Niedawno opublikowane wyniki sondażu opinii publicznej pokazują, że poparcie dla prezydenta Lee Jae-myunga spada od sześciu tygodni z rzędu, a w szczególności badanie Gallup Korea wykazało, że jest ono najniższe od czasu objęcia urzędu i wynosi 51%. Na uwagę zasługuje fakt, że negatywne oceny po raz pierwszy przekroczyły symboliczny próg 40%, co świadczy o tym, że pęknięcia zdarzają się nawet wśród głównych zwolenników reżimu. Organizacje takie jak Realmeter przedstawiły ocenę akceptacji na poziomie 46,5% i wskazały, że różnica między pozytywnymi i negatywnymi ocenami zmniejszyła się do marginesu błędu. Te liczbowe zmiany wykraczają poza zwykły ruch zwolenników i oznaczają, że proces reorganizacji tradycyjnego krajobrazu politycznego, z którego odchodzą umiarkowani, a jednoczą się konserwatyści, nabiera tempa.

Główną siłą napędową spadku poparcia jest „potrójny” kryzys gospodarczy utrudniający życie społeczeństwu, reprezentowany przez wysoką inflację, wysokie kursy wymiany i wysokie stopy procentowe. W obliczu utrzymującej się wysokiej inflacji i niestabilnego rynku nieruchomości społeczeństwo nie odczuwa realnej poprawy jakości życia, a to niezadowolenie bezpośrednio przekłada się na negatywną ocenę realizacji spraw rządowych. Ponadto niewłaściwe zarządzanie kartami do głosowania przez Komisję Wyborczą mocno odbiło się na krajobrazie politycznym, zwiększając nieufność do uczciwości, a konflikt polityczny między partiami rządzącymi a opozycją, taki jak zniesienie dodatkowych uprawnień śledczych prokuratury, pogłębił sytuację, prowadząc do znacznej utraty impetu prowadzenia spraw państwa. Ostatecznie obywatele reagują z większą wrażliwością na niestabilność gospodarczą zagrażającą ich portfelom niż na bitwy polityczne.

W tej sytuacji budżet uzupełniający rządu na wspieranie branży AI spotyka się z ostrym sprzeciwem ze strony partii opozycyjnej, Partii Władzy Ludowej. Partia Władzy Ludowej ostro krytykuje najnowsze posunięcie rządu, uznając je za „sztuczkę polegającą na rozprowadzaniu gotówki” mającą zrekompensować spadek liczby poparcia, i domaga się zasadniczych środków w postaci innowacji regulacyjnych i ożywienia inwestycji prywatnych, a nie jednorazowego zastrzyku finansowego. W szczególności logika partii opozycji jest taka, że ​​ponowne wycofanie dodatkowej karty budżetowej pomimo wykonania zaledwie dwa miesiące temu na dużą skalę dotacji na szkody spowodowane wysokimi cenami ropy naftowej, jest działaniem nieodpowiedzialnym i godzącym w stabilność finansów publicznych. Tworzy to ramy wykorzystania finansów krajowych jako narzędzia politycznego do obrony wskaźników poparcia, co powoduje kwestionowanie szczerości polityki rządu.

Dynamika w świecie politycznym również ulega wahaniom. Partia Demokratyczna Korei stara się pozyskać poparcie poprzez takie kwestie, jak inwestycje w półprzewodniki Honam, ale wydaje się, że wewnętrzna rywalizacja w przywództwie nasila się, a były premier Kim Min-seok zajmuje wysokie miejsce w ankiecie dotyczącej preferencji dla kolejnego przywódcy partii. Z drugiej strony Partia Władzy Ludowej stoi przed wyzwaniami konfliktu wewnątrzpartyjnego wokół działań przedstawiciela Jang Dong-hyuka i odejścia umiarkowanych. Ten chaos polityczny, w połączeniu z aprobatą prezydenta, ma bezpośredni wpływ na aprobatę partii politycznych, a wyborcy szukają partii politycznej, która faktycznie będzie w stanie zapewnić ludziom środki do życia, a nie jednostronnej dominacji jednej partii. Ostatecznie ruch polityczny poprzedzający Sierpniowy Konwent Krajowy będzie ważnym przełomem, który wyznaczy przyszły kierunek spraw państwa.