Rezygnacja posła Chung Cheong-rae w istocie nie różni się od oficjalnej ceremonii inauguracji kolejnej kadencji na stanowisku lidera partii. Na oficjalnym posiedzeniu Rady Najwyższej wspomniał o „bezsennej nocy” i podkreślił, że decyzja została podjęta po wielu agoniach, jednak w świecie politycznym dominuje interpretacja, że ​​jest to proces z góry ustalony. On, który objął stery partii w wyborach uzupełniających po przedterminowych wyborach prezydenckich w zeszłym roku, dał jasno do zrozumienia, że ​​poprzez swoją rezygnację ma zamiar zminimalizować różnicę i natychmiastowo przejść do fazy wyborczej. W szczególności ta krajowa konwencja ma gwarantowaną kadencję na następne dwa lata i stanowi rdzeń umożliwiający korzystanie z silnych praw do nominacji przed ogromnym wydarzeniem politycznym, jakim są wybory powszechne w 2028 r. Dlatego jego ponowne wyzwanie o stanowisko reprezentanta, tym razem, odbiera się jako mocny sygnał, że do końca będzie realizował swoje życie polityczne i linię reform partii, wykraczając poza zwykłe pragnienie drugiej kadencji.

Oczekuje się, że ta narodowa konwencja będzie miała interesującą strukturę, z bezpośrednim zderzeniem „frakcji pro-Cheong (prorządowej Cheongnae)” z „frakcją bezpartyjną, frakcją zwolenników Myung (pro-Lee Jae-myung)”. Obecnie premier Kim Min-seok i były przywódca Song Young-gil są wymieniani jako przeciwnicy przedstawiciela Chunga i jest wysoce prawdopodobne, że zbudują front solidarności, aby uniemożliwić przedstawicielowi Chungowi samodzielne przewodnictwo. Połączenie premiera Kima i byłego przedstawiciela Songa oznacza zgromadzenie sił spoza głównego nurtu, a to wykracza poza zwykłą walkę o przywództwo w partii i stanie się ogromną walką o władzę o określenie, kto ma przywództwo w Partii Demokratycznej. Przedstawiciel Chung podkreśla swoją jasność, podkreślając, że on i prezydent Lee Jae-myung stanowią „wspólnotę politycznego przeznaczenia”, ale toczy się zacięta walka liczbowa, ponieważ niektórzy członkowie partii mają mentalność sprawdzania i sprawdzania. Ta solidarność i konfrontacja między kandydatami, którzy mają zamiar rzucić wyzwanie kierownictwu partii, będzie miała decydujący wpływ na przyszły kierunek polityki Partii Demokratycznej i decyzje dotyczące jej trasy.

Poprzez swoją rezygnację przedstawiciel Chung określił swoją tożsamość polityczną jako członka Partii Demokratycznej, w skład której wchodzą byli prezydenci Kim Dae-jung, Roh Moo-hyun i Moon Jae-in. Ogłosił się jako „Roh Moo-hyun Kids” i wyraził wolę zniszczenia regionalizmu i odziedziczenia wartości reform. W szczególności wykazał się nieskończoną lojalnością wobec prezydenta Lee Jae-myunga i jako swój cel polityczny przyjął „sukces administracji Lee Jae-myunga”. Uwagi te wydają się być strategicznym posunięciem mającym na celu wywarcie na członkach partii wrażenia „jasności” i zebrania poparcia dla prezydenta Lee Jae-myunga. Zadeklarował także, że nie będzie powstrzymywał podstawowych zadań Partii Demokratycznej, jakimi są prokuratura, media i reforma sądownictwa, i bez cienia cienia ujawnił swoją waleczną stronę, że będzie walczył do końca z oporem wobec reform.

Po rezygnacji przedstawiciela Chunga, partia ma działać w systemie przejściowym do następnej konwencji krajowej, a obowiązki lidera przejmie lider piętra Han Byeong-do. Powodem, dla którego ramiona przywódcy piętra Han Byeong-do są ciężkie, jest to, że w miarę jak rywalizacja o przywództwo w partii staje się coraz bardziej intensywna, rosną obawy o podział w partii. Przedstawiciel Chung był gotowy wstrząsnąć sytuacją, podkreślając jedność i solidarność w partii, a nawet wspominając o zmianach instytucjonalnych, takich jak wprowadzenie systemu głosowania w drugiej turze. W partii pojawiają się jednak głosy zaniepokojenia, że ​​tak zdecydowana determinacja przedstawiciela Chunga może w rzeczywistości spowodować rozdźwięk między „nastrojami partyjnymi” a „nastrojami społecznymi”. Na tej krajowej konwencji, gdzie stawką jest potężna siła praw do nominacji w wyborach powszechnych w 2028 r., najważniejszą kwestią do obserwacji jest to, czy przedstawicielowi Chungowi uda się ponownie pozyskać zdecydowane poparcie członków partii i odnieść sukces w realizacji swojej strategii „wspólnoty przeznaczenia politycznego”.