로봇의 옷을 짓는 시대: 기술적 유토피아와 노동의 불투명한 미래 > K-wave Trends

Projekt Hansae „Wear the Future” jest dobrym przykładem tego, jak branża modowa musi aktywnie reagować na postępy w sztucznej inteligencji i robotyce. Zamiast po prostu naśladować kształt robota, zaprojektowali odzież, która doskonale spełnia wymagania funkcjonalne w zakresie odprowadzania ciepła, zakresu ruchu stawów i trwałości. To praca wykraczająca poza koncepcję ubrania noszonego przez człowieka i na nowo definiująca odzież jako swego rodzaju „interfejs egzoszkieletu”, który chroni sprzęt robota i pozwala mu na interakcję z otoczeniem. Proces od wirtualnego pobierania próbek do faktycznej produkcji poprzez połączenie możliwości projektowania cyfrowego i technologii sztucznej inteligencji stanowi postęp w branży modowej, a nawet uwzględnia humanistyczne względy mające na celu zmniejszenie zastraszenia, które może wystąpić, gdy humanoidy są wprowadzane do codziennego życia, oraz stworzenie intymności.

Jednak poza olśniewającą fasadą technologii, struktura zatrudnienia w naszym społeczeństwie stoi w obliczu ogromnego punktu zwrotnego. Jak zauważył profesor Seo Yong-seok z KAIST, szybki rozwój sztucznej inteligencji i robotów przewiduje nieuniknioną falę masowego bezrobocia większości młodych ludzi, z wyłączeniem niektórych grup ekspertów. Produktywność zostanie zmaksymalizowana, ale jeśli liczba ludności, która nadal konsumuje poprzez dochody z pracy, zmniejszy się, rynek w końcu się skurczy, a przetrwanie również przedsiębiorstw będzie zagrożone. Dyskusje na temat społecznej dystrybucji bogactwa stworzonego dzięki innowacjom technologicznym stały się obecnie kwestią przetrwania, a nie wyboru. Właśnie dlatego debatę o wynagrodzeniach uzależnionych od wyników należy czytać jako walkę o złagodzenie nierówności społecznych i ustanowienie ram instytucjonalnych umożliwiających dzielenie się owocami rozwoju technologicznego, a nie po prostu jako konflikt wewnątrz firmy.

Niestabilność rynku pracy widoczna jest w czasie rzeczywistym nie tylko w branżach zaawansowanych technologii, ale także w tradycyjnym handlu detalicznym. Podobnie jak w przypadku Homeplus, zamknięcia sklepów w ramach korporacyjnych procedur resocjalizacyjnych zmuszają wielu pracowników do nocnego wychodzenia na ulice. Wykracza to poza proste środki mające na celu poprawę efektywności zarządzania przedsiębiorstwem i powoduje łańcuchowe koszty społeczne, takie jak załamanie lokalnej gospodarki i kryzys środków do życia pracowników sklepów. W sytuacjach, gdy bezpieczeństwo zatrudnienia nie jest jasne, pracownicy tracą motywację do planowania swojej przyszłości, co tworzy błędne koło prowadzące do klifu konsumpcyjnego. Wbrew jasnej wizji przyszłości wynikającej z postępu technologicznego, obecne miejsce pracy reprezentuje bolesną rzeczywistość konieczności przetrwania każdego dnia wśród ostrych wiatrów restrukturyzacji.

Ponadto dyskryminacja ze względu na płeć i kwestie praw człowieka w miejscu pracy to kolejna rzeczywistość, z którą musimy się zmierzyć. Z przypadków poradnictwa w Związku Pracownic Kobiet wynika, że ​​bariery, na jakie napotykają pracownice, które odchodzą z pracy z powodu molestowania seksualnego lub mobbingu w miejscu pracy, są zbyt duże w procesie ubiegania się o zasiłek dla bezrobotnych. Obecne procedury administracyjne wymagające bezpośrednich dowodów są równoznaczne z surowym żądaniem od ofiar podjęcia ryzyka, co stanowi martwy punkt w systemie i poważnie narusza prawo pracowników do bezpieczeństwa pracy. Bolesnym paradoksem naszego społeczeństwa jest to, że chociaż technologia stała się na tyle zaawansowana, że ​​można martwić się o ubrania robotów, podstawowe prawa człowieka i środowisko pracy w społeczeństwie ludzkim, które rozwija i obsługuje roboty, nadal są uwięzione w przestarzałych ramach przeszłych zwyczajów i dyskryminacji.

Docelowo musimy się skupić na sieci bezpieczeństwa socjalnego, która musi się zmieniać tak szybko, jak tempo rozwoju technologicznego. Istnieje pilna potrzeba, aby wyobraźnia polityczna uznała, że ​​wykwalifikowana siła robocza stanowi podstawowy atut branży, i ustanowiła odpowiedni dla niej system wynagrodzeń, a także umożliwiła mediację w konfliktach społecznych, które mogą wyniknąć w wyniku wprowadzenia sztucznej inteligencji i robotów. Społeczeństwo, w którym nie przekazuje się wykwalifikowanej technologii, z pewnością utraci swoją przyszłą konkurencyjność, a prawda ta odnosi się w równym stopniu do wszystkich dziedzin pracy, a nie tylko do kluczowych gałęzi przemysłu zaawansowanych technologii, takich jak półprzewodniki. Firmy nie mogą przestać wprowadzać innowacji, aby stać się pionierami nowych rynków, takich jak odzież dla robotów, ale muszą także wziąć pod uwagę swoją odpowiedzialność społeczną, aby nie ignorować cierpienia pracowników, którzy są przy tym marginalizowani.