8 kolejnych zamrożeń ciszy, za którą kryje się początek oszczędności > Wiadomości

Decyzję Komitetu Polityki Pieniężnej o zamrożeniu interpretuje się jako rozważny wybór mający na celu ochronę przed niepewnością wynikającą z zagrożeń geopolitycznych w regionie Bliskiego Wschodu. W związku z wahaniami cen energii i surowców w następstwie wojny na Bliskim Wschodzie rośnie presja na podwyżkę cen, ale jednocześnie istnieją obawy o spowolnienie gospodarcze, ponieważ wskaźniki eksportu wskazują na lepszy niż oczekiwano wzrost. Bank Korei ostrzegł, że pospieszna podwyżka stóp procentowych może zgasić iskrę ożywienia gospodarczego. Dlatego wydaje się, że przyjęli strategiczne podejście „wyczekaj i zobacz”, obserwując sytuację nieco dłużej i starając się wybrać optymalny moment, aby zmaksymalizować efekt polityki.

Ale pod numerem już włączają się kontrolki. Bank Korei znacząco podniósł prognozę wzrostu gospodarczego na ten rok z 2,0% do 2,6%, co jest efektem silnego ożywienia w gospodarce półprzewodników napędzającej eksport. Ceny również są nietypowe. Już samo spojrzenie na podwyższone prognozy stóp inflacji cen konsumpcyjnych i cen bazowych na poziomie odpowiednio 2,7% i 2,4% pokazuje, jak realne zagrożenie stanowi presja inflacyjna. Gubernator Shin Hyun-song również zdawał się dostrzegać tę sytuację, podkreślając, że istnieje niewiele przeszkód w dostosowaniu polityki pieniężnej, gdy gospodarka wykazuje solidny wzrost, co zdecydowanie sugeruje możliwość przejścia w stronę polityki oszczędnościowej.

Ujawniony na tym spotkaniu „6-miesięczny wykres punktowy” wystarczył, aby rozpowszechnić obawy przed zacieśnieniem rynku. Fakt, że 19 z 21 punktów wskazuje na podwyżkę stóp procentowych, wyraźnie pokazuje, w jakim kierunku będzie zmierzał przyszły kierunek polityki. W szczególności fakt, że komisarze Yoo Sang-dae i Jang Yong-seong wyrazili opinie mniejszości, opowiadając się za wzrostem do 2,75%, sugeruje, że zmiana polityki jest zadaniem, którego nie można dłużej odkładać na później. Choć tym razem o zamrożeniu zdecydowała większość głosów, fakt, że na wykresie punktowym w ogóle wspomniano o możliwości trzech podwyżek stóp w ciągu roku, należy odczytywać jako mocny sygnał, że weszliśmy w fazę wejściową „cyklu podwyżek stóp procentowych”.

Niestabilność na rynku walutowym jest także kluczowym czynnikiem zawężającym zakres działania Bank of Korea. Ponieważ kurs wymiany won-dolar groził osiągnięciem poziomu 1500 wonów, prezydent Shin Hyun-song zajął bardzo zdecydowane stanowisko przeciwko koncentracji rynku. Dał jasno do zrozumienia, że ​​zamierza kontrolować zmienność kursu walutowego wszelkimi dostępnymi środkami, w tym interwencją werbalną. Ma to nie tylko na celu ochronę kursu walutowego, ale stanowi mocny sygnał, że będziemy promować ogólną stabilność finansową, zapobiegając odpływowi funduszy zagranicznych i tłumiąc wzrost cen importu. Ostatecznie stabilność kursu walutowego będzie ważną zmienną przy ustalaniu przyszłych stóp procentowych.

Eksperci są zgodni, że to zamrożenie jest „wskazówką wzrostu”. Istnieją także optymistyczne przewidywania, że silny eksport półprzewodników będzie stymulował nominalny wzrost PKB, co przełoży się na poprawę wskaźników zadłużenia gospodarstw domowych i długu publicznego. Gubernator Shin wyraził zaufanie do zarządzania polityką pieniężną, oceniając, że koreańska gospodarka jest na tyle wytrzymała, aby zrównoważyć szoki energetyczne poprzez eksport półprzewodników. Obecnie uwaga rynku skupiona jest na działaniach Komisji Polityki Pieniężnej od lipca do października i na początku przyszłego roku. Dlatego też wysiłki Banku Korei mające na celu kontrolowanie cen i utrzymanie wzrostu stają się coraz bardziej rygorystyczne.