Niedawny incydent ze śmiercią w wyniku napaści w barze, który miał miejsce w Gwangju, wyraźnie pokazał zniekształcony aspekt naszego społeczeństwa. Ta tragedia, która wydarzyła się po drobnej kłótni, doprowadziła do planowanego napadu przez sprawcę i śmierci ofiary, która nie była w stanie stawić oporu, a sąd skazał sprawcę na surową karę sześciu lat więzienia za spowodowanie obrażeń ciała. Patrząc na całą sprawę, sprawca wykazał się pozbawioną skrupułów postawą, próbując usprawiedliwić przemoc, wabiąc ofiarę unikając telewizji przemysłowej i używając slangowego określenia „Yacharul”. Ofiarą była głowa rodziny, która pilnie pracowała na pierwszej linii życia i opiekowała się matką oraz młodszym bratem, jednak pod koniec swojego krótkiego życia oddał swoje narządy, w tym serce, płuca i wątrobę siedmiu osobom, pozostawiając otaczających go ludzi w jeszcze większym smutku.

Są też inne smutne przypadki rozwiązania. Kim Yong-seop, mężczyzna po pięćdziesiątce, który uczył swoją żołnierską córkę, że powinna zawsze stać po stronie słabszych, uratował życie trzem osobom, gdy nagle zmarł z powodu śmierci mózgowej. Jego chęć pomocy potrzebującym doprowadziła do praktykowania sprawiedliwości społecznej poprzez swoją córkę i ostatecznie osiągnął ten cel poprzez swoje ostateczne poświęcenie. Ponadto pan Shin Bong-seok, który żałował, że przez całe życie nie mógł przekazywać datków materialnych ze względu na trudne okoliczności, pozostawił swój ostateczny ślad poprzez „dawstwo narządów”, zgodnie z obietnicą złożoną żonie. Przez 30 lat żył jako wierny kierowca i nigdy nie opuścił ani jednego dnia pracy. Po raz kolejny udowodnił wartość szczerości, od razu po swoim odejściu podarowując nowe życie czterem osobom.

Trzon ich spraw stanowi filozofia „uwzględnienia innych” i „śladu życia”. Chociaż ofiary w swoich własnych okolicznościach spotkały się z nieoczekiwaną śmiercią, zdecydowały się dzielić swoje życie, aby ich śmierć nie poszła na marne. Z drugiej strony nieludzkie, przestępcze czyny sprawców świadczą o beztroskiej postawie, lekceważącej ciężar śmierci i wyjaśniają, gdzie w naszym społeczeństwie należy skierować sprawiedliwość. Fakt, że sąd w sprawie o zabójstwo zwrócił uwagę na skruchę sprawcy i skazał go na wyższą karę, niż wnioskowała prokuratura, można uznać za minimalną reakcję na szlachetne poświęcenie ofiary i smutek pogrążonej w żałobie rodziny.

Za szlachetną decyzją o oddaniu narządów zawsze kryje się głęboka agonia i miłość pozostawionych rodzin. Pomimo nagłej diagnozy śmierci mózgowej, pogrążona w żałobie rodzina uszanowała wolę zmarłego i zgodziła się na darowiznę, sublimując ból rozłąki do wzniosłości, wypełniając ostatnią podróż zmarłego dzieleniem życia. Prośba rodziny pogrążonej w żałobie o zdrowie i szczęście dla osób otrzymujących datki zawiera szczere życzenie, aby świat stał się cieplejszy dla tych, którzy odeszli. To wyraźnie pokazuje, jaką postawę powinniśmy przyjąć w obliczu tragicznego wydarzenia i jaki pozytywny wpływ może mieć śmierć jednej osoby na społeczeństwo.