Niedawno słynny dyrektor okulistyki w Gangnam został postawiony w stan oskarżenia pod zarzutem uchylania się od płacenia dużej kwoty podatku poprzez zatrudnienie nielegalnego pośrednika w celu przyciągnięcia pacjentów i ukrywanie miliardów wonów płaconych w zamian za fałszywe opłaty reklamowe. Mimo że umieszczanie pacjentów w placówce jest surowo zabronione na mocy ustawy o usługach medycznych, a odszkodowania nie można uznać za niezbędny wydatek podatkowy, dyrektor Lee zastosował klasyczną, ale okrutną metodę wystawiania fałszywych faktur podatkowych z wykorzystaniem „źródeł danych”. Ujawnione w trakcie śledztwa fałszywe faktury podatkowe na kwotę 6,1 miliarda wonów oraz kwota uchylonego podatku na kwotę 2,7 miliarda wonów wyraźnie pokazują, jak profesjonaliści mogą porzucić swoje obowiązki publiczne i naruszać przepisy podatkowe dla własnych korzyści. Oczywiście po rozpoczęciu śledztwa wspomniany lekarz podjął działania, płacąc całe 3,7 miliarda wonów, łącznie z kwotą za uchylanie się od płacenia podatków, ale była to jedynie wizyta po fakcie i nie wystarczy, aby przywrócić zaufanie do sprawiedliwości podatkowej w naszym społeczeństwie.

Kontrowersje wokół sprawiedliwości podatkowej wykraczają poza indywidualne odchylenia i rozprzestrzeniają się na system podatkowy rynku kapitałowego. Ponieważ podatek dochodowy od inwestycji finansowych, który został w przeszłości odroczony pod pretekstem ożywienia rynku akcji, zostaje ostatecznie zniesiony, pracownicy zadają fundamentalne pytanie: „Dlaczego do pieniędzy zarobionych w pocie czoła stosuje się stawkę podatku w wysokości do 45%, ale łagodną w przypadku zysków z inwestycji w akcje?” Oczywiście obecna sytuacja rynkowa, na której promuje się poprawę ładu korporacyjnego i programy podwyższania wartości, różni się od tej z przeszłości, a argument mówiący, że potrzebny jest wyrafinowany model podatkowy, który przyciąga długoterminowe inwestycje, staje się coraz bardziej przekonujący. Celem nie jest zwykłe pobieranie podatków, ale nadszedł pilny czas na opracowanie zrównoważonej polityki, która zapewni solidność tworzenia aktywów i nie zniechęci ludzi do pracy. Nadszedł czas, aby przywrócić zaufanie rynku poprzez udoskonalenie środków ochrony inwestorów, takich jak zróżnicowane opodatkowanie oparte na okresie utrzymywania spółki oraz agregacji zysków i strat, podobnie jak na zaawansowanych rynkach kapitałowych, takich jak Stany Zjednoczone.

Wątpliwości co do uczciwości polityki podatkowej rządu ujawnia się także w kwestii preferencji podatkowych zwanych „ukrytymi dopłatami do świadczeń socjalnych”. Według niedawnego badania Koreańskiego Instytutu Zdrowia i Spraw Społecznych skala preferencji podatkowych w sektorze ubezpieczeń społecznych wzrosła w ciągu 15 lat prawie czterokrotnie, przekraczając 39 bilionów wonów. To znacznie szybciej niż bezpośrednie wydatki budżetu państwa, problem polega jednak na tym, że ulgi podatkowe skupiają się raczej na osobach o wysokich dochodach, których stać na subskrypcję prywatnych produktów finansowych. Projekty budżetowe są co roku korygowane w drodze oceny wyników, jednak po wprowadzeniu systemu data ostateczna dla preferencji podatkowych często ulega wydłużeniu, co utrudnia zarządzanie całkowitą kwotą fiskalną. Decyzja rządu o ponownym zbadaniu od początku preferencji podatkowych wynoszących 80 bilionów wonów oznacza, że ​​czas udowodnić zasadność obniżki obiektywnymi danymi.

Wygaśnięcie systemu zwolnień z podatku dochodowego od osób prawnych przewidzianego w przypadku sprzedaży aktywów przez spółkę dominującą w celu ratowania niewypłacalnej spółki zależnej również stanowi przedłużenie tej tendencji. W przeszłości, podczas recesji budowlanej, takie ulgi podatkowe były dozwolone jako desperacki środek zapobiegający seryjnym bankructwom, ale obecnie dominuje opinia, że ​​nie wpisują się one w trend zarządzania, który kładzie nacisk na niezależność przedsiębiorstw i ochronę wartości dla akcjonariuszy. Trudno uniknąć krytyki, że obniżenie podatków w celu poprawy struktury finansowej konkretnej spółki nie tylko utrudnia jej przetrwanie, ale także zniekształca zyski, które powinny zostać zwrócone akcjonariuszom. Ostatecznie rdzeniem polityki K-Value Up jest ograniczenie preferencyjnego wsparcia podatkowego i stworzenie środowiska, w którym same spółki otrzymują sprawiedliwą ocenę od rynku poprzez przejrzystą poprawę swojej struktury zarządzania. Należy położyć kres zwyczajowemu odroczeniu wygaśnięcia i zastosować rygorystyczne standardy oceny skuteczności polityk w odniesieniu do całej administracji podatkowej.