Mecz pomiędzy Portugalią a Demokratyczną Republiką Konga przejdzie do historii jako jedno z największych rozczarowań turnieju. Portugalia, zajmująca 5. miejsce w rankingu FIFA, zdominowała mecz z przytłaczającym posiadaniem na poziomie ponad 60% i prawie 800 podaniami w całym meczu, ale upokorzenia doznała po remisie 1:1 z Demokratyczną Republiką Konga, zajmującą 46. miejsce, jedynie z powodu nieskutecznego posiadania piłki. Demokratyczna Republika Konga, która po raz pierwszy od 52 lat weszła do finału, wykazała się dużą siłą organizacyjną pomimo blizn po dziesięcioleciach wojny domowej i wzmocniła dumę narodową historycznym wyrównaniem Yoana Wisy. Powodem, dla którego Kongijczycy, tacy jak nadawca Jonathan, i fani byli entuzjastycznie nastawieni do ducha walki w swoim kraju, był fakt, że był to coś więcej niż tylko mecz piłki nożnej, to była wzruszająca narracja, w której długie oczekiwanie trwające 52 lata dobiegło końca.

Z drugiej strony dla kapitana Portugalii Cristiano Ronaldo ten mecz stał się rekordem, o którym chciałby zapomnieć. Pomimo tego, że po raz szósty w Pucharze Świata dorównał Lionelowi Messiemu, Ronaldo doświadczył załamania, w wyniku którego nie był w stanie oddać ani jednego skutecznego strzału podczas gry w pełnym wymiarze godzin. Milczenie Ronaldo, kontrastujące z milczeniem Messiego, który dzień wcześniej poprowadził drużynę do zwycięstwa, strzelając hat-tricka, pokazuje, jak sztywna była taktyka ataku Portugalii. Portugalia, która przewidywała łatwe zwycięstwo dzięki wczesnej bramce Joao Nevesa, pod wpływem obrony i kontrataku Konga znalazła się w kłopotliwej sytuacji, ponieważ w drugim meczu została w tyle, nie będąc w stanie zdobyć trzech punktów.

Kolejny mecz grupy K pomiędzy Kolumbią a Uzbekistanem był interesującym meczem pomiędzy doświadczeniem południowoamerykańskiej piłki nożnej a duchem wschodzącej azjatyckiej potęgi. Luis Dias z Bayernu Monachium poprowadził drużynę do zwycięstwa 3:1 po jednoosobowym występie, na który złożył się 1 gol i 1 asysta, co jasno pokazało, dlaczego nazywany jest napastnikiem światowej klasy. Uzbekistan, prowadzony przez włoską legendę defensywy Fabio Cannavaro, grał w praktyczną piłkę nożną opartą na obronie pięciu obrońców, ale nie był w stanie powstrzymać włóczni Kolumbii i poniósł porażkę. Niemniej jednak pierwszy gol w historii Pucharu Świata, zdobyty przez Avosbeka Faizulaeva z Uzbekistanu, był widokiem pełnym nadziei i pokazał, że azjatycka piłka nożna jest wystarczająco konkurencyjna na arenie światowej.

Na koniec pierwszej rundy fazy grupowej dziewięć krajów Azjatyckiej Konfederacji Piłki Nożnej (AFC) odniosło łącznie 2 zwycięstwa, 4 remisy i 3 porażki. Korea Południowa i Australia dobrze rozpoczęły rozgrywki od zwycięstw, ale pozostałe kraje albo zremisowały, albo przegrały z potężnymi drużynami, pokazując wysoko poprzeczkę w światowej piłce nożnej. W szczególności pokolenie Husanowów z Uzbekistanu musiało dotkliwie odczuć brak doświadczenia na arenie międzynarodowej po tej porażce, która stanie się niezbędnym fundamentem azjatyckiej piłki nożnej, aby w przyszłości wznieść się na wyższy poziom. Z wyjątkiem Korei Południowej, która w pierwszym meczu fazy grupowej odniosła zwycięstwo od tyłu, większość drużyn rywalizowała zaciekle, dlatego można spodziewać się, że od drugiego meczu mecze będą jeszcze bardziej nieprzewidywalne.