엔비디아의 ‘잠실 시구’가 쏘아 올린 두산의 화려한 동행과 냉혹한 시장의 셈법 > K-wave Trends

Istotą tej współpracy jest zbudowanie nowego standardu branżowego zwanego „AI Factory” poprzez połączenie technologii przyspieszonego przetwarzania obliczeniowego NVIDIA i solidnych możliwości produkcyjnych firmy Doosan. Doosan Energy optymalizuje infrastrukturę zasilania niezbędną do działania centrum danych AI za pomocą turbin gazowych i małych modułowych elektrowni jądrowych (SMR), a Doosan Electronics BG wspiera ekosystem chipów nowej generacji „Vera Rubin” firmy Nvidia za pomocą laminatu pokrytego miedzią (CCL), kluczowego materiału decydującego o wydajności akceleratorów AI. To połączenie wykracza poza zwykłe dostarczanie części partnerstwu, które projektuje i buduje infrastrukturę dla ery sztucznej inteligencji. Rodzi to oczekiwania, że ​​rozwiązania energetyczne Doosan zostaną połączone z platformą DSX firmy NVIDIA, aby zmaksymalizować efektywność energetyczną i doprowadzić do praktycznych wyników, które zwiększą wydajność operacyjną inteligentnych fabryk.

W dziedzinie robotyki ścisła współpraca obu firm staje się coraz bardziej konkretna. Doosan Robotics przyspiesza rozwój systemu operacyjnego „robota agenta”, który wykorzystuje otwartą bibliotekę firmy NVIDIA i technologię urządzeń brzegowych, aby umożliwić robotom rozpoznawanie i ocenę swojego środowiska pracy. W szczególności, jeśli technologia fizycznej sztucznej inteligencji firmy NVIDIA zostanie zastosowana w rozległych placach budowy i sprzętu rolniczego firmy Doosan Bobcat, oczekuje się, że możliwe staną się innowacje w zakresie autonomicznych procesów pracy wykraczające poza istniejące proste, powtarzalne zadania. Oczekuje się, że będzie to ważny punkt zwrotny dla firmy Doosan, która umożliwi przejście z firmy produkującej po prostu sprzęt dla branży robotów i maszyn do firmy oferującej inteligentne rozwiązania oparte na sztucznej inteligencji.

Jednak rynek zareagował bardzo wrażliwie, wahając się pomiędzy dwoma skrajnymi oczekiwaniami i obawami. Natychmiast po ogłoszeniu współpracy z firmą NVIDIA „efekt Jensena Huanga” był wyraźnie widoczny, a akcje powiązanych spółek rosły przez krótki czas i biły rekordy, ale wkrótce przekształciło się to w gwałtowny spadek w miarę napływu notowań generujących zyski. Inwestorzy z zadowoleniem przyjęli tę wielokierunkową współpracę jako nowy motor wzrostu, zaczęli jednak obawiać się teorii „zniknięcia materialnego”, która sugeruje, że odzwierciedlone już oczekiwania osiągnęły swoje granice. W szczególności tendencje cen akcji różniły się w zależności od spółek, nawet w ramach tej samej branży, co sugeruje, że nastroje inwestycyjne powoli zmieniały się z kwestii tematycznych na rzeczywistą wycenę przedsiębiorstw.

Za gwałtownym spadkiem cen akcji kryje się realistyczna zmienna polegająca na wycofywaniu środków na dużą skalę z sektora finansowego. W ubiegłym roku siedem instytucji finansowych, które zawarły umowę zamiany ceny i zwrotu (PRS) wykorzystując akcje Doosan Robotics jako zabezpieczenie, sprzedało pozostałe 2,1 mln akcji w formie transakcji pakietowej, całkowicie kończąc odzyskanie inwestycji. Dzięki wzrostowi kursu akcji osiągnęli znaczący zysk na poziomie około 35% początkowej inwestycji i dzięki tej sprzedaży cały podpisany w ubiegłym roku wolumen PRS został wypuszczony na rynek. Ta wysyłka na dużą skalę wzbudziła obawy dotyczące nadpodaży na rynku, co ostatecznie zadziałało jako presja spadkowa, która zrównoważyła siłę dobrych wieści o współpracy z Nvidią.

Ostatecznie najnowsze posunięcie Doosan Group stanie się podręcznikowym przykładem tego, jakie strategie muszą przyjąć tradycyjne firmy produkcyjne, aby przetrwać w erze sztucznej inteligencji. Współpraca technologiczna z firmą NVIDIA to wyraźne osiągnięcie, które oznacza, że ​​firma Doosan wkroczyła w główny łańcuch dostaw przyszłych branż. Jak jednak ujawnił proces ożywienia inwestycji instytucji finansowych, wartość wzrostu przedsiębiorstwa oraz krótkoterminowa logika podaży i popytu na rynku kapitałowym to czynniki, które zawsze mogą być ze sobą sprzeczne. Z perspektywy inwestorów jest to czas, kiedy potrzebują podwójnej perspektywy, ufając długoterminowej wizji firmy i wynikom technologicznym, ale jednocześnie bezstronnie analizując rynkowe czynniki techniczne, takie jak zmiany udziałów na dużą skalę czy kwestie podaży i popytu.