6·3 선거 대혼란, '투표용지 부족' 사태가 불러온 정치권의 대격변 > K-wave Trends

Wyniki ostatniego sondażu opinii publicznej przeprowadzonego przez Realmeter wyraźnie pokazują, jak znaczący wpływ na nastroje społeczne ma brak głosów. Podczas gdy poparcie dla Koreańskiej Partii Demokratycznej spada, Partia Władzy Ludowej rośnie, a różnica między obiema partiami gwałtownie się zmniejszyła, mieszcząc się w granicach błędu. Nie jest to po prostu chwilowa wahania w wskaźnikach poparcia, ale oznacza, że ​​rozczarowanie wyborców umiejętnością zarządzania wyborami natychmiast przekłada się na zmiany w krajobrazie politycznym. W szczególności fakt, że braki w kartach do głosowania skupiły się w regionach, w których poparcie dla Partii Władzy Ludu jest duże, niezwykle podnosi wrażliwość polityczną sytuacji i stanowi tło dla partii rządzącej, Partii Władzy Ludu, do aktywnego nagłaśniania tej kwestii i przejmowania wodzy ofensywy.

Partie rządzące i opozycja podjęły pełne działania, składając do Zgromadzenia Narodowego wnioski o wszczęcie rządowego śledztwa w celu wykrycia prawdy o braku kart do głosowania. Partia Demokratyczna twierdzi, że należy dokładnie zbadać błędy administracyjne Państwowej Komisji Wyborczej, Partia Władza Ludowa sprzeciwia się jednak temu, że zakres śledztwa powinien obejmować kontrowersje dotyczące represji policji podczas usuwania urn i legalności wyników wyborów. W szczególności Partia Władzy Ludowej argumentuje, że partia opozycyjna powinna pełnić funkcję przewodniczącego rządowego śledztwa i walczy o obiektywne zbadanie sytuacji. Wyciągnięcie przez partię rządzącą i opozycję ważnej karty śledztwa rządowego wynika z kalkulacji mającej na celu uspokojenie opinii publicznej w związku z organizacją wyborów i zapobieżenie, aby sytuacja ta doprowadziła do niekorzystnej sytuacji politycznej dla poszczególnych partii.

Twierdzenie o reelekcji skupionej wokół kierownictwa Partii Władzy Ludowej sugeruje, że sytuacja ta wykracza poza zwykłe dociekanie prawdy i stanowi poważny błąd, który może zachwiać samymi wynikami wyborów. Przywódcy partii, w tym lider Jang Dong-hyuk, zdecydowanie podkreślają możliwość, że opóźnienia w przekazywaniu kart do głosowania i głosowaniu ostatecznie zniekształciły sytuację w zaciętym wyścigu. W terenie trwają protesty, a obywatele bezpośrednio żądają ponownego głosowania, a na polityków wywierana jest presja, aby zareagowali na gniew społeczeństwa. Ponieważ jednak reelekcja musi przejść skomplikowane procedury prawne, obejmujące orzeczenia prawne dotyczące ważności wyborów i procedurę odwoławczą Państwowej Komisji Wyborczej, istnieje wiele realnych trudności w ich natychmiastowej realizacji w oparciu o same roszczenia kręgów politycznych.

Jako przyczynę tej sytuacji wskazuje się zamkniętą strukturę Państwowej Komisji Wyborczej, która cieszyła się „ostateczną” niezależnością. Zarówno w środowisku akademickim, jak i w kręgach politycznych pojawia się krytyka, że ​​niezależny status Państwowej Komisji Wyborczej, która powstała w wyniku oszustw wyborczych w latach 60. XX w., stworzył martwą plamę dla nadzoru zewnętrznego i doprowadził do załamania dyscypliny wewnętrznej. Jako główną przyczynę zaniedbania niedbałości w działaniu Państwowej Komisji Wyborczej wskazuje się także praktykę pełnienia funkcji przewodniczącego Sądu Najwyższego w niepełnym wymiarze czasu pracy. W związku z tym ustawodawcy rządzącej i partii opozycyjnej przewidują „poważną operację” na dużą skalę, proponując przepisy ograniczające uprawnienia Państwowej Komisji Wyborczej i wzmacniające jej rozliczalność, takie jak przekształcenie Państwowej Komisji Wyborczej na etaty, umożliwienie Komisji Audytu i Inspekcji kontroli jej obowiązków oraz ustanowienie mechanizmów kontroli zewnętrznej.

Oprócz ogólnokrajowego śledztwa i dyskusji legislacyjnych, kluczową kwestią podgrzewającą sytuację polityczną stała się także dyskusja o wprowadzeniu specjalnego prokuratora. Partia Władzy Ludowej zdecydowanie podkreśla potrzebę przeprowadzenia specjalnego śledztwa, twierdząc, że samo śledztwo rządowe nie wystarczy, aby odkryć prawdziwy charakter Państwowej Komisji Wyborczej, a dyskusje nabierają tempa, a część Partii Demokratycznej również pozostawia otwartą możliwość wyrażenia zgody na specjalne śledztwo. Spodziewany jest jednak zacięty spór pomiędzy partiami rządzącymi a opozycją o uprawnienia prokuratora specjalnego do wydawania poleceń i zakres śledztwa, co prawdopodobnie będzie preludium do objęcia w przyszłości przewodnictwa w państwie. Ponieważ panuje powszechne przekonanie, że Państwowa Komisja Wyborcza utraciła zdolność do samooczyszczania, jakakolwiek forma wymuszonego dochodzenia zewnętrznego i reform wydaje się procesem nieuniknionym.