100억 매출의 그늘, ‘인턴’이라는 이름의 무거운 짐 > K-wave Trends

Sednem kontrowersji jest tytuł „Project Manager (PM) Stażysta” rekrutowany przez Black Paper i związany z nim nadmierny zakres pracy. Zgodnie z ogłoszeniem, praca wymagana od stażysty nie polegała jedynie na pracy asystenta, ale na poziomie ogólnego menedżera, od planowania treści na YouTube po prowadzenie zespołu, ustalanie strategii marki dla stowarzyszonych artystów i projektowanie modeli biznesowych z wykorzystaniem własności intelektualnej (prawa własności intelektualnej). Ponadto preferowali możliwości analizy danych, a także zaawansowane umiejętności obsługi narzędzi do edycji wideo i projektowania, dając silne wrażenie, że potrzebowali doświadczonych talentów, którzy byliby odpowiedzialni za istotę działalności firmy. Opinia publiczna krytykowała, że ​​ten zakres pracy znacznie przekraczał oczekiwania od sześciomiesięcznego stażysty i wzbudziła podejrzenia, że ​​firma stara się pozyskać praktyków niskim kosztem, zapożyczając stanowisko stażysty.

W szczególności decydującym momentem, który wywołał oburzenie społeczne, był fakt, że żądając tak dużej intensywności pracy, wyraźnie stwierdzono, że „nie ma planu przejścia na pracę etatową”. Pomimo konieczności pracy w pełnym wymiarze czasu pracy przez znaczny okres sześciu miesięcy i głębokiego zaangażowania w podstawowe projekty firmy, stanowisko firmy, które nie gwarantuje w ogóle bezpieczeństwa pracy, spowodowało ogromne poczucie straty wśród osób poszukujących pracy. W przeciwieństwie do sposobu, w jaki Byung-jae Yoo reprezentował radości i smutki osób nowych w społeczeństwie, posypała się krytyka, że ​​jego firma wykazała się podwójną postawą, wymagając od nowych pracowników umiejętności na doświadczonym stanowisku, ale nie zapewniając im odpowiedniego leczenia ani możliwości. Wykraczało to poza zwykłą kwestię metody zatrudniania i doprowadziło do rozczarowania, ponieważ chroniczna praktyka „pasyjnej płacy” dominująca w branży produkcji treści była również widoczna w firmie gwiazdy.

Oczywiście, istnieją kontrargumenty. Wśród osób z branży nie brakuje opinii, że ogłoszenie o rekrutacji jest przesadną krytyką. Jest to wynik odzwierciedlający realistyczną trudność polegającą na tym, że ze względu na charakter start-upów lub małych firm zajmujących się produkcją treści nieuchronnie potrzebują one „rozgrywki wieloosobowej”, w której planowanie, produkcja, obsługa i analiza wydajności są wykonywane przez jedną osobę we wszystkich aspektach. Ponadto panuje pogląd, że skoro sam tytuł PM ma różne znaczenia i zakres odpowiedzialności w zależności od wielkości firmy czy branży, trudno jest określić trudność pracy na podstawie samego tytułu. Ponieważ sam obecny rynek rekrutacji ma coraz większą tendencję do preferowania talentów zorientowanych na praktykę, niektórzy zwolennicy twierdzą, że treść ogłoszenia nie odbiega znacząco od średniej w branży.

Jednak pomimo tych praktycznych wymówek, powodem, dla którego Czarna Księga nie mogła uniknąć ostrej krytyki ze strony opinii publicznej, jest ich „symbolika”. Od firmy, która w ciągu trzech lat od założenia osiągnęła niezwykłe wyniki zatrudniając 35 pracowników i 10 miliardów wonów sprzedaży w ciągu trzech lat od założenia, oczekuje się, że powinna opracować systematyczny system rekrutacji i szacunek dla talentów. Opinia publiczna po raz kolejny potwierdziła ciemną stronę koreańskiego rynku pracy, kiedy odnoszące sukcesy firmy po prostu wykorzystują stażystów jako „tania siłę roboczą”. W szczególności publiczny wizerunek Yoo Byung-jae i zdolność do wczuwania się w zwykłych ludzi, którą pokazał w transmisjach, zostały znacznie zniszczone przez to wydarzenie, co stanowi wyraźny przykład tego, jak blisko powiązane są zarządzanie reputacją firmy i strategia rekrutacji.

Gdy kontrowersje się rozprzestrzeniły, firma natychmiast zareagowała. W wywiadzie dla mediów dyrektor generalny Gyu-seon Yoo oświadczył, że zrewiduje lub usunie ogłoszenie o rekrutacji, z krótkim wyjaśnieniem, że „wydaje się, że zostało napisane w sposób wprowadzający w błąd” i w rzeczywistości ogłoszenie zostało obecnie usunięte. Trudno jednak powiedzieć, że spór ten został całkowicie rozwiązany po prostu poprzez usunięcie ogłoszenia. Dzieje się tak, ponieważ dzięki temu incydencie wielu młodych ludzi po raz kolejny zdało sobie sprawę, jak firmy postrzegają stażystów i trudną rzeczywistość branży produkcji treści. Ostatecznie incydent ten sugeruje, że firmy nie powinny po prostu ukrywać się za nazwą „praktyki branżowej”, ale powinny najpierw poważnie rozważyć przejrzystość i uczciwość procesu rekrutacji oraz wartość pracy.