Zarządzanie meczami Belgii od samego początku zaczęło szwankować. W 19. minucie pierwszej połowy stadion w Seattle zapełnił się entuzjazmem Egiptu, gdy egipski Emam Ashur przełamał boczną obronę Belgii i mocnym strzałem strzelił pierwszego gola. Scena, w której wyrafinowane podanie Mohameda Salaha przebiło belgijską obronę, pokazała, że ​​umiejętności organizacyjne Belgii nie były tak solidne, jak oczekiwano. Belgia, która otrzymała cios, przypuściła natychmiastowy kontratak, zwiększając posiadanie piłki, jednak ostrość ataku była przytępiona, a obrona wykazywała oznaki niestabilności, wielokrotnie zostawiając przestrzeń za ostrymi kontratakami Egiptu. Fakt, że nie potrafili oddać celnego strzału, mimo że strzelali mocno przez całą pierwszą połowę, wyraźnie pokazał, jak bardzo Belgom brakowało umiejętności strzelania bramek.

Nawet w drugiej połowie frustrująca sytuacja Belgii wcale się nie poprawiła. Scena, w której opatentowany przez Kevina De Bruyne'a rzut wolny trafił w słupek bramki i była na tyle niefortunna, że ​​wywołała złowieszcze wrażenie, że Belgijki nie dopiszą szczęście. Trener Domenico Tedesco dokonał zmian w linii ataku, próbując odwrócić sytuację, i wykonał ostatni decydujący o zwycięstwie ruch, wprowadzając Romelu Lukaku w 21. minucie drugiej połowy. Efekt wprowadzenia Lukaku był natychmiastowy, gdyż jego pęd w kierunku bramki doprowadził do samobója egipskiego obrońcy Mohameda Haniego, ledwo doprowadzając do wyrównania. To pokazało, jak duży wpływ obecność Lukaku na grę drużyny w ofensywie, ale jednocześnie po raz kolejny uwypukliło słabą skuteczność Belgii w ofensywie, która ostatecznie uniknęła porażki, opierając się na błędach przeciwnika.

Tymczasem mecz Iranu z Nową Zelandią w grupie G, który odbył się w tym samym czasie co to spotkanie, również zakończył się remisem 2:2, zamieniając fazę grupową w zaciętą walkę, w której nikt nie mógł przewidzieć przyszłości. Ponieważ Belgia, Egipt, Iran i Nowa Zelandia mają po jednym punkcie, powstała sytuacja, w której kierunek awansu do 1/8 finału może całkowicie zmienić się w zależności od wyniku drugiego meczu. W szczególności Belgia znajdowała się pod presją konieczności wygrania nadchodzącego drugiego meczu z Iranem i gdyby nie udało jej się wygrać również tutaj, musiałaby rozważyć najgorszy scenariusz eliminacji z fazy grupowej. Oczekuje się, że podróż Belgii do Pucharu Świata stanie się jeszcze trudniejsza ze względu na zmęczenie zawodników, problemy z kontuzjami i niepewność strategiczną.

Hałas zewnętrzny i negatywne wieści wokół reprezentacji Belgii również wpływają na obniżenie morale drużyny. Fakt, że skrzydłowy Jeremy Doku został zmieniony pod koniec meczu po tym, jak skarżył się na trudności w oddychaniu, może być poważną stratą dla składu drużyny. Ponadto słychać głosy wyrażające fizyczny i psychiczny dyskomfort, jakiego doświadczają gracze podczas procesu adaptacji i przeprowadzki do lokalnego obszaru, co budzi obawy, że jedność w zespole może się zachwiać. Ponieważ ci, którzy osiągnęli szczyt europejskiej piłki nożnej, znani jako „Złote Pokolenie”, prawdopodobnie zakończą swoją ostatnią podróż na tym turnieju, krytyka i oczekiwania napływające po każdym meczu wywierają na graczy ogromną presję psychologiczną.