu. Jak widać w przypadku miasta Tongyeong, kontrowersje wokół terminu wypłacania dotacji społeczeństwu, w połączeniu z następstwami wyborów pomiędzy byłymi i urzędującymi burmistrzami, rodzą pytania o ciągłość administracji i szczerość polityki, a także budzą krytyczne poglądy na temat tego, czy dotacja ma na celu poprawę życia obywateli, czy też sposób na umocnienie pozycji politycznej.

Ministerstwo Administracji Publicznej i Bezpieczeństwa stara się wyjść poza analogową reakcję na system zarządzania katastrofami oparty na danych, wykorzystujący sztuczną inteligencję. Projekt odkrywczy „AI Prompt”, promowany w ramach „Konkursu startowego dotyczącego danych o katastrofach i bezpieczeństwie”, to innowacyjna próba umożliwienia sztucznej inteligencji samodzielnego określania obszarów ryzyka w przypadku wystąpienia katastrofy i sugerowania urzędnikom publicznym dostosowanych środków reagowania. Inteligentny system wspomagania decyzji, który wykracza poza proste wyszukiwanie informacji w celu ustalenia priorytetów ryzyka i wytyczania tras ewakuacyjnych, może zmniejszyć błędy w ocenie popełniane przez urzędników publicznych w miejscach katastrof i radykalnie zwiększyć szybkość reakcji. Technologia przestaje być pomocą w zakresie bezpieczeństwa i staje się kluczowym narzędziem administracyjnym.

Wprowadzenie technologii nie gwarantuje jednak całkowitego bezpieczeństwa. Kontrowersje wokół bezpieczeństwa obiektów energetycznych takich jak elektrownia jądrowa Kori są wyraźnym przykładem tego, jak trudno jest osiągnąć konsensus społeczny w sprawie standardów przedłużania życia technologicznego i zarządzania awariami. Nawet jeśli procedury prawne zostały zachowane, niepokój mieszkańców pozostaje, a krytyka braku planu zarządzania wypadkowego czy niedemokratycznego charakteru procesu komunikacji każe ponownie zastanowić się nad wartością „szacunku dla życia”, której brakuje technologicznej wszechmocy. Bez względu na to, jak wyrafinowana sztuczna inteligencja wymyśli środki zaradcze, ludzka arogancja technologiczna zawsze wymaga pokornej introspekcji w obliczu katastrof, takich jak elektrownie jądrowe, które wymagają rozważenia przyszłości ponad 100 000 lat.

Ostatecznie powodzenie lub niepowodzenie reakcji na katastrofę zależy od organicznego połączenia najnowocześniejszej technologii sztucznej inteligencji i władzy administracyjnej na miejscu. Technologia wypełnia martwe punkty, które urzędnicy publiczni mogą przeoczyć w przypadku danych, a administracja musi odgrywać rolę szybkiego i dokładnego wykonywania na miejscu działań sugerowanych przez technologię. Aby to osiągnąć, niezbędne jest przejrzyste ujawnianie i uczciwe wykorzystywanie danych oraz należy wspierać dojrzałą kulturę administracyjną, która wyklucza konflikty polityczne z procesu kształtowania polityki i uznaje jedynie bezpieczeństwo obywateli za najwyższy priorytet. W epoce, w której katastrofy stały się rutyną, współpraca między technologią a administracją stała się koniecznością, aby przetrwać, a nie opcją.