Filmy cieszące się największym zainteresowaniem na tym festiwalu filmowym to oczywiście nowy film reżysera Kwak Kyung-taeka „Mój tata Zombie” oraz tajemniczy horror „Focus” firmy Eo Content Group. Reżyser Kwak Kyung-taek, będący częścią koreańskiego przemysłu filmowego specjalizującego się w brutalnej akcji i narracji, próbuje zmienić gatunek, wprowadzając w swoim nowym dziele nową postać zwaną ludzką komedią. „Focus” także pokazuje siłę koreańskich filmów gatunkowych, zdobywając wyróżnienie w kategorii konkursowej „Bucheon Choice Korean”. W szczególności „Fokus” wykorzystuje kamerę, narzędzie codziennego użytku, jako medium strachu i wykazuje doskonałe umiejętności reżyserskie, wykorzystując spojrzenie widza jako psychologiczny mechanizm wywołujący niepokój. W ten sposób festiwal filmowy stanowi platformę, na której współistnieją nowe wytwórnie i mistrzowie reżyserii, stale poszerzając zakres koreańskich filmów gatunkowych.

Zewnętrzny rozwój festiwalu filmowego nie ogranicza się jedynie do podnoszenia jakości nadesłanych filmów. Aby uczcić 30. rocznicę swojego istnienia, Bucheon City ambitnie zaplanowało „Lipcowy Karnawał”, który miał zamienić całe miasto w festiwal, i we współpracy z różnymi firmami przygotowało szereg przyjaznych publiczności wydarzeń towarzyszących. Fakt, że firmy takie jak wegańska marka kosmetyków „OffOn” prowadzą stoiska z doświadczeniem marki na terenach festiwali filmowych, pokazuje, że festiwale filmowe nie są już wyłączną domeną twórców filmowych, ale ewoluują w złożoną przestrzeń kulturową wchodzącą w interakcję z publicznością. Ponadto godne uwagi są wysiłki na rzecz zapewnienia różnorodności filmów gatunkowych poprzez różne sekcje, takie jak specjalne wystawy prezentujące perspektywy reżyserek. Zmiany te interpretuje się jako aktywną strategię festiwalu filmowego mającą na celu dotarcie poza bazę fanów i dotarcie do ogółu społeczeństwa.

Jednak za emocjami związanymi z festiwalem kryje się poważne zadanie przejrzystości w wykonaniu budżetu. Budżet zainwestowany w tegoroczny festiwal filmowy to ogromne środki publiczne wynoszące 6,5 miliarda wonów, w tym około 6 miliardów wonów na wsparcie Bucheon City i sponsoring korporacyjny. Niemniej jednak postawa Bucheon City ujawniona w procesie raportowania jest dość rozczarowująca. Władze miejskie konsekwentnie przyjmują nieodpowiedzialną postawę, twierdząc, że „nie wiedzą” lub „trudno odpowiedzieć” na temat wykorzystania darowizn lub systemu zarządzania księgowością, ponieważ nie odpowiadają za prowadzenie festiwalu filmowego. Pomimo tego, że jest to festiwal publiczny, w który inwestowane są podatki obywatelskie, brak procesu weryfikacji lub systemu oceny końcowej przepływu budżetu stanowi poważną wadę zagrażającą trwałości festiwalu filmowego.

Eksperci są zgodni, że wraz ze wzrostem skali festiwalu filmowego należy stworzyć odpowiednią rozliczalność księgową oraz systemy zarządzania i nadzoru. Im bardziej struktura łączy dotacje władz lokalnych i darowizny prywatne, przejrzystość księgowa nie jest opcją, ale niezbędnym warunkiem przetrwania. Niektórzy zwracają uwagę, że z okazji 30. rocznicy festiwal filmowy powinien zerwać z zamkniętym trybem działania i stworzyć system ujawniania informacji, który umożliwi obywatelom przejrzyste monitorowanie procesu wykonania budżetu. Miasto Bucheon nie powinno także pozostać zwykłą agencją wsparcia, ale podmiotem zarządzającym wydarzeniami publicznymi i powinno wykazywać się odpowiedzialną postawą, uważnie analizując ocenę wyników i adekwatność budżetu. Jeżeli nie zostanie zapewniona przejrzystość odpowiadająca jej statusowi, istnieje duże ryzyko, że chwała 30. rocznicy stanie się ostatecznie pałacem historii.