Największą siłą napędową tego zwycięstwa było zdecydowane wykorzystanie zawodników przez trenera Won-Hyung Kima. To naprawdę dar niebios, że odważnie zepchnęliśmy na ławkę rezerwowego zagranicznego pałkarza, który przez cały sezon cierpiał z powodu słabego odbijania i stanowił problem dla drużyny, a następnie zastąpił go młodymi zawodnikami, takimi jak Kim Min-seok i Ryu Seung-min. Trener Kim ostro skrytykował: „Dlaczego nie machasz aktywnie kijem po dwóch uderzeniach?” i nawoływał zawodników do przebudzenia, wywołując napięcie w całym zespole. Wykracza to poza zwykłą zmianę składu i wyraźnie przekazuje graczom wiadomość, że „powinniście wykorzystać szanse”. W rezultacie ta strategiczna zmiana zmaksymalizowała spójność linii odbijania i posłużyła jako okazja do ponownego przebudzenia potencjału Doosana.

Wybuchowa siła linii odbijania była naprawdę zdumiewająca. Pałkarze Doosan zaciekle atakowali kopiec Hanwha przez cały mecz, oddając aż 19 trafień. Doosan rozpoczął mecz solowym strzałem Kim Min-seoka w górnej części drugiej rundy, a następnie objął prowadzenie w górnej części trzeciej rundy po dublecie Ryu Seung-mina i odświeżającym home runie Park Jun-soon wkrótce. W szczególności Jeong Soo-bin doskonale odegrał rolę przywódcy ataku, wykazując się przytłaczającą umiejętnością uderzania 4 trafieniami z 6 uderzeń at-bat. Zachęcający jest fakt, że wszyscy starterzy zagrali równomiernie, wykonując nie tylko długie uderzenia, ale także uderzenia adekwatne do sytuacji, takie jak uderzenia w odpowiednim momencie i muchy ofiarne. To dowodzi, że skład odbijający Doosana ewoluuje w dobrze zorganizowaną drużynę ofensywną, która nie jest już uzależniona od konkretnych zawodników.

Na kopcu rozpoczynający miotacz Choi Min-seok zabłysnął genialnym rzutem. Choi Min-seok użył szybkiej piłki z dwoma szwami i ostrej piłki łamiącej się, aby utrzymać linię odbijania Hanwha na poziomie zaledwie 2 trafień i żadnych runów przez 6 rund. Jego rzucanie, które zanotowało dobry początek z sześcioma strikeouts, było doskonałym przykładem wzięcia na siebie dużej odpowiedzialności za zakończenie serii czterech porażek z rzędu. Przez cały mecz pałkarze Hanwhy w ogóle nie byli w stanie odczytać rytmu rzucania Choi Min-seoka i wydawali się przytłoczeni serią trójstronnych błędów. Ponieważ miotacz rozpoczynający mecz niezawodnie bronił kopca, drużyna odbijająca mogła ze spokojem skupić się na ataku, co było zasadniczym powodem całkowitego zwycięstwa 7-2.

To zwycięstwo jest warte więcej niż jedno zwycięstwo. Fakt, że odzyskali 5. miejsce dzięki zajęciu ważnej pozycji w bitwie rankingowej z Hanwhą, będzie dla nich mocnym krokiem w kierunku awansu do średnich i wyższych rankingów w przyszłości. Hanwha również próbowała podtrzymać iskrę pogoni, strzelając u siebie Noh Si-hwana w dwóch kolejnych meczach, ale dynamika Doosana była zbyt duża, aby pokonać i tak już powiększającą się różnicę punktów. Ponadto fakt, że młodzi gracze sprowadzeni przez transakcje itp. są całkowicie zintegrowani z zespołem i odgrywają rolę „szczęśliwej piłki”, czyni przyszłość Doosana jeszcze jaśniejszą. Wielu fanów baseballu zwraca uwagę na to, jak daleko Doosan, który przerwał passę spadków, jest w stanie kontynuować trend wzrostowy.