Sednem tego incydentu jest to, że Doosan Bobcat Korea jednostronnie przekazał ryzyko biznesowe, które powinna była ponosić jako siedziba główna, na słabą stronę zwaną agencją. Według dochodzenia Komisji ds. Sprawiedliwego Handlu, mimo że dealer zapewnił już fizyczne zabezpieczenie w oparciu o roczną sprzedaż, zmusił osobę trzecią do występowania w roli gwaranta materiału pod pretekstem braku dodatkowego zabezpieczenia. Zatrudniliśmy nawet pracowników agencji i ich rodziny jako współgwarantów, tak aby skutki finansowe, które mogą wystąpić w przypadku niewykonania zobowiązania, rozłożyły się na całe życie właściciela agencji. To pokazuje, że właściciel agencji nie jest samodzielną firmą pod kierownictwem centrali, ale został zredukowany do podporządkowanej organizacji, która praktycznie przejmuje ryzyko centrali.

Poważniejszym problemem jest nieuczciwa praktyka handlowa polegająca na przerzucaniu na sprzedawcę ryzyka braku zapłaty wynikającego z umowy sprzedaży zawartej z konsumentem końcowym. Pomimo faktu, że w ramach typowej struktury dystrybucji sprzętu budowlanego i przemysłowego odbywają się bezpośrednie transakcje między centralą a konsumentami, Doosan Bobcat Korea zlecił swoim dealerom pokrycie kosztów w przypadku braku zapłaty przez konsumentów. W szczególności umowa zawierała „klauzulę offsetową”, która pozwala centrali na dowolne potrącenie wierzytelności konsumenta z należnej agencji prowizji od sprzedaży. Biorąc pod uwagę, że stawka prowizji, jaką otrzymują dealerzy, wynosi jedynie 8,5% ceny produktu, była to bardzo groźna klauzula, która mogła całkowicie zniszczyć strukturę zysków dealera.

Komisja ds. Sprawiedliwego Handlu oceniła, że sankcja ta wykracza poza zwykłe kary pieniężne i zawiera mocny przekaz, że będzie ściśle regulować nadużywanie przez dostawców swojej nadrzędnej pozycji. Na szczęście nie potwierdzono jeszcze przypadków, w których Doosan Bobcat Korea faktycznie skorzystał z zastawu lub faktycznie potrącił agencję z prowizji, jednak samo umieszczenie w umowie tak toksycznej klauzuli wywierałoby presję psychologiczną na właścicieli agencji i skutkowałoby nieuczciwymi transakcjami. Biorąc pod uwagę wielkość aktywów spółki i wielkość sprzedaży ujawnione w trakcie dochodzenia, jest wysoce prawdopodobne, że poziom zabezpieczeń żądanych od agencji można interpretować jako zamiar ugruntowania jednostronnej hierarchii w relacji transakcyjnej, a nie jako środek zapewniający stabilność zarządzania w centrali.

Natychmiast po przeprowadzeniu dochodzenia firma Doosan Bobcat Korea podjęła działania samoratownicze, takie jak natychmiastowe wstrzymanie składania wniosków o wspólną gwarancję i usunięcie problematycznych nieuczciwych postanowień umownych. Komisja ds. Sprawiedliwego Handlu nie uznała jednak tego incydentu za zwykły błąd praktyczny, lecz określiła go jako nadużycie statusu w transakcji i nałożyła zakaz i nakaz powiadomienia. Naszą intencją jest informowanie właścicieli agencji o nieuczciwych działaniach naszej centrali oraz wzmocnienie naszej sieci nadzoru prawnego, aby zapobiec powtarzaniu się tego samego rodzaju nieuczciwych transakcji w przyszłości. Sposób, w jaki firma zagraża przetrwaniu podległych jej partnerów poprzez wykorzystanie efektu skali, nie może być już zrównoważonym modelem zarządzania, a te sankcje są okazją do ponownego potwierdzenia potrzeby współistnienia w obecnych czasach.