Kluczowym punktem tego posiedzenia plenarnego jest zdecydowanie „absolutne wzmocnienie sił nuklearnych”. Przewodniczący Kim Dzong-un po raz kolejny podkreślił, że umocnienie statusu państwa nuklearnego jest jedyną strategią przetrwania w szybko zmieniającym się międzynarodowym środowisku politycznym. Wyraźnie wyraziliśmy nasz zamiar wykroczenia poza zwykłe zwiększenie naszych rezerw, jakościowego ulepszenia naszych istniejących sił nuklearnych i zbudowania przeważających zasobów obronnych na poziomie, który postawi świat w stan najwyższej gotowości. W szczególności projekt budowy 10 000 ton strategicznego krążownika rakietowego, o którym mowa w kwietniu, pokazuje, jak poważnie Korea Północna rozważa zdolność do ataku nuklearnego z morza. Działania te nie są jedynie retoryczną groźbą, ale są interpretowane jako praktyczny plan działania mający na celu przyspieszenie rozwoju bardziej innowacyjnej i niszczycielskiej technologii nuklearnej.

W zakresie polityki zagranicznej Korea Północna potwierdziła, że ​​Korea Południowa jest „najbardziej wrogim krajem” i podtrzymała swoje stanowisko przy przestrzeganiu zasady walki z wrogami. W szczególności warto zauważyć, że ostro skrytykował działalność Nuklearnej Grupy Konsultacyjnej (NCG), organu konsultacyjnego ds. rozszerzonego odstraszania Korei i USA, określając ją jako „symulację wojny nuklearnej”. Korea Północna twierdzi, że NCG dzieli metody i procedury misji wojennych oraz pisze szczegółowy scenariusz wojny nuklearnej i wykorzystuje to jako pretekst do dalszego wzmacniania odstraszania w samoobronie. Dodatkowo rozkaz umocnienia południowej granicy i budowy nowej bazy morskiej interpretowany jest jako zamiar przyspieszenia fizycznego odłączenia i utrzymania stanu napięcia mogącego w każdej chwili doprowadzić do konfliktu zbrojnego.

Wewnętrznie przeprowadzono poważną reorganizację kadrową w celu skorygowania dyscypliny organizacyjnej. Najbliższy przyjaciel przewodniczącego Kim Dzong-una, Cho Yong-won, przewodniczący Prezydium Najwyższego Zgromadzenia Ludowego, powrócił na stanowisko sekretarza partii i szefa Departamentu Organizacji i Wytyczne, co wydaje się być krokiem w kierunku wzmocnienia jedności rdzenia władzy i zwiększenia efektywności zarządzania organizacyjnego. Z drugiej strony dymisja Kim Jae-ryonga, członka Stałego Komitetu Biura Politycznego, jest interpretowana jako mocne ostrzeżenie przed korupcją i złym zarządzaniem w organizacji. Fakt, że przywódcy Korei Północnej w ogóle otwarcie wspomnieli o niewłaściwym postępowaniu dyrektora Wojskowego Biura Ogólnopolitycznego i przewidzieli karę prawną, sugeruje, że przywódcy Korei Północnej ocenili, że trudno będzie kontynuować strukturę konfrontacji zewnętrznej bez skorygowania rozluźnionej dyscypliny wewnętrznej.

Z drugiej strony, w przeciwieństwie do twardego stanowiska Korei Północnej, niektórzy nieustannie próbują lub analizują, aby znaleźć wskazówki dotyczące dialogu między Stanami Zjednoczonymi a Stanami Zjednoczonymi. Możliwość osobistego listu między byłym prezydentem Trumpem a przewodniczącym Kim Dzong-unem, o którym wspomniał minister zjednoczenia Chung Dong-young, oraz ruch na rzecz kontynuacji dziedzictwa przeszłości pokazują inny aspekt sytuacji na Półwyspie Koreańskim. Jednak ostra retoryka Korei Północnej i działania militarne na sesji plenarnej przerastają te oczekiwania dotyczące pokoju. Z ekonomicznego punktu widzenia Korea Północna postawiła sobie za źródło utrzymania zadania polegające na rewitalizacji przemysłu węglowego i modernizacji domów, ale dzieje się to w cieniu masowej polityki skupiającej się przede wszystkim na obronie, polegającej na wzmacnianiu sił nuklearnych, więc nie jest jasne, czy życie mieszkańców ulegnie znacznej poprawie.