Niedawne podejrzenia wokół byłego kandydata na burmistrza Pusanu z Partii Nowych Reform, Jeong Yi-hana, wyraźnie ujawniły „własną ligę”, czyli chroniczne zło w koreańskim społeczeństwie. W przeszłości, gdy był uczniem liceum, odnotowano, że nie tylko uczęszczał do szkoły, ale także uzupełniał zajęcia czytelnicze w szkole powiązanej z fundacją, w której jego ojciec był przewodniczącym zarządu, mimo że nie uczęszczał do szkoły ani jednego dnia, co wzbudziło podejrzenia, że ​​wyprał swoje szkolne akta. Chociaż wychowawca, który wówczas manipulował tą sprawą, został uznany za winnego, później został awansowany na wicedyrektora szkoły działającej w ramach tej samej fundacji, co było dziwną nominacją. To wyraźnie pokazuje, jak wyrozumiali są nawet politycy, którzy nawołują do uczciwości, jeśli chodzi o własne dane i jak zamknięta przestrzeń zwana fundacją szkół prywatnych może zostać sprywatyzowana z powodów osobistych.

Te podejrzenia dotyczące preferencyjnego traktowania nie należą już tylko do przeszłości, ale wyciągają swoją ciemną rękę na bieżący proces nominacji politycznej. Gdy pracownik szpitala prowadzonego przez ojca byłego kandydata Jeonga został nominowany na proporcjonalnego kandydata reprezentatywnego, okazało się, jak bezsilny jest system weryfikacji partii politycznej ze względu na konkretne powiązania osobiste i interesy. Przedstawiciel Lee Jun-seok skarżył się na ograniczenia weryfikacji wynikające ze zmiany nazwiska kandydata i nieprzejrzystości jego przeszłości, jednak trudno uniknąć krytyki, że ostatecznie jest to uchylanie się od odpowiedzialności. Od podejrzeń o atak terrorystyczny po autentyczność dokumentacji medycznej – seria szumów wokół byłego kandydata Jeonga to bolesny przykład tego, jak niebezpieczni ludzie są wciągani do sfery publicznej, gdy nasze kręgi polityczne przedkładają „relacje” nad „systemy”.

Tymczasem na drugim końcu świata, na Filipinach, wydarzyła się tragedia, po której szkoła zalała się krwią. W szkole średniej w Tacloban w prowincji Leyte 14- i 15-letni uczniowie bezkrytycznie otworzyli ogień do swoich kolegów z klasy, zabijając trzy osoby i raniąc siedmiu. Uczniowie, którzy popełnili przestępstwo, twierdzili, że byli prześladowani w szkole, a jeszcze bardziej szokujące było to, że jedno z narzędzi przestępstwa należało do obecnego funkcjonariusza policji. Ta tragedia, która wydarzyła się w szkole, nie była zwykłym odstępstwem dwóch uczniów, ale tragicznym skutkiem środowiska społecznego, w którym szerzyła się nielegalna dystrybucja broni, a system szkolny lekceważył cierpienie dzieci.

Strzelanina na Filipinach i masowa napaść na uczniów szkół średnich w Cheonan ostrzegają, że „zastraszanie” w szkołach może przerodzić się w destrukcyjną przemoc. W przypadku incydentu w Cheonan sześciu napastników brutalnie zaatakowało swoich kolegów z klasy, w wyniku czego ofiara wymagała pilnej operacji. Sprawcy nieustannie dopuszczali się przemocy, przenosząc się z sal karaoke na parkingi, i nie różni się to od prawdziwej wersji przemocy szkolnej w stylu „The Glory”, która niedawno stała się problemem społecznym. Znęcanie się i przemoc, które mają miejsce w szkołach, nie są już błahymi sporami między dziećmi; należy je traktować jako poważne przestępstwa i katastrofy społeczne, które całkowicie rujnują życie ofiar.