Ogłoszone niedawno wyniki oceny zarządzania instytucjami publicznymi 2025 wyraźnie pokazują, jak rygorystycznie stosowany jest system efektywności w sektorze publicznym. Organizacje takie jak National Pension Service i Korea Electric Power Corporation, które wiernie realizowały zadania krajowe i zwiększały produktywność dzięki innowacjom w zakresie sztucznej inteligencji, uzyskały ocenę „Doskonałą”, potwierdzając swoje solidne zdolności w zakresie zarządzania organizacją. Ale nie wszystkie instytucje mogły się uśmiechać. Korea Land Information Corporation (LX), Korea Broadcast Advertising Corporation (KOBACO) i Koreańska Agencja Współpracy Międzynarodowej (KOICA) otrzymały kiepskie sprawozdania i nie były w stanie uniknąć ostrych nagan, które obejmowały nie tylko cięcia budżetowe, ale także propozycje zwolnień szefów agencji. W szczególności fakt, że już czwarty rok z rzędu żadna firma nie uzyskała najwyższej oceny „Excellent (S)” sugeruje, że rząd wymaga od instytucji publicznych wyższego poziomu efektywności zarządzania i odpowiedzialności społecznej.

Istotą tej oceny nie jest proste wyliczenie osiągnięć, ale „przywrócenie odpowiedzialnego zarządzania”. Rząd bez wyjątku zastosował strategię „kija i marchewki” w odpowiedzi na zaniedbania w zarządzaniu bezpieczeństwem lub pogorszenie kondycji finansowej. Organizacje o słabych wynikach oceny zarządzania zmuszone są do dokonywania intensywnych zmian strukturalnych, takich jak składanie planów doskonalenia zarządzania i korzystanie z doradztwa zewnętrznego. Oznacza to, że instytucje publiczne znajdują się w środowisku, w którym nie mogą już popadać w samozadowolenie, a w szczególności występowanie poważnych katastrof czy powolny postęp w realizacji dużych projektów stały się decydującymi zmiennymi, które mogą nawet wstrząsnąć przyszłym kierunkiem szefa instytucji. Teraz, gdy instytucje publiczne napędzane są publicznymi podatkami, stoją przed wyzwaniami czasów, które wymagają przenikliwości w zarządzaniu i dokładnej weryfikacji wyników zgodnie z zasadami gospodarki rynkowej.

Oprócz poprawy efektywności zarządzania instytucjami publicznymi, wartą odnotowania zmianą jest zakrojone na szeroką skalę rozluźnienie systemu obniżek emerytur państwowych. Wcześniej istniała struktura, w której emerytom obniżano emeryturę, jeśli ich dochody przekroczyły określony poziom, i nieustannie pojawiała się krytyka, że ​​zniechęca to osoby starsze do pracy. Jednakże dzięki temu ulepszeniu systemu standard obniżki emerytury został znacznie podniesiony z 3,19 mln wonów do 5,19 mln wonów miesięcznie, co umożliwiło około 100 000 beneficjentów otrzymanie pełnej emerytury bez obniżek. Jest to o tyle istotne, że wykracza poza zwykłe otrzymywanie większych kwot emerytur i zmienia konstrukcję siatki bezpieczeństwa socjalnego w taki sposób, aby była bardziej elastyczna i pomagała seniorom uczestniczyć w działalności gospodarczej bez obaw o utratę dochodów.

To rozwiązanie rządowe ocenia się pozytywnie, ponieważ stanowi aktualizację systemu odpisów uzależnionych od dochodów, który jest ugruntowany od czasu wprowadzenia systemu emerytalnego w 1988 r. W szczególności za wzorowy przykład odchodzenia od formalności administracyjnych uważa się metodę automatycznego zwrotu kwoty emerytury, która została już obniżona w zeszłym roku na podstawie danych Krajowej Służby Podatkowej, bez konieczności przeprowadzania odrębnego procesu aplikacyjnego. Od końca lipca planowana jest wypłata refundacji w wysokości średnio 600 000 wonów na osobę, a rozwiązanie to, uwzględniające także emeryturę zależną, będzie silnym wsparciem w zabezpieczeniu dochodów emerytalnych w starzejącym się społeczeństwie. Chociaż wpływ na fundusze emerytalne będzie ograniczony, oczekuje się, że stworzenie sprzyjającego środowiska dla pracujących osób starszych odegra kluczową rolę w utrzymaniu populacji pracującej w naszym społeczeństwie i zmniejszeniu ubóstwa osób starszych.