U podstaw tej dyskusji leży teoria podatkowa zwana „teorią wzrostu aktywów netto”. Obecne prawo podatkowe opiera się na „teorii źródła dochodu”, która opodatkowuje aktywa w momencie ich faktycznej sprzedaży i potwierdzenia zysków, jednak niektóre kręgi polityczne i grupy obywatelskie określają to jako „lukę podatkową”. Uważają, że zdolność ekonomiczna podatnika znacznie wzrosła dzięki samemu wzrostowi wartości majątku i twierdzą, że dochody powinny być opodatkowane kompleksowo niezależnie od tego, czy zostaną zrealizowane, czy nie. W szczególności ich głównym uzasadnieniem jest logika mówiąca, że ​​„efekt zamrożenia”, w wyniku którego zamożne osoby odkładają płatność podatków na czas nieokreślony, trzymając aktywa, a nie je sprzedając, utrudnia efektywny przepływ kapitału.

Jednakże przeważają obawy, że wpływ na gospodarkę realną może być bardzo złożony i niebezpieczny. Największym problemem jest to, że podatnicy mogą stanąć w obliczu „kryzysu płynności”, w wyniku którego będą musieli płacić podatki bez przepływu środków pieniężnych. Na przykład, gdy ceny akcji lub nieruchomości gwałtownie wzrosną, możesz zostać zmuszony do sprzedaży swoich aktywów po niskiej cenie, jeśli będziesz musiał zapłacić podatek na podstawie oszacowanej wartości. Maksymalizuje to zmienność rynku aktywów i może powodować ogromne koszty społeczne i zamieszanie w procesie obliczania samej podstawy opodatkowania, szczególnie w przypadku akcji nienotowanych na giełdzie lub nieruchomości, których ceny są trudne do przewidzenia.

Patrząc na przypadki zagraniczne, możemy zobaczyć, jak gorącym tematem jest to „opodatkowanie niezrealizowanych zysków”. Niedawno w Holandii przyjęto ustawę nakładającą 36% stawkę podatku na niezrealizowane zyski z aktywów finansowych, jednak ze względu na silny sprzeciw inwestorów i obawy związane z odpływem kapitału, ustawa ta przechodzi okres rewizji i pełnego przeglądu jeszcze przed wprowadzeniem w życie. Sugeruje to, że mogłoby to przyspieszyć zjawisko „ucieczki kapitału”, w ramach którego innowacyjne aktywa lub wysoce płynne produkty finansowe przenoszą się do krajów przyjaznych podatkowo, aby uniknąć obciążeń podatkowych. Pojawia się szereg ostrzeżeń, że jeśli rząd w sposób nieuzasadniony rozszerzy zakres opodatkowania w celu uzupełnienia deficytów dochodów podatkowych, może stać się to „celem samobójczym”, podważającym konkurencyjność gospodarki narodowej.

Z politycznego punktu widzenia dyskusja ta pojawiła się w bardzo delikatnym momencie, zbiegającym się z spadkiem na giełdzie i zaostrzającym kontrowersje. W sytuacji niestabilności rynku, gdy wskaźnik KOSPI spadł ostatnio o prawie 10%, wielu twierdzi, że wprowadzone przez polityków posunięcie podatkowe zadziałało jak zasadzka pogarszająca nastroje inwestycyjne. W szczególności, ponieważ nałożyła się na zmienne polityczne, takie jak spadek liczby poparcia prezydenta Lee Jae-myunga, debata ta wyszła poza zwykłą akademicką debatę na temat podatków i przerodziła się w symbol konfliktu politycznego. Eksperci rozumieją cel zwiększenia sprawiedliwości opodatkowania dochodów kapitałowych, zgadzają się jednak, że potrzebne jest bardzo ostrożne i konserwatywne podejście, biorąc pod uwagę wpływ wprowadzenia systemu na całą gospodarkę.