Klucz do tej kolacji leży w symbolice punktu widzenia i przedmiotu. Fakt, że prezydent spotkał się samotnie z republikańskim Songiem Young-gilem po powrocie do spraw państwowych, dowodzi wagi politycznej, jaką cieszy się w partii poseł Song. Obecnie przedstawiciel Chung Cheong-rae zaczął umacniać swoją władzę, formalizując swoją kandydaturę na drugą kadencję, a nawet przeprowadzając zmiany w władzach partii, jednak we frakcji popierającej Myung istnieje sporo krytycznych poglądów na temat ponownego powołania przedstawiciela Chunga. W szczególności osoby bliskie Rep. Song dają do zrozumienia, że ​​Prezydent czuje się niekomfortowo w związku z działaniami Przedstawiciela Chunga, co sugeruje, że sytuacja może się znacznie zmienić, jeśli Rep. Song przystąpi do wyścigu o przywództwo w partii. Sam przedstawiciel Song powstrzymuje się od jakichkolwiek komentarzy, nazywając to „NCND”, ale jego stanowisko, że ujawni swoją przyszłość po podróży służbowej do USA, sugeruje, że kości zostały już rzucone.

Zaostrzają się interesy pomiędzy frakcjami politycznymi wokół rywalizacji na stanowiskach kierowniczych w partii. Przedstawicielka Chung Cheong-rae gromadzi silnych zwolenników, podając jako uzasadnienie ponownego mianowania całkowite zniesienie uprawnień prokuratury do dodatkowych dochodzeń. Z drugiej strony liderzy partii, w tym sekretarz generalny Cho Seung-rae, skrytykowali, że debata przeciwna lub popierająca kandydaturę konkretnej osoby sama w sobie obniża jakość konwencji krajowej i wzywała do zorganizowania konkursu, którego celem byłoby przedstawienie wizji. W ten trend wpisuje się premier Kim Min-seok, podkreślając odpowiedzialną rolę partii, a jeśli dołączy do niej poseł Song Young-gil, istnieje duże prawdopodobieństwo, że utworzy się struktura „Jeong Cheong-rae kontra anty-Jeong Cheong-rae”. Niektórzy twierdzą, że republikanin Song i premier Kim są solidarni, jednak dominuje opinia, że ​​trudno jest od początku zakończyć zjednoczenie ze względu na charakter polityki partyjnej.

Ruch wspólnoty Honam pojawił się także jako zmienna tej krajowej konwencji. Fakt, że ponad 100 profesorów w regionach Gwangju i Jeonnam publicznie poparło posła Song Young-gila jako kolejnego przywódcę partii, jest przesłaniem politycznym, które wykracza poza zwykłe zarekomendowanie danej osoby. Wyrazili zaniepokojenie konfliktem przedstawiciela Chung Cheong-rae z Błękitnym Domem i działaniami premiera Kim Min-seoka w czasie stanu wojennego, a także wysoko ocenili doświadczenie posła Songa i jego zdolność do reagowania w sytuacjach kryzysowych. W szczególności, aby złagodzić poczucie regionalnej nędzy, wynikające z marginalizacji Honama w polityce centralnej, mimo że stanowi on główną bazę Partii Demokratycznej, podejmuje się strategiczną decyzję o stymulowaniu rozwoju regionalnego za pośrednictwem Rep. Songa, największej postaci od czasów byłego prezydenta Kim Dae-junga. Można to interpretować jako przestrogę ze strony nastrojów lokalnego społeczeństwa wobec głównych sił wewnątrz partii i konkretne żądanie co do składu kolejnego kierownictwa.

Z politycznego punktu widzenia poseł Song Young-gil podnosi mocny głos, zdecydowanie opowiadając się za przekazaniem kontroli operacyjnej w czasie wojny. Nie waha się przed poczynieniem niekonwencjonalnych uwag, jak na przykład zdefiniowanie odzyskania kontroli operacyjnej w czasie wojny jako naturalnego prawa suwerennego narodu i porównanie wahań społecznych wobec tego do „ducha niewolnictwa”. W odpowiedzi niezależny prawodawca Han Dong-hoon skrytykował to twierdzenie, uznając je za nic innego jak fantazję na temat niezależnej frakcji, która przeoczyła zagrożenia dla bezpieczeństwa, co wywołało ostrą debatę. W ten sposób poseł Song podkreśla swoją klarowność w dziedzinie dyplomacji i bezpieczeństwa przed wyzwaniem, jakie niesie dla niego przywództwo partii, oraz daje jasno do zrozumienia, że ​​wyjdzie poza zwykłą konkurencję wewnątrz partii i przejmie wiodącą rolę w kierowaniu sprawami państwa. Kluczową kwestią, którą należy obserwować na nadchodzącej konwencji krajowej, jest to, czy tak twarde stanowisko może pozyskać poparcie umiarkowanych i większości w partii.