AI와 수소로 재편되는 산업 지도: 한국 경제의 대전환과 도전 > K-wave Trends

Kolejne wizyty dyrektora generalnego firmy NVIDIA, Jensena Hwanga w Korei, świadczą o jego silnej woli uczynienia z Korei kluczowej bazy dla „fizycznej sztucznej inteligencji”. Poprzez tak zwane „spotkanie Samso (boczek wieprzowy, soju)” z szefami głównych krajowych grup, takich jak SK, LG i Naver, starał się zbudować ekosystem przemysłowy, który wykracza poza prostą współpracę w łańcuchu dostaw półprzewodników i prowadzi do robotów, pojazdów autonomicznych i fabryk sztucznej inteligencji. Dzieje się tak dlatego, że infrastruktura i dane Korei, potęgi produkcyjnej, są niezbędne, aby wyjść z ery generatywnej sztucznej inteligencji i wkroczyć w erę fizycznej sztucznej inteligencji kontrolującej świat fizyczny. Tak jak w przeszłości „Sojusz Kanbu” z firmami Samsung i Hyundai Motors doprowadził do znacznych inwestycji i utworzenia centrum technologicznego, tak samo spotkanie to najprawdopodobniej przekształci się w widoczny projekt współpracy na dużą skalę.

Metody finansowania budowy infrastruktury sztucznej inteligencji również szybko się zmieniają, pod przewodnictwem globalnych dużych firm technologicznych. Gigantyczne firmy technologiczne, takie jak Google i Meta, rozważają agresywne środki finansowe, takie jak wpłacone podwyższenie kapitału lub emisja obowiązkowych zamiennych akcji uprzywilejowanych w celu pokrycia szybko rosnących kosztów inwestycji w centra danych. Oznacza to, że branża sztucznej inteligencji nie ogranicza się już do tworzenia oprogramowania, ale zmieniła swój charakter na biznes infrastrukturalny „średniej skali”, wymagający ogromnych inwestycji kapitałowych i energetycznych. Fakt, że instytucje finansowe takie jak Goldman Sachs znacząco podniosły prognozy inwestycji w infrastrukturę AI na najbliższe lata, odzwierciedla ostrą ocenę rynku, że firmy, które wypadną z tej konkurencji, stracą pozycję lidera w branży na kolejne 10 lat.

Reorganizacji podlega także krajowa giełda, która ma odzwierciedlić te zmiany w branży. Półprzewodniki związane ze sztuczną inteligencją oraz akcje Grupy Samsung, których wartość akcji została przeszacowana, wypełniają przestrzeń, w której straciły swój udział przemysł baterii wtórnych i przemysł stoczniowy, który w przeszłości był liderem rynku. W szczególności szybko pojawiają się firmy dostarczające kluczowe komponenty, takie jak MLCC (wielowarstwowy kondensator ceramiczny) dla sztucznej inteligencji, które przyciągają uwagę inwestorów. Wprowadzane są na rynek tymczasowe notowania nastawione na zysk, ale jest to interpretowane jako naturalny proces dostosowawczy na rynku wynikający raczej z podwyższonych oczekiwań niż ze spowolnienia popytu. Nadszedł czas, aby inwestorzy zwrócili uwagę na „sprzedaż okrężną” przedsiębiorstwom, które zapewniły sobie solidną pozycję w rzeczywistym łańcuchu wartości AI, zamiast po prostu wykorzystywać potencjał wzrostu.

W sektorze energetycznym gospodarka wodorowa zyskuje na znaczeniu jako źródło zasilania dla przemysłu AI. Osobista wizyta Ministra Gruntów, Infrastruktury i Transportu w chińskim łańcuchu wartości wodoru oraz inspekcja tego zakładu pokazuje silną wolę rządu, aby szybko wdrożyć warty 9 bilionów wonów projekt Saemangeum dotyczący wodoru i sztucznej inteligencji, kierowany przez Hyundai Motor Group. Chiny są już największym na świecie producentem i konsumentem wodoru i aktywnie budują łańcuch dostaw ekologicznego wodoru, łączący instalacje do elektrolizy wody i energię odnawialną. Porównując te zaawansowane przypadki, nasz rząd stara się przekształcić Saemangeum w futurystyczne miasto zaawansowanych technologii, które łączy technologię sztucznej inteligencji i energię wodorową, a nie tylko wykorzystuje je jako fabrykę.

Tymczasem rynek walutowy gospodarki koreańskiej cierpi z powodu „paradoksu wysokiego kursu walutowego”, w wyniku którego won nadal jest słaby pomimo rekordowych wyników eksportu. Gdy zagraniczni inwestorzy sprzedali dużą liczbę krajowych akcji i odzyskali fundusze, popyt na dolary eksplodował, a firmy również stały się bardziej skłonne do bezpośredniego zarządzania dolarami, zamiast sprowadzać je do kraju w celu lokalnych inwestycji w Stanach Zjednoczonych i zapłaty za surowce. W połączeniu z ryzykiem geopolitycznym zmienność kursu walutowego osiągnęła najwyższy poziom od kryzysu walutowego w 1998 r. Choć władze walutowe rozważają działania stabilizujące rynek, zasadniczo stoją przed trudnym zadaniem poszukiwania polityki stabilizacji kursu walutowego w warunkach makrotrendów zmian strukturalnych w krajowej gospodarce i wzrostu udziału inwestycji bezpośrednich w Stanach Zjednoczonych.