Oświadczenie byłego przewodniczącego Woo Won-sika o tym, że nie będzie kandydował, jest okazją do jasnego ukazania prawdziwego oblicza konfliktu frakcyjnego, przed którym stoi obecnie Partia Demokratyczna. Wspomniał o duchu partii dla zwykłych ludzi byłego prezydenta Kim Dae-junga i marzeniu byłego prezydenta Roh Moo-hyuna o partii narodowej oraz zadał zasadnicze pytanie, czy obecna forma partii odpowiada tym wartościom. W szczególności podczas konkursu na przywódców partii używał niewypowiedzianych uwłaczających określeń wobec swoich kolegów i wyrażał głęboki wstyd z powodu swojego obecnego zachowania, które skupiało się jedynie na zadaniu ciosu swoim przeciwnikom. Wykracza to poza zwykły wylew emocji i jest interpretowane jako ostra diagnoza ze strony wysokiego rangą polityka, że ​​tożsamość partii zostaje zachwiana. Przewodniczący Woo podkreślił, że te marnotrawne konflikty są ostatecznie działaniami samookaleczającymi się, które podważają przyszłość partii, i zdecydowanie nakazał kandydatom partii zmierzenie się z rzeczywistością.

Ta krajowa konwencja tworzy złożoną strukturę w związku z pogłoskami o kandydowaniu urzędującego przedstawiciela Chung Cheong-rae na drugą kadencję i potencjalnej kandydaturze przez premiera Kim Min-seoka i posła Song Young-gila. Były przewodniczący Woo Won-sik został sklasyfikowany jako silny kandydat na przywództwo partii, dał jednak jasno do zrozumienia, że ​​nie będzie brał udziału w tej gorącej strukturze rywalizacji, nie kandydując. Oczekuje się, że jego odejście zahamuje zaostrzającą się walkę emocjonalną między przedstawicielem Chung Cheong-rae a zwolennikami premiera Kim Min-seoka w niektórych częściach świata politycznego. W miarę jak narastają napięcia między frakcjami głównego nurtu i spoza głównego nurtu partii lub między obecnym kierownictwem a potencjalnymi pretendentami, niewybranie najważniejszych osobistości implikuje krytyczne spojrzenie na zasady działania partii. Ostatecznie decyzja przewodniczącego Woo reorganizuje krajobraz rywalizacji o władzę w partiach, a także działa jako presja, aby przejść od konfrontacji frakcyjnej do rywalizacji skupionej na polityce i wizji.

Kolejną kluczową kwestią, na którą zwrócił uwagę przewodniczący Woo, jest „utrata środków do życia ludziom” i „ostrzeżenie przed wyborami lokalnymi”. Skrytykował fakt, że warunki życia obywateli zmieniają się bez ani jednego dnia wolnego, ale zegar Partii Demokratycznej w rzeczywistości zostaje zatrzymany przez wewnętrzne konflikty. Jego konsekwentnym argumentem jest to, że jeśli partia nie odczyta właściwie surowych ostrzeżeń wysyłanych przez naród w ostatnich wyborach samorządowych, przyszłość partii jest niepewna. W przeszłości Partia Demokratyczna odniosła miażdżące zwycięstwo, gdy przezwyciężyła drobne różnice i zjednoczyła się w jedno, ale ma za sobą historię wypicia gorzkiego kielicha porażki, gdy była podzielona i podzielona w sobie. Przewodniczący Woo przypomina nam o tych lekcjach historycznych i obawia się, że obecny konflikt przerodzi się w błędne koło, które spowoduje ponowne skurczenie się partii. To aforyzm polityczny, który obecni przywódcy partii i potencjalni kandydaci muszą boleśnie pamiętać.

To przesłanie byłego przewodniczącego Woo Won-sika nabiera jeszcze większej wagi w czasie, gdy ujawniły się różnice zdań na temat relacji partia-rząd i zasad działania partii. Krytyka, że ​​Partia Demokratyczna zaniedbuje swoją pierwotną rolę, ginąc w wewnętrznych walkach, zamiast reprezentować ludzi cierpiących pod rządami rządu Yoon Seok-yeol, zyskuje sympatię zarówno wewnątrz partii, jak i poza nią. Dał jasno do zrozumienia, że ​​droga, którą partia powinna obrać, nie polega na przyjęciu konwencji, która powoduje krzywdę i podziały, ale na przywróceniu większej i bardziej zjednoczonej Partii Demokratycznej. Deklarując, że nie będzie kandydował, odłożył na bok otaczające go oczekiwania, że ​​powinien „zachować centrum partii” i wybrał wyższą wartość, którą „każdy powinien odzwierciedlać”. Jest to żądanie politycznej odpowiedzialności ze strony pretendentów do przywództwa partii i postrzegane jako silny apel do członków partii, aby położyli kres polityce podziałów.