Widok kibiców wypełniających stadion jeszcze przed rozpoczęciem meczu był naprawdę spektakularny. Namiętni kibice ubrani w garnitury z twarzami argentyńskich legend Mario Kempesa, Diego Maradony i panującego boga Lionela Messiego sami w sobie byli jak chodzące muzeum piłki nożnej. Niezależnie od narodowości, ludzie ubrani w argentyńskie mundury, od 14-letnich chłopców po osoby starsze, nosili gigantyczne maski Messiego lub zakładali na głowy duże modele, modląc się o zwycięstwo. Ci ludzie nie przyszli po prostu obejrzeć mecz, ale byli jak pielgrzymi, którzy przebyli długą drogę, aby podążać śladami swoich ukochanych bohaterów i zjednoczyć się z nimi. Wiwaty i uśmiechy dochodzące spoza stadionu już dobitnie potwierdzały istotę festiwalu zwanego piłką nożną, niezależnie od zwycięstwa czy porażki.

Kluczowym momentem tego meczu była na pewno obecność Lionela Messiego, a moment jego pojawienia się na boisku całkowicie zmienił atmosferę na stadionie. Messi, który pojawił się na rozgrzewce, zakończył przygotowania do meczu finałowego, pokazując swoje wciąż duże umiejętności i dobrze współpracując z kolegami z drużyny, będąc centralnym punktem drużyny. W szczególności scena, w której inni gracze, tacy jak Christian Romero, mocno uściskali Messiego, wystarczyła, aby pokazać silną jedność w zespole. Oczekiwania fanów na całym świecie były ogromne, gdy Messi wszedł na boisko ramię w ramię z Rodrigo de Paulem, a zgromadzeni na scenie wstrzymali oddech, aby nie przegapić nawet tej krótkiej chwili ruchu. To był historyczny moment, w którym ikona epoki nie tylko jako gracz ponownie pojawiła się jako bohaterka wielkiej narracji światowej sceny.

Kultura dopingu kibiców na stadionie zdawała się reprezentować kolorowe kolory tego Pucharu Świata. Kibice Argentyny wypełnili trybuny i jeszcze przed rozpoczęciem meczu śpiewali hymn swojej drużyny na całe gardło, barwiąc stadion falami błękitu i bieli. Oprócz pragnienia zwycięstwa, podnieśli atmosferę na stadionie do najwyższego punktu, ujawniając swoje bezwarunkowe uczucie do drużyny i zawodników, którym kibicowali. Jasne uśmiechy fanów i pełne pasji gesty uchwycone obiektywami fotografów symbolicznie pokazywały jednoczącą siłę piłki nożnej. Powodem, dla którego wyjątkowy entuzjazm Argentyny nie ostygnie nawet w nieznanym Teksasie, jest to, że piłka nożna jest potężnym medium, które jednoczy serca ludzi ponad językami i granicami.

Ten mecz pomiędzy Argentyną a Austrią był czymś więcej niż taktyczną rozgrywką, był także okazją do złożenia hołdu dziedzictwu pozostawionemu przez graczy, którzy zdominowali epokę. Symbole Messiego znalezione na całym stadionie po raz kolejny potwierdziły, że był on kimś więcej niż tylko piłkarzem i ugruntował swoją pozycję symbolu i ikony współczesnej piłki nożnej. W szczególności widok młodego kibica z Meksyku dumnie pozującego w stroju Messiego pokazuje, że wpływ Messiego wykracza poza granice Argentyny i przenika pokolenia i kultury na całym świecie. Zjawiska te są dobrymi przykładami tego, jak piłka nożna wnika głęboko w życie jednostki i tworzy poczucie nadziei i dumy. Te sceny na zewnątrz stadionu pozostaną cenną pamiątką, o której będzie mowa jeszcze długo po zakończeniu meczu.