Osobą, o której najwięcej mówiono podczas ceremonii otwarcia tego Pucharu Świata, był z pewnością piosenkarz Lee Jae. Udowodniła swoją obecność jako globalna ikona popu, z pasją śpiewając oficjalną piosenkę przewodnią „DNA” ze światowej sławy wokalistką Andreą Bocelli. Uwagę publiczności przykuł przede wszystkim jej niekonwencjonalny styl ubioru. Pod bogatą suknię będącą współczesną reinterpretacją Hanboka, tradycyjnego koreańskiego stroju, odważnie założyła tenisówki. Spotkało się to z wielkim uznaniem fanów, ponieważ okazało się, że było to coś więcej niż tylko połączenie mody, ale przemyślany wybór, który miał zapobiec uszkodzeniu trawy na scenie podczas występu. Oceniono, że to skrupulatne podejście odzwierciedla zarówno piękno estetyczne, jak i wartość praktyczną, i stało się symbolicznym przykładem dojrzałości kulturowej koreańskich artystów.

Pod względem muzycznym ten Puchar Świata ma także szczególne znaczenie. Wśród tekstów „DNA” napisanych przez samego Jae Lee koreańskie zdanie „Nawet jeśli znowu upadnę, wstanę ponownie” odbiło się echem na całym świecie, udowadniając, że emocje i przesłania języka koreańskiego są akceptowane jako język globalnej kultury popularnej. Federacja Międzynarodowych Związków Piłki Nożnej (FIFA) również kibicowała koreańskiej drużynie, umieszczając słowa „num”, „uh”, „jeo”, „do”, „da” i „si” w formie slajdu wraz ze zdjęciami zawodników za pośrednictwem oficjalnego serwisu SNS. Wykroczyło to poza zwykłe działanie promocyjne i pokazało wyrafinowaną metodę komunikacji, która zapożyczyła przesłanie oficjalnej piosenki przewodniej Pucharu Świata, aby zapewnić drużynie pogrążonej w kryzysie ciepłe pocieszenie i nadzieję na powrót do zdrowia. Trend ten oznacza, że ​​K-pop ewoluował poza zwykłe słuchanie muzyki i stał się potężnym narzędziem narracyjnym, które tworzy konsensus wśród ludzi na całym świecie.

Tymczasem wpływy kulturalne Korei wykraczają poza scenę sportową Pucharu Świata i docierają do głównego nurtu świata sztuki, takiego jak nagrody Grammy. Niedawno gala Grammy ustanowiła kategorię „Najlepsze azjatyckie wykonanie muzyki pop”, oficjalnie uznając wpływ azjatyckiego rynku muzycznego. Jest to efekt wysiłków wielu artystów K-pop, w tym BTS, i sugeruje, że azjatycka muzyka popularna stała się istotnym składnikiem światowego rynku. Ponadto samorządy lokalne, takie jak Jecheon City, ponownie badają wartość dóbr kulturowych, na które zwrócono uwagę w filmie BTS, i promują ich zwrot, tworząc nowy cykl pozytywnych zmian, który łączy kulturę popularną i kulturę tradycyjną w celu zwiększenia wartości regionu.

Jednakże za tymi wspaniałymi osiągnięciami istnieją również kwestie, które musimy wziąć pod uwagę. Wybuchowy entuzjazm kibicowania „Och, Korea Zwycięstwa”, który zjednoczył cały naród podczas Pucharu Świata w Korei i Japonii w 2002 r., stopniowo słabnie ze względu na zmiany w środowisku medialnym i perspektywę zorientowaną na wyniki, skupioną na elitarnych sportach. Publiczność konsumuje obecnie mecze za pośrednictwem spersonalizowanych platform cyfrowych, a nie ulicznego dopingu, i ma tendencję do wielokrotnego konsumowania nostalgii za przeszłością, a nie nowych piosenek dopingujących. Eksperci analizują, że zjawisko to nie oznacza po prostu ostygnięcia entuzjazmu, ale także zmianę sposobu czerpania przyjemności ze sportu ze „zbiorowego rytuału” do „indywidualnej przyjemności czerpanej z treści”. W tym środowisku K-pop wypełnia pustkę jako główny element występów Pucharu Świata i działa jako nowy silnik, który odciska piętno na koreańskiej marce na świecie.