교실이라는 이름의 전장(戰場): 붕괴하는 공교육의 현주소와 길 잃은 교권 > K-wave Trends

Rzeczywistość jest taka, że nawet minimalna siatka bezpieczeństwa edukacji załamuje się. Incydent, w wyniku którego 4-letnie dziecko zostało poparzone, przykładając do ust pistolet do klejenia na gorąco, w przedszkolu w Chinach, wyraźnie pokazuje, jak nisko upadła etyka zawodowa nauczycieli. Sprawa molestowania dziecka popełniona przez nauczyciela w szkole średniej w Szkocji pokazuje również, jak przestępstwa ukrywane pod przykrywką nauczycieli pozostawiają u dzieci niezatarte blizny psychiczne. Incydenty te wykraczają poza zwykłe indywidualne odchylenia i dowodzą, jak luźny jest system nadzoru w edukacji. Dzieci nie mogą ufać szkołom, a rodzice zmuszeni są codziennie z niepokojem posyłać swoje dzieci do szkoły. Nadszedł czas, kiedy władze oświatowe muszą pilnie wyjść poza szybką reakcję i zastanowić się zasadniczo nad tym, jak wybierać nauczycieli, zapewniać edukację w zakresie etyki i ustanowić system regularnego monitorowania.

Zjawisko exodusu z pola edukacyjnego sygnalizuje, że nauczyciele osiągnęli punkt krytyczny, w którym nie mogą już przetrwać samym poczuciem obowiązku. Fakt, że nauczyciele z mniejszym doświadczeniem szybko odchodzą na emeryturę, a nawet dyrektorzy i wicedyrektorzy, którzy powinni znajdować się w centrum zarządzania szkołą, decydują się na honorową emeryturę przed osiągnięciem wieku emerytalnego, zwiastuje upadek systemu edukacji. Niskie płace, nadmierna praca administracyjna i ciągłe reagowanie na skargi obywateli sprawiły, że nauczyciele stali się pracownikami martwiącymi się o przetrwanie, zamiast szczycić się dumą z bycia wychowawcami. To zjawisko wyjazdów jest szczególnie widoczne w obszarach metropolitalnych, w tym w Gyeonggi-do, ponieważ szkoły nie są już stabilnymi miejscami pracy, ale przekształciły się w centra konfliktów. Poprawa traktowania nauczycieli i poprawa ich środowiska pracy to nie tylko kwestia poprawy dobrostanu, ale stanowi minimalny środek zapewniający trwałość edukacji publicznej.

Zamknięta struktura operacyjna fundacji szkół prywatnych i kultura odwetu wobec sygnalistów to chroniczne choroby świata edukacji. Niedawny incydent, w wyniku którego nauczyciel w prywatnej szkole w Icheon popełnił samobójstwo po tym, jak cierpiał po ujawnieniu korupcji, jest tragedią, która pokazuje, jak absolutna jest siła fundacji szkół prywatnych. Szkoły prywatne utrzymują nienormalną strukturę, w której fundacje monopolizują uprawnienia w zakresie zarządzania personelem, otrzymując jednocześnie publiczne wsparcie finansowe. W związku z tym naturalne jest, że społeczność oświatowa, w tym Koreański Związek Nauczycieli i Pracowników Oświaty, domaga się rewizji Ustawy o szkołach prywatnych. Jeśli nie będzie instytucjonalnego mechanizmu sprawdzającego nieuczciwe instrukcje nauczycieli i korupcję, sprawiedliwość w edukacji zniknie. Istnieje pilna potrzeba reformy, której towarzyszyć będzie wprowadzenie mocy prawnej w celu ochrony sygnalistów i przejrzystego monitorowania personelu fundacji szkół prywatnych.

Rozbieżność w postrzeganiu zakłóceń w klasie pomiędzy nauczycielami, uczniami i rodzicami pokazuje zderzenie wartości wykraczające poza brak komunikacji. Jak wykazało badanie przeprowadzone przez Biuro ds. Edukacji w Gyeongnam, różnice w perspektywach między nauczycielami, którzy nie zgadzają się z samą klasą, a uczniami i rodzicami wrażliwymi na agresywne zachowania lub styl życia rówieśników, pogłębiają konflikty w obszarze edukacji. Aby zawęzić tę lukę, musimy wyjść poza zwykłe zaostrzanie przepisów i stworzyć forum dialogu, na którym szkoły będą mogły zrozumieć swoje stanowiska jako wspólnota edukacyjna. Chociaż ważne jest wprowadzenie technologii, takich jak przenoszenie złośliwych skarg poza szkołę lub utworzenie systemu automatyzacji dowodów opartego na sztucznej inteligencji w celu ochrony praw edukacyjnych, priorytetem musi być przede wszystkim przywrócenie kultury edukacyjnej opartej na wzajemnym szacunku. Tylko wtedy, gdy uznamy i wczujemy się w trudności innych, klasa powróci do miejsca nieprzerwanej nauki.

Ważnymi zadaniami stały się także nowe przywództwo, które przewodzi zmianom w świecie edukacji i komunikacji z dziedziną. Zachęcające jest to, że nowo wybrani kuratorzy traktują priorytetowo ochronę praw nauczania i poprawę środowiska edukacyjnego, ale ważne jest działanie. Podobnie jak w przypadku Gyeongnam, fakt, że Koreański Związek Nauczycieli i Pracowników Oświaty oraz Koreański Związek Nauczycieli i Pracowników Oświaty zgadzają się chronić prawa nauczania i ograniczać pracę administracyjną, nawet z różnych perspektyw, dowodzi, jak poważne są cierpienia w terenie. Ponadto próby poprawy jakości edukacji, takie jak wzmocnienie możliwości doradztwa zawodowego czy uczenia się przez doświadczenie poprzez połączenie ze społecznością lokalną, sugerują kierunek, w którym powinna podążać edukacja. Ważne jest, aby aktywnie odzwierciedlać głosy nauczycieli w terenie, a nie tylko suche opinie, ze etapu komisji przejściowej, a także prowadzić ciągły monitoring i współpracę, aby zapewnić, że obietnice wybranego prezydenta zostaną wdrożone w praktycznej polityce podczas jego kadencji.