Niedawny spadek cen akcji Palantiru nie oznacza końca premii za sztuczną inteligencję, ale raczej sugeruje, że standardy, jakich wymaga rynek od rozwiązań AI dla przedsiębiorstw, wzrosły. Z punktu widzenia analizy technicznej Palantir znajduje się poniżej kluczowych średnich kroczących i utracił wsparcie techniczne, a zmienne zewnętrzne, takie jak wewnętrzna polityka priorytetowa na rynku europejskim i możliwość regulacji przez administrację USA, wywierają presję na nastroje inwestycyjne. Niemniej jednak byki takie jak Wedbush argumentują, że potencjał rynku sztucznej inteligencji dla przedsiębiorstw jest nadal niedoceniany i są przekonani, że ekosystem agentycznej sztucznej inteligencji zbudowany przez Palantir stanie się w dłuższej perspektywie podstawową infrastrukturą dla danych operacyjnych przedsiębiorstw. Docelowo obecną korektę cen akcji należy interpretować jako część procesu, w wyniku którego początkowa bańka na wprowadzenie sztucznej inteligencji została opuszczona i przetrwać mogą jedynie firmy potrafiące rozwiązywać realne problemy biznesowe.

Standardem decydującym o prawdziwym zwycięzcy w erze sztucznej inteligencji nie jest wielkość modelu, ale misternie rozdrobniona struktura wewnętrznych danych korporacyjnych. „Warstwa ontologii”, na którą podkreśla Palantir, to rdzeń silnika, który regeneruje rozproszone dane źródłowe w wiedzę relacyjną zrozumiałą dla sztucznej inteligencji. Automatyzacja systemu reagowania na awarie przez firmę Samsung Electronics za pomocą AIOps oraz rozwój przemysłowego oprogramowania pośredniego AI przez koreańską firmę Infosys pod szyldem „K-Palantir” potwierdzają znaczenie konserwacji danych. Ponieważ trudno jest osiągnąć fundamentalną innowację w procesach biznesowych po prostu wprowadzając generatywną sztuczną inteligencję, firmy ryzykują życie, budując ontologię, która zamienia dane w „stan półgotowany”.

W miarę reorganizacji pola bitwy w celu skupienia się na algorytmach i oprogramowaniu zmienia się sama koncepcja przemysłu obronnego. Podczas gdy w przeszłości duże firmy wojskowe skupiały się na produkcji sprzętu, obecnie firmy „neoprime”, takie jak Palantir, Anduril i SpaceX, stały się kluczowymi partnerami Departamentu Obrony USA, dominującymi w infrastrukturze podejmowania decyzji na polu bitwy. Dzięki modelowi „Forward Deployed Engineer (FDE)” przeanalizowali dane i udoskonalili algorytmy w czasie rzeczywistym na miejscu operacji, skracając cykl ewolucji systemu uzbrojenia z lat do kilku tygodni. Zmiany te mają również istotne konsekwencje dla K Defense. Oprócz prostego tworzenia lepszej broni, wprowadzenie „koreańskiego modelu FDE”, który szybko uczy się danych i samodzielnie ewoluuje, aby dostosować się do sytuacji na polu bitwy, stanie się kluczową przewagą konkurencyjną w zakresie bezpieczeństwa narodowego.

Zarówno wschodni, jak i zachodni rynek kapitałowy są w trakcie przewartościowania, przewartościowania wartości oprogramowania AI. Zhongke Wonge, notowana na giełdzie w Hongkongu, przewodzi przejściu na sztuczną inteligencję w krajowej infrastrukturze decyzyjnej, dążąc do tego, aby stać się chińską wersją Palantir, podczas gdy Momenta przekształca samochody w inteligentne ciała za pomocą fizycznej sztucznej inteligencji. Wykracza to poza zwykłą konkurencję technologiczną i przybiera charakter geopolitycznej bitwy o hegemonię o to, jak zaprojektować i obsługiwać sztuczną inteligencję jako narodowy atut strategiczny. Firmy wychodzą obecnie z etapu wykorzystania AI jako narzędzia pomocniczego i przechodzą do etapu delegowania AI na przewidywanie awarii, autonomiczne działanie, a nawet złożone podejmowanie decyzji. Problemy związane z suwerennością danych i bezpieczeństwem, które pojawiają się w tym procesie, staną się w przyszłości najważniejszymi tematami globalnego biznesu.