Największą siłę napędową spadku cen złota można upatrywać w jastrzębim nastawieniu Systemu Rezerwy Federalnej USA (Fed). Pomimo niedawnego zamrożenia podstawowej stopy procentowej, Rezerwa Federalna wysłała rynkowi mocny sygnał zacieśnienia polityki pieniężnej, pozostawiając otwartą możliwość dalszych podwyżek stóp procentowych w ciągu roku. Ponieważ złoto jest zasadniczo aktywem, które nie generuje dochodu z odsetek ani dywidend, w przypadku wzrostu rynkowych stóp procentowych jego atrakcyjność inwestycyjna z pewnością gwałtownie spadnie w porównaniu z aktywami generującymi odsetki, takimi jak obligacje rządowe lub depozyty. W rzeczywistości, ponieważ w następstwie uwag Rezerwy Federalnej rentowność amerykańskich obligacji skarbowych pozostaje wysoka, wielu światowych inwestorów zmniejsza swoje zasoby złota i zwraca uwagę na aktywa dolarowe, co prowadzi do „gorączki ucieczki”.

Siła dolara jest również kluczową zmienną powstrzymującą ceny złota. Ponieważ wskaźniki gospodarcze w USA wydają się silniejsze niż oczekiwano, a perspektywy na długotrwałe wysokie stopy procentowe umacniają się, wartość dolara, kluczowej waluty świata, wykazuje silną tendencję wzrostową, osiągając nowy najwyższy poziom w historii. Międzynarodowe ceny złota wyrażane są zwykle w dolarach, więc gdy wartość dolara rośnie, konkurencyjność cenowa złota z pewnością osłabnie. W tej sytuacji, gdy dolar monopolizuje status wirtualnego „bezpiecznego aktywa” zamiast złota, wyraźnie widać, że popyt na złoto maleje w porównaniu do przeszłości.

Do korekty cen złota przyczyniło się także zmniejszenie ryzyka geopolitycznego. Niedawne doniesienia o tymczasowym porozumieniu pokojowym między Stanami Zjednoczonymi a Iranem spowodowały znaczny spadek napięć w regionie Bliskiego Wschodu. Jak dotąd kryzys geopolityczny działał jak silna premia za bezpieczne aktywa, która podnosi cenę złota, ale w miarę zmniejszania się możliwości konfliktu zbrojnego i ustąpienia niepewności w łańcuchu dostaw energii niepokój na rynku szybko się uspokaja. W rezultacie inwestorzy mają mniej powodów, aby nalegać na złoto jako zabezpieczenie przed inflacją, a wraz ze spadkiem cen ropy i osłabieniem presji inflacyjnej presja na obniżkę cen złota nasiliła się.

Trend na rynku krajowym wykazuje jednak nieco inny przebieg od trendu spadkowego na rynku międzynarodowym. Chociaż międzynarodowa cena złota w dalszym ciągu jest niska i waha się od 4100 do 4200 dolarów za uncję, krajowa cena złota wykazuje ograniczoną zmienność, ponieważ zmienna w postaci rosnącego kursu wymiany won-dolar częściowo równoważy spadek. Dzieje się tak dlatego, że wraz ze wzrostem kursu wymiany cena złota przeliczona na won koreański staje się relatywnie droższa. Dlatego też inwestorzy krajowi muszą zastosować wyrafinowane podejście do ustalenia strategii inwestycyjnej, nie tylko przyglądając się trendom w zakresie międzynarodowych cen złota, ale także uwzględniając zmiany kursów wymiany oraz sytuację podaży i popytu na krajowym rynku realnym.