권력의 정점과 교육의 현장: 중국의 정치적 집중과 한국 교육계의 위기 > K-wave Trends

Fakt, że członek Stałego Komitetu Tsai Chi, kluczowa postać chińskiej polityki, jednocześnie piastował stanowisko dyrektora Centralnej Szkoły Partii, ma konsekwencje wykraczające poza zwykłą zmianę stanowiska. Fakt, że on, zaliczany do najbliższego współpracownika prezydenta Xi Jinpinga, przejął kontrolę nad Centralną Szkołą Partyjną, która nadzoruje kształcenie ideologiczne partii i szkolenie wysokiej kadry kierowniczej, sugeruje, że kontrola ideologiczna partii i podstawowy system zarządzania talentami uległy umocnieniu w ramach jednoosobowego systemu rządów prezydenta Xi. Powołanie znaczącej osoby na to stanowisko, zajmowane wcześniej przez członka Stałego Komitetu Biura Politycznego, można interpretować jako zamiar konsekwentnego wpajania filozofii rządzenia partii w szybko zmieniającym się otoczeniu wewnętrznym i zewnętrznym. W pekińskich kręgach dyplomatycznych dominuje analiza, że ​​dzięki jednoczesnemu nadzorowaniu dwóch kluczowych osi, Biura Centralnego i Centralnej Szkoły Partii, wpływy Tsai Qi w partii zostały praktycznie podniesione do poziomu zastępcy dowódcy.

Z drugiej strony, koreańska dziedzina edukacji doświadcza poważnych dyslokacji strukturalnych z powodu braku przywództwa i nadmiernych obciążeń administracyjnych. Według niedawno opublikowanych danych liczba przypadków wcześniejszego przejścia na emeryturę, wybierając nie tylko stanowiska kierownicze, takie jak dyrektorzy i wicedyrektorzy, ale także nauczycieli z mniejszym stażem pracy, którzy będą odpowiedzialni za przyszłość w prowincji Gyeonggi i w całym kraju, szybko rośnie. Wykracza to poza prostą kwestię indywidualnego wyboru kariery i dowodzi, że szkoły nie są już miejscami realizacji wartości edukacyjnych, ale przerodziły się w bagno skarg cywilnych i pracy administracyjnej. Niskie traktowanie początkujących nauczycieli i nadmierna intensywność pracy czynią zawód nauczyciela mniej atrakcyjnym, a rosnąca liczba administratorów, którzy zamiast osiągnąć wiek emerytalny, szukają wyjścia z godnej emerytury, wstrząsa podstawami funkcjonowania organizacji szkolnej.

Konflikty na polu edukacyjnym są bezpośrednio związane z brakiem demokracji w przywództwie. Przypadek arbitralnego zarządzania dyrektorem, który miał miejsce w szkole podstawowej w Daejeon, jest typowym przykładem konfliktu, który powstaje, gdy funkcje komitetu zarządzającego szkołą i komitetu zarządzającego biblioteką, które są organizacjami statutowymi, są neutralizowane i ignorowane są uzasadnione opinie pedagogiczne nauczycieli. Rekrutacja zewnętrznych instruktorów bez przechodzenia przez demokratyczne procedury lub nielegalne redagowanie i rozpowszechnianie treści na komunikatorach nauczycieli w dużym stopniu podważa moralność instytucji edukacyjnej. W szczególności w obszarach, w których nie ma przepisów zapobiegających mobbingowi w miejscu pracy, problem blokowania komunikacji edukacyjnej przez władzę administratorów osiągnął poważny poziom, a nauczyciele będący ofiarami przemocy skarżą się na bóle psychiczne wynikające z pozostawienia ich w instytucjonalnych martwych punktach.

Pośród tego chaosu Biuro Edukacji Prowincji Gangwon poszukuje zmian poprzez nowe kierownictwo. Gangwon Superintendent-elekt Kang Sam-young tworzy komisję przejściową i stawia dyrektorów oraz ekspertów w dziedzinie administracji oświatowej z dużym doświadczeniem terenowym na czele, aby zapewnić stabilne wdrażanie polityki. Zaproponowany przez nich „komitet ds. zmiany czasowników” zawiera wolę wyjścia poza pisanie rutynowych raportów i bezpośredniego słuchania głosów z terenu oraz urzeczywistniania polityk. Aby zobowiązanie prezydenta-elekta do położenia nacisku na silne zaplecze akademickie i kształcenie zawodowe odniosło sukces, pilnie potrzebna jest nowa forma przywództwa, która będzie w stanie oderwać się od odgórnej struktury dowodzenia z przeszłości i prowadzić do ścisłej komunikacji z członkami szkoły.

Tymczasem w niektórych przypadkach można spotkać wzorowe przykłady horyzontalnej komunikacji uczniów ze szkołą. Spotkanie dyrektora, wicedyrektora i samorządu uczniowskiego zaprezentowane przez Hana High School w Seulu stanowi forum komunikacji, które odzwierciedla opinie uczniów na temat zarządzania szkołą i buduje wzajemne zaufanie. Nawet jeśli jest to szkoła reprezentowana przez elitarną edukację i stałą liczbę przyjęć, sugeruje to, że istota szkoły ostatecznie zależy od tego, jak elastycznie komunikują się administratorzy, uczniowie i nauczyciele. Te wysiłki mające na celu oderwanie się od przymusowego zarządzania odgórnego i zapewnienie uczniom autonomicznych działań oraz uwzględnienie tego w programie nauczania mogą być ważnym alternatywnym modelem, który może zaradzić wspomnianym wyżej konfliktom na obszarze szkoły.