6·3 지방선거의 역설: 견고했던 이재명 정부 지지율, 균열의 시작인가? > K-wave Trends

Największą cechą tego sondażu są gwałtowne wahania poparcia, które nastąpiły bezpośrednio po wyborach samorządowych. Według sondażu Realmeter pozytywna ocena działań prezydenta Lee w sprawach państwowych wyniosła 55,2%, co stanowi spadek o 3,9 punktu procentowego w stosunku do poprzedniego tygodnia, natomiast negatywna ocena wyniosła 41,0%, co oznacza wzrost o 4,2 punktu procentowego. Na szczególną uwagę zasługuje dzienny trend poparcia w dniu wyborów i bezpośrednio po nich, przy czym pozytywna ocena na poziomie 58,8% w przeddzień wyborów spadła do 51,8% dwa dni po wyborach. Świadczy to o tym, że nie tylko rozczarowanie wynikami wyborów, ale także brak doświadczenia administracyjnego, np. brak kart do głosowania w lokalach wyborczych, bezpośrednio podważają wiarygodność rządu. Fakt, że negatywne oceny po 5 miesiącach ponownie znalazły się w przedziale 40%, można uznać za oznakę znacznego osłabienia przywództwa w prowadzeniu spraw państwa.

Wskaźniki akceptacji partii również szybko się zmieniły, począwszy od wyborów do bardzo wyrównanego wyścigu w granicach błędu. Koreańska Partia Demokratyczna odnotowała 41,8%, a Partia Władzy Ludowej 41,1%, zmniejszając różnicę między obiema partiami do zaledwie 0,7 punktu procentowego. Choć Partia Demokratyczna sama wygrała wybory, zapewniając sobie 12 stanowisk na stanowiskach dyrektorów regionalnych, nie udało jej się odzyskać wielce symbolicznego burmistrza Seulu i przegrała na kluczowych polach bitew, takich jak Pyeongtaek w prowincji Gyeonggi, co spowodowało spadek jej wskaźnika poparcia o 3,1 punktu procentowego. Z drugiej strony Partii Władzy Ludowej udało się stworzyć punkt centralny dla kontroli rządowych w Seulu, a jej wskaźnik poparcia wzrósł o 2,6 punktu procentowego. Tendencja ta oznacza, że ​​wyborcy są bardzo wrażliwi na polityczne implikacje wyników wyborów, a siła poparcia dla partii politycznych zmienia się w czasie rzeczywistym w zależności od przyczyny zwycięstwa lub porażki.

Kluczowymi punktami wpływającymi na spadek wskaźników poparcia są umiarkowani i wyborcy po trzydziestce. Analizując szczegółowe dane według wieku, stwierdzono, że odejście osób po trzydziestce wyniosło zdumiewające 10,7 punktu procentowego, co można zinterpretować jako zmęczenie osób po trzydziestce głównym stanowiskiem politycznym rządu wyrażanym poprzez wybory. Podobny cios odczuła także Koreańska Partia Demokratyczna, której wskaźnik poparcia dla osób po trzydziestce spadł o 7,8 punktu procentowego. Dodatkowo obliczono, że odejście umiarkowanych wyniosło 6,5 pkt. proc., co oznacza, że ​​pilnym zadaniem jest odzyskanie zaufania tych wyborców w celu przewodzenia kolejnej sytuacji politycznej. Choć konserwatyści i osoby powyżej 70. roku życia ponownie jednoczą się z Partią Władzy Ludowej, oczekuje się, że zjawisko odwracania się przez osoby o stosunkowo elastycznych poglądach politycznych plecami do rządu i partii rządzącej w przyszłości będzie stanowić znaczne obciążenie dla administracji rządu.

Połączenie zewnętrznego otoczenia gospodarczego i niekorzystnych czynników administracyjnych było również katalizatorem, który przyspieszył spadek ocen akceptacji. Gwałtowny wzrost kursu walutowego pod koniec tygodnia i zwiększone niepokoje gospodarcze odegrały rolę zewnętrznej zmiennej powodującej spadek poparcia, a brak kart do głosowania w wyborach lokalnych wzbudził zasadnicze wątpliwości co do zdolności rządu do zarządzania administracyjnego. Jak analizował Realmeter, połączenie tych błędów administracyjnych i niepewności gospodarczej dało początek teorii kontroli rządowych. W rezultacie wybory te wykraczały poza zwykłą zmianę osoby lub zwycięstwo lub porażkę partii politycznej i stały się sprawdzianem faktycznej zdolności rządu do prowadzenia spraw państwowych. Jak karta raportu pokazała w negatywnym kierunku, jedność bazy wsparcia została osłabiona.

Zmiany nastrojów społecznych w poszczególnych regionach są także ważnym kluczem do odczytywania trendów politycznych. Spadek pozytywnych ocen o 6,9 punktu procentowego w regionach Busan, Ulsan i Gyeongnam zapowiada pęknięcie w tradycyjnym krajobrazie politycznym, a główne bazy w Incheon, Gyeonggi i Seulu również spadły odpowiednio o 4,7 punktu procentowego i 3,4 punktu procentowego, co wskazuje na osłabienie ogólnej bazy wsparcia. Fakt, że Partia Demokratyczna przegrała na głównych polach bitew, a Partia Władzy Ludowej utrzymała zwycięstwo w wyborach burmistrza Daegu i Pyeongtaek, pokazuje, że klasa konserwatywna szybko gromadzi się w poczuciu kryzysu. Ta polaryzacja regionalna i zmiana poparcia sugerują, że partie polityczne będą w przyszłości potrzebowały bardzo wyrafinowanych dostosowań strategicznych, przygotowując się do następnych wyborów uzupełniających oraz następnych wyborów powszechnych i prezydenckich.