Głównym powodem, dla którego uwagi przedstawiciela Chung Cheong-rae wywołały poruszenie polityczne, jest to, że zawarte w nich implikacje przypominają fazę impeachmentu pod koniec poprzedniej administracji. Stwierdzenie, że „rząd jest krótki” wypowiedziane przez lidera partii rządzącej, a nie przez lidera partii opozycyjnej, wystarczyło, aby prezydent i kierownictwo partii wydawało się, że są w konflikcie ze zwolennikami. Rep. Lee Eon-ju zinterpretował to jako przejaw woli Przedstawiciela Chunga do konfrontacji z Prezydentem i zdiagnozował, że struktura krajowej konwencji szybko zmieniła się z istniejącej wielostronnej rywalizacji w dwustronną konfrontację „Prezydent Lee Jae-myung kontra Chung Cheong-rae”. W rezultacie oświadczenie to wzmocniło jedność członków partii na rzecz ochrony prezydenta i posłużyło jako decydująca zmienna zwiększająca różnicę w ocenach poparcia między kandydatami.

Za walką o władzę wokół krajowej konwencji kryje się rzeczywistość sprzecznych nastrojów społecznych w związku z niewypłacalnością Państwowej Komisji Wyborczej. Kontrowersje wokół naruszeń prawa wyborczego, takich jak brak kart do głosowania i pominięcie list wyborców, które pojawiły się po wyborach lokalnych, wywołały oburzenie społeczne, ale Partia Demokratyczna jest krytykowana za skupianie się wyłącznie na rywalizacji o władzę partii i reorganizacji wewnętrznej struktury władzy, a nie na pilnych kwestiach związanych z utrzymaniem społeczeństwa. Rep. Lee Eon-ju zwrócił uwagę, że program partii jest zbyt odległy od powszechnych nastrojów społecznych i podniósł głos, że przywrócenie „suwerenności ludu”, czyli tożsamości partii, powinno mieć pierwszeństwo przed walką o władzę w partii. Bolesna analiza pokazuje, że podstawową przyczyną spadku poparcia jest to, że partia zabiega obecnie wyłącznie o władzę partyjną, podczas gdy ludzie pytają o jej prawo do głosowania.

Apel wyborczy i żądania reelekcji zgłaszane przez Partię Władzy Ludowej to także kolejny sprawdzian polityczny stojący przed Partią Demokratyczną. Choć to, czy ponownie wybrać reelekcję, jest przedmiotem oceny wymiaru sprawiedliwości, to dla Partii Demokratycznej bolesny jest fakt, że zaufanie do organizacji wyborów spadło do tego stopnia, że ​​w ogóle mówi się o reelekcjach. Rep. Lee Eon-ju postrzega reformę Państwowej Komisji Wyborczej nie tylko jako kwestię ulepszenia systemu, ale jako istotne zadanie polityczne mające na celu przywrócenie zaufania publicznego. Jest to ostrzeżenie, że jeśli partia będzie jedynie zanurzona w debatach o władzy wewnątrz partii, bez przygotowania konkretnych alternatyw, takich jak dochodzenie w sprawie korupcji w zatrudnieniu lub weryfikacja liczenia głosów, znajdzie się w niepewnej sytuacji, w której nie można zagwarantować nawet celu, jakim jest wygranie wyborów powszechnych.

Ostatecznie sytuacja ta sprowadza się do pytania, czy Partia Demokratyczna będzie w stanie wybrać kierownictwo czytające wymagania nowej ery. Wśród części partii dominuje opinia, że ​​przywództwo potrzebne w burzliwych czasach, takich jak stłumienie wojny domowej w przeszłości, od obecnego przywództwa, które musi teraz przynosić korzyści administracji Lee Jae-myunga na pełną skalę i przygotowywać się na przyszłość, musi być inne. Oczekuje się, że opinia publiczna chroniąca prezydenta, wywołana uwagami przedstawiciela Chung Cheong-rae, stanie się ważnym standardem oceny w procesie wyboru kolejnego przywódcy. Zwolennicy chcą osoby, która będzie w stanie stabilnie wspierać administrację prezydenta sprawami państwowymi, a tendencja ta znajdzie odzwierciedlenie w wynikach zjazdu krajowego i stanie się kluczową siłą napędową w ustalaniu przyszłości partii.