YouTuber „Bóg biznesu” Eun Hyun-jang stoi na czele ofensywy prawnej przeciwko dyrektorowi generalnemu Se-eui Kimowi. To on w przeszłości doznał ciosu w swój biznes z powodu bezpodstawnych ataków ze strony Kase-yeona, takich jak teoria transferu pieniędzy do Korei Północnej czy teoria chińska, i to on najbardziej stoi za upadkiem dyrektora generalnego Kima. W ciągu ostatnich kilku lat pan Eun zebrał wszystkie filmy dyrektora generalnego Kima i przechował je za 50 milionów wonów. Aktywnie dostarczał dane organom śledczym i doprowadził do „aresztowania Kim Se”. Zamiast po prostu wnosić pozew, spółka wykazuje silną wolę „wyeliminowania miejsca powrotu Kim Se-eui” poprzez zabezpieczenie praw do zarządzania spółką w ramach prawnych poprzez zabezpieczenie statusu akcjonariusza Ka Se-yeon i zwrócenie się do sądu o powołanie tymczasowego dyrektora. Konta prowadzone w imieniu Kase-yeon Corporation i dyrektora generalnego Kima zostały już tymczasowo zajęte, a jego ruch mający na celu zablokowanie nawet środków rezerwowych stanowi model gruntownej zemsty prawnej wykraczającej poza prywatne sankcje.

Atak na aktora Kim Soo-hyuna jest uważany za najbardziej okrutny przykład tego zdarzenia. Ka Se-yeon oszukała zaufanie opinii publicznej, wykorzystując technologię sztucznej inteligencji do manipulowania i rozpowszechniania pliku głosowego imitującego głos zmarłego Kim Sae-rona. Akta te, sprytnie połączone z głosem prawdziwej osoby, wykraczały poza zwykłe podejrzenia i sprawiały wrażenie „dowodu”. W efekcie liczne media cytowały treść bez weryfikacji, wywołując zamieszanie społeczne – opublikowano ponad 2000 artykułów na ten temat. Manipulacja była tak dokładna, że ​​nawet Narodowy Instytut Medycyny Sądowej stwierdził, że nie można podjąć decyzji ze względu na brak oryginalnych akt, ale agencja dochodzeniowa stwierdziła, że ​​doszło do „zmanipulowania fałszywych informacji” poprzez połączenie kanału dystrybucji i okoliczności rozmowy. Sugeruje to, jak wielką katastrofę społeczną może spowodować sztuczna inteligencja, jeśli zostanie wykorzystana jako narzędzie przestępcze, i wyraźnie obnaża słabości ery cyfrowej, w której trudno jest określić autentyczność informacji.

Na tym zarzuty przedstawiciela Kim Se-eui się nie kończą. Autor So Jae-won, autor filmów „Beastie Boys” i „Tunnel”, również uzyskał wynik „odesłania wszystkich” w swojej skardze przeciwko dyrektorowi generalnemu Kimowi. Przedstawiciel Kim rozpowszechniał fałszywe informacje, że Writer So pracował w przeszłości w lokalu rozrywkowym, ale w rzeczywistości Writer So działał pod przykrywką w celu pisania. Autor So wyraził wielką złość, że dyrektor generalny Kim wiedział, że treści są fałszywe i forsował emisję wyłącznie ze względu na oglądalność i zyski, po czym zapowiedział złożenie pozwu o odszkodowanie cywilne na kwotę około 1 miliarda wonów. Dowodzi to, że rewelacje dyrektora generalnego Kima nie były zweryfikowanym raportem interesu publicznego, ale „złośliwym modelem biznesowym”, który generuje zyski poprzez poświęcenie życia innych. Ofiary solidaryzują się teraz ze sobą na swoich stanowiskach i przyjmują zdecydowane stanowisko, aby pociągnąć do pełnej odpowiedzialności prawnej tych, którzy rozpowszechniają fałszywe wiadomości, aby nigdy nie mogli wrócić.

Ten incydent wydobył na powierzchnię problemy strukturalne ekosystemu Cyber ​​Wrecka. Jak zauważyła Eun Hyun-jang: „Jeśli zarobisz 5 miliardów wonów i zapłacisz karę w wysokości 300 wonów, jest to dochodowy biznes”, wykorzystują niski poziom kar za zniesławienie i masowe ujawnianie informacji. Jednak obecnie, w obliczu pozbawienia praw zarządczych, tymczasowego zajęcia rachunków i zakrojonych na szeroką skalę procesów cywilnych, samej strukturze zysków grozi załamanie. Eksperci oceniają ten incydent jako „otwarcie puszki Pandory o złym znaczeniu” i ostrzegają, że manipulowanie opinią publiczną za pomocą artefaktów sztucznej inteligencji może mieć dla przestępców efekt edukacyjny. Dlatego zamiast zadowalać się indywidualnymi ograniczeniami, pilnie potrzebujemy porozumienia społecznego, aby zasadniczo zablokować rozpowszechnianie fałszywych informacji w Internecie i przygotować instytucjonalne środki zaradcze.